Οι δικές μας ...ευχές.!

Η πιο εύκολη λύση για έναν γραφιά, αυτές τις Χρονιάρες μέρες, είναι να ευχηθεί στους αναγνώστες "Καλή Χρονιά" και ν’ αραδιάσει και τις συνήθεις για τις περιστάσεις επικουρικές ευχές, περί προσωπικής και οικογενειακής ευτυχίας και περί επαγγελματικής επιτυχίας.
Ο συντάκτης της στήλης δεν θα μπει στον εύκολο αυτό πειρασμό. Διότι ντρέπεται και τον εαυτό του και τους αναγνώστες του, να καταφύγει στα τετριμμένα, ενώ γνωρίζει ότι οι Ελληνες και οι Ελληνίδες εγκαταλείπουν ένα άθλιο έτος και μπαίνουν στο πιο τρισάθλιο από καταβολής νεοελληνικού κράτους.
Ολοι το γνωρίζουν: Για τους Ελληνες και τις Ελληνίδες το 2010 ήταν μια αντιδραστική χρονιά, κατά την οποία τα διεθνή μονοπώλια και οι εγχώριοι συνεργάτες τους, έριξαν στις πλάτες του λαού το όργιο των χρεών που εκείνοι δημιούργησαν - δίνοντας στη χρηματοπιστωτική κρίση και κοινωνική διάσταση, με περιστολή της ρευστότητας, με ασφυξία της πραγματικής οικονομίας, με λουκέτα, με διόγκωσης της ανεργίας και με εξάπλωση της μιζέριας.
Κατά το έτος που έρχεται σε λίγες ώρες, η κρίση θα γενικευθεί μεν στην οικονομία και στην κοινωνία, αλλά και θα εξαπλωθεί και σε όλα τα άλλα πεδία: θα γίνει και θεσμική και πολιτική και ιδεολογική και ηθική και εθνική.
Μόνο τυφλοί δεν βλέπουν τα σημεία των καιρών: Νόμοι ψηφίζονται και νόμοι δεν εφαρμόζονται. Παρά τους μηχανισμούς και τους χαλινούς των αρχηγών, σε όλους τους πολιτικούς χώρους παρατηρείται ριζοσπαστικοποίηση πολιτικών στελεχών και προϊούσα αμφισβήτηση του ισχύοντος διεφθαρμένου και αντιδημοκρατικού μοντέλου.
Παράλληλα, παράδοξα ιδεολογήματα διατυπώνονται (τα οποία κινούνται από την αμφισβήτηση μέχρι την ανατροπή), ενώ στη λαϊκή βάση (και όχι μόνο) η πατροπαράδοτη ηθική της κοινωνίας μας μοιράζει ξίφη και καθαρτήριους δαυλούς.
Πάνω απ’ όλα, όμως, και συγχρόνως με όλα, οι Ελληνες και οι Ελληνίδες κοιτάζουν με αγωνία, αλλά και με οργή, προς την Κύπρο, προς τα Δωδεκάνησα, προς το Αιγαίο, προς τη Θράκη και προς τα Σκόπια και προς κάθε σημείο της ευρύτερης περιοχής, όπου σκοτεινοί έμποροι εθνών και λαών απεργάζονται εφιαλτικά σχέδια για τα χερσαία, θαλάσσια και εναέρια σύνορά μας και όπου εξυφαίνονται συνωμοσίες εναντίον των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας.
Ο Ελληνισμός, δηλαδή, μπαίνει στο νέο έτος βυθισμένος σε μια ολόπλευρη κρίση - κυριότερη συνιστώσα της οποίας είναι η ορατή εθνική κρίση.
Και ένα είναι βέβαιο: Δύναμη στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στην Ευρωζώνη, στο ΝΑΤΟ, στον ΟΑΣΕ, στον ΟΟΣΑ ή στον ΟΗΕ, που να παρέμβει και να ανακόψει τη διολίσθησή μας στην πολύπλευρη κρίση, δεν υπάρχει.
Η μόνη δύναμη που μπορεί να παρέμβει και να αντισταθεί στην κατηφόρα, είναι οι Ελληνες και οι Ελληνίδες.
Αυτοί πρέπει να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Γιατί η χώρα είναι δική τους.
Αλλωστε, το "συν Αθηνά και χείρα κίνει" είναι παλιό. Οσο και η Ελλάδα!

Χρήστος Θεοχαράτος

Τρομοκρατία: ακολουθώντας τον δρόμο του χρήματος

Ήθελαν και θέλουν να σκοτώσουν οι τρομοκράτες, μην τρέφετε αυταπάτες. Τα «προειδοποιητικά» τηλεφωνήματα, είναι επικοινωνιακά τεχνάσματα, για να μη «χάσουν» την κοινή γνώμη. Η μεγάλης ισχύος έκρηξη στο Πρωτοδικείο Αθηνών, στους Αμπελόκηπους, ανέδειξε για μια ακόμα φορά το σοβαρότατο πρόβλημα που υφίσταται στη χώρα μας.
Η αριστερά, ψάχνεται για αίμα, αποσταθεροποίηση, σύγκρουση και χάος.
Και φυσικά, όχι γιατί «το χάος είναι σέξι», όπως πότε-πότε διαβάζουμε στους τοίχους. Follow the money, λένε οι Βρετανοί, ελληνιστί ακολούθα το χρήμα... Θα εξηγήσουμε το συλλογισμό μας παρακάτω.

Η τρομοκρατία είναι εδώ
Η τρομοκρατία ζει και βασιλεύει, μετατρέποντας την Αθήνα σε Καμπούλ κατά το δοκούν και κρατώντας ομήρους τους πάντες. Ποτέ και κανείς δεν την άγγιξε. Τα όσα λέγονται κατά καιρούς, στη διάρκεια «εξαρθρώσεων» πυρήνων και την «επικοινωνιακή» αξιοποίηση των συλλήψεων, δεν πείθουν πλέον κανέναν. Επιπλέον, αναδεικνύουν ένα βρώμικο όσο και «οριακό» παιχνίδι του συστήματος, με άγνωστες προς το παρόν απολήξεις.
Το timing των τελευταίων επιθέσεων της αριστεράς και των αντιεξουσιαστών, αναδεικνύει και την αντίληψη των θυτών.
Μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων, τρεις επιθέσεις: στην πρεσβεία μας στη Ρώμη, στο Πρωτοδικείο Αθηνών, αλλά και στην πρεσβεία μας στο Μπουένος Άιρες. Δεν σέβονται τίποτα, για να πούμε κάτι που μπορεί να ακουστεί τετριμμένο. Επίσης, είναι φανερό ότι στοχεύουν στην πλήρη απο-ιεροποίηση της ζωής στην Ελλάδα, στη «χυδαιοποίηση» της, ενώ από την άλλη, επιθυμούν να επιβάλλουν την ωμότητα και τη βαρβαρότητα της δήθεν «επανάστασης» (με την οποία κοιμούνται και ξυπνούν, όντας όλοι τους τεμπέληδες και "βολεμένοι"), δήθεν «ρήξης» και δήθεν «ανατροπής», στην ήδη «γκρίζα» καθημερινότητά μας.

Ακολουθώντας το χρήμα
Δεν υποτιμούμε καμία από τις επιθέσεις. Είναι φανερό ότι μας έχει βάλει στο μάτι και ένα διεθνές (αποσταθεροποιητικό) δίκτυο οργανώσεων-φασόν, με δήθεν αντιεξουσιαστικό χαρακτήρα, που χρηματοδοτείται από μηδενιστές και ζάμπλουτους κερδοσκόπους. Οι τελευταίοι, θέλουν πολύ να μας φοβίσουν και να μας αδρανοποιήσουν οριστικά. Σας επισημαίνουμε εδώ ότι όσον αφορά στην επίθεση στην Αργεντινή: εκεί δραστηριοποιείται ένα ευρύ αντιεξουσιαστικό δίκτυο, με δραστήριο διαδικτυακό κόμβο indymedia, για τον οποίο είχε προκύψει μετ' αποδείξεων, ότι χρηματοδοτείται από τον εβραίο Τζορτζ Σόρος. Αν αυτό σας λέει κάτι... Το έχουν καταφέρει λοιπόν να εκφοβίσουν τον κόσμο και κυρίως, τους δικαστικούς.
Η εξωφρενική μείωση σε δεύτερο βαθμό της ποινής του αμετανόητου αναρχικού και επίδοξου φονιά Γιάννη Δημητράκη, από τα 30+ στα 12 (!), αποτελεί στην ουσία ένα «συγχωροχάρτι» και ένα μήνυμα στους αριστεριστές και «ένοπλους συντρόφους», ότι μπορούν να συνεχίσουν ανενόχλητοι το καταστροφικό τους «έργο».
Όσο λοιπόν οι θεσμοί «χαϊδεύουν» το σκυλολόι των καταγωγίων, αποφυλακίζοντάς το, τίποτα δεν θα αλλάξει και απλώς το αστυνομικό δελτίο θα καταγράφει εκρήξεις και δολοφονίες.
Όσο για τους αριστεριστές τρομοκράτες, αυτοί ξέρουν πως ό,τι και να κάνουν, θα τη βγάλουν «καθαρή»...
Εξάλλου, πάντα θα υπάρχουν «πρόθυμοι σύντροφοι» στα ΜΜΕ, αλλά και «διανοούμενοι» της αριστεράς και της «προόδου», να αποδώσουν «υψηλά κίνητρα» στη δράση των «επαναστατών» και να επιστήσουν στον κόσμο την «οργή» των «εξεγερμένων νέων» των βορείων προαστίων (που η μαμά δεν τα πρόσεχε ιδιαίτερα μεταξύ των επισκέψεών της στη μανικιουρίστα και στον κομμωτή).
Τα γραφεία τύπου των αριστεριστών και των καταγωγίων των Εξαρχείων, δούλευαν και ακόμα δουλεύουν «ρολόι». Όσο για τους αρμόδιους για την έννομη τάξη υπουργούς του κυβερνώντος κόμματος, θα εξακολουθήσουν να φροντίζουν για την εικόνα τους στον αριστερό Τύπο, αποφεύγοντας επικοινωνιακές «κακοτοπιές». Εξάλλου, παραμονεύουν και μισότρελες...

Ποια «τελική σύγκρουση»;
Κάποιοι επιδιώκουν μια «τελική σύγκρουση». Το πρόβλημα είναι ότι και οι ίδιοι δεν έχουν καταλάβει με ποιον... Και απλά, ξεσπούν κατά της ελληνικής κοινωνίας και δήθεν κατά του «συστήματος» (το οποίο υπηρετούν ενσυνείδητα μερικοί -οι πράκτορες- και άλλοι ασυνείδητα), προσφέροντας με προθυμία τις «υπηρεσίες» τους, στους κερδοσκόπους που αυτή την ώρα λυμαίνονται τον τόπο.
Όσο πιο χαοτική είναι η κατάσταση, τόσο πιο εύκολο είναι για αυτούς να επιβάλλουν τους επαχθείς όρους τους, να τσεπώσουν τους κόπους γενεών και γενεών Ελλήνων, υπό την κάλυψη ηθικά (αλλά και πολιτικά) «τελειωμένων» κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών (και συστημάτων γενικότερα).
Και αν ο κόσμος κάποια στιγμή σηκώσει κεφάλι και ξεσπάσει, «ξέρουν» οι «σύντροφοι» της αριστεράς, τα ανδρείκελα δηλαδή της παγκόσμιας διακυβέρνησης: μια βόμβα πάλι, μια Marfin και ο κόσμος θα λουφάξει.
Και οι δικαστές, κυρίως αυτοί, πάλι θα μειώσουν τις ποινές των τρομοκρατών, ή με μια πολιτικώς ορθότερη διατύπωση, «κοινωνικών αγωνιστών», που θα βρεθούν στο διάβα τους...

elkosmos

Οι βρεγμένες κότες του ΠΑΣΟΚ

Στο βιβλίο του "Το λεξικό της πιάτσας" ο Βρασίδας Καπετανάκης στο λήμμα "κόττα" αναφέρει: "προσβλητική προσφώνησις επί ανδρών και γυναικών": "τον ενομίζαμε για καλό άνδρα, και αποδείχθηκε κόττα".

Είναι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ (και ορισμένοι υπουργοί) «κότες βρεγμένες» που ντρέπονται γι' αυτά που ψηφίζουν, σύμφωνα με την περιγραφή του υπουργού Υγείας Α. Λοβέρδου ή μήπως, ακόμη χειρότερα, είναι "κότες λειράτες" που σκούζουν και κουνάνε τα καχεκτικά φτερά τους για να δείξουν στην κοινωνία ότι πασχίζουν για τα συμφέροντα των αδυνάτων, αλλά την κρίσιμη στιγμή επιστρέφουν στο κοτέτσι και δηλώνουν υποταγή στον αρχηγό κόκορα;
Εύκολα κάποιος παρατηρητής μπορεί να συμφωνήσει με τον προσβλητικό αυτό χαρακτηρισμό βλέποντας τους περισσότερους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ άλλα να λένε στις ιδιωτικές συζητήσεις τους, μερικοί και στις δημόσιες παρεμβάσεις τους, και άλλα να πράττουν στις ψηφοφορίες. Πρόκειται για οπορτουνιστική συμπεριφορά; Εχουμε να κάνουμε με μια βολική επιλογή του τύπου "και με τον χωροφύλαξ (ψηφοφόρο) και με τον αστυφύλαξ (κυβέρνηση)". Ή μήπως ξεδιπλώνεται η γνωστή από το παρελθόν τακτική που θέλει το ΠΑΣΟΚ να υποδύεται επιτυχώς και τους δύο ρόλους, δηλαδή και της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης;
Πιθανόν τέτοιες σκοπιμότητες να υπάρχουν. Ωστόσο, είναι η πρώτη φορά από την εποχή της ίδρυσης του κινήματος που τα στελέχη του βρίσκονται σε τόσο δυσάρεστη θέση. Παλιότερα οι αναδιπλώσεις σε διάφορα ζητήματα (κυρίως στην εξωτερική πολιτική) συνοδεύονταν από ρητορικούς εξτρεμισμούς και φαντεζί κινήσεις σε άλλα πεδία που λειτουργούσαν καθησυχαστικά, ενώ στο εσωτερικό μέτωπο η σταθερή αντιδεξιά παραμυθία χαλιναγωγούσε τους βιαστικούς.
Σήμερα καλούνται να υπηρετήσουν μια πολιτική η οποία βρίσκεται στον αντίποδα της στρατηγικής του κόμματος, σε ευθεία αντιπαράθεση με τα υπεσχημένα και, το κυριότερο, παρουσιάζεται ως μονόδρομος. Κι όλα αυτά χωρίς να έχει προηγηθεί μια εσωτερική διαδικασία που με οργανωμένο τρόπο και πειστικά επιχειρήματα θα προσπαθούσε να δικαιολογήσει την απότομη στροφή.
Βιώνουν, με άλλα λόγια, μια σχιζοφρενική κατάσταση. Από τη μια πλευρά υπάρχει η συνείδησή τους και οι ψηφοφόροι τους οι οποίοι καθημερινώς τους εγκαλούν για τα κυβερνητικά μέτρα, ζητώντας τους να κάνουν κάτι για ν' αλλάξουν τα πράγματα, και από την άλλη είναι η συνοχή της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Πρέπει λοιπόν να διαλέξουν ανάμεσα στη σωτηρία της ψυχής τους και στη σωτηρία της κυβέρνησης.
Το δίλημμα είναι καταθλιπτικό, γιατί ουδείς τους εγγυάται ότι με την πολιτική που εφαρμόζεται η οικονομία θα ανακάμψει και η κοινωνία θα προστατευθεί. Ουδείς από την ηγεσία μπορεί να δεσμευθεί, και να γίνει φυσικά πιστευτός, ότι τελικώς οι θυσίες θα πιάσουν τόπο. Και μόνο στην ιδέα ότι θα χρειαστεί να βάλουν πλάτη και για άλλα μέτρα, εξίσου σκληρά με τα προηγούμενα, πανικοβάλλονται.
Για την ώρα ο φόβος της πτώσης της κυβέρνησης και η απειλή του πολιτικού θανάτου λειτουργούν αποτρεπτικά. Η οργή πολλών βουλευτών εξαντλείται στη γενικόλογη κριτική, στη δαιμονοποίηση του Γ. Παπακωνσταντίνου, στις πιέσεις προς τους υπουργούς για περισσότερη διαβούλευση και σε "μικροεκβιασμούς" προκειμένου να αποσυρθούν οι πιο επαχθείς διατάξεις ορισμένων νομοσχεδίων. Ωστόσο, υπάρχουν και όρια στην ανοχή. Ηδη τα ξεπέρασαν τέσσερις και βρέθηκαν εκτός κοινοβουλευτικής ομάδας. Ο πρωθυπουργός επισείει τον μπαμπούλα των πρόωρων εκλογών με λίστα για να αποτρέψει νέες διαρροές.
Οι διεργασίες, πάντως, στο εσωτερικό της κοινοβουλευτικής ομάδας είναι πυκνές. Τα πρόσωπα που έχουν επιλεγεί να στελεχώσουν τους μηχανισμούς περιφρούρησης της ενότητας και εκλογίκευσης των εντάσεων δεν είναι σε θέση να παίξουν αυτό το ρόλο. Αμφισβητείται η επάρκειά τους. Οι διαφωνίες δεν έχουν πάρει ακόμη οργανωμένη μορφή, αλλά είναι ζήτημα χρόνου να αποκτήσουν. Προς το παρόν, στο στόχαστρο βρίσκονται το οικονομικό επιτελείο και η ομάδα του μεγάρου Μαξίμου. Ο πρωθυπουργός είναι στο απυρόβλητο. Το ερώτημα είναι, έως πότε; Για πόσο ακόμη δηλαδή θα κατηγορούνται για νεοφιλελευθερισμό οι Παπακωνσταντίνου - Σαχινίδης και όχι αυτός που τους επέλεξε; Ερήμην του αποφασίζουν; Για πόσο ακόμη θα εγκαλείται για αστοχίες η επικοινωνιακή ομάδα και όχι αυτός που τη συγκρότησε; Για πόσο ακόμη θα δουλεύει το σχήμα "ο καλός πρόεδρος και οι μοιραίοι συνεργάτες του"; Κάθε ηγέτης χρειάζεται μαξιλαράκια για να απορροφούν τους κραδασμούς. Οταν όμως τα μαξιλαράκια ξεπουπουλιαστούν (για να επανέλθουμε στη θεωρία περί κότας), τότε μένει μόνος του απέναντι στην κατακραυγή.

ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ

Προϋπολογισμός 2011

Πώς μια μεγάλη αλήθεια ...όσο ένας «ελέφαντας» μπορεί να κρυφτεί πίσω από μια «μαργαρίτα» ελάχιστων λέξεων;

Πώς μια λεκτική «αφέλεια» μπορεί να αποκρύπτει μια εσκεμμένη αθλιότητα;

Του Παναγιώτη Τραϊανού

Ο προϋπολογισμός, ο οποίος ψηφίστηκε αυτές τις μέρες στη Βουλή, έρχεται να επιβεβαιώσει τις χειρότερες προβλέψεις για το μέλλον των Ελλήνων. Κυρίως επιβεβαιώνει αυτό, το οποίο συνηθίζεται πλέον να λέγεται ευρέως και είναι ότι …"η σημερινή γενιά των Ελλήνων θα είναι η πρώτη, που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη". Αυτό και μόνον να το πει κάποιος, είναι λάθος.

Γιατί; Γιατί, ενώ είναι αληθές, δεν είναι ακριβές …και στην περίπτωση αυτήν η ακρίβεια είναι ζωτικής σημασίας για την αξία της περιγραφής. Γιατί; Γιατί περιγράφεται κάτι κακό, που αφορά κάποιους ανθρώπους και όταν συμβαίνει αυτό, θα πρέπει ν' αποκαλύπτεται και η προέλευσή του …Η προέλευση του κακού, εφόσον αυτό είναι το σημαντικό μιας τέτοιας περιγραφικής έκφρασης.

Έναν "δολοφονημένο" άνθρωπο δεν τον λες "πεθαμένο", άσχετα αν είναι τέτοιος. Μια "βιασμένη" γυναίκα δεν την λες "ικανοποιημένη", επειδή...

Διαβάστε τη συνέχεια ---> εδώ

Οι "διεφθαρμένοι" ξύπνησαν…

Η δημοσκόπηση της "Κάπα Research" για το "Βήμα της Κυριακής", αποτελεί την τελευταία… φωτογραφία στιγμής για το 2010. Το έτος της βίαιης ωρίμανσης των Ελλήνων, σε συνθήκες περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας, όπως έχει παραδεχθεί και ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου. Το έτος κατά το οποίο μπήκαν στη ζωή μας ο κ. Στρος-Καν, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ο κ. Τόμσεν, η επιμήκυνση, το φάσμα της χρεοκοπίας, έστω και ελεγχόμενης….

Όσοι έχουν ασχοληθεί επαγγελματικά με τον θαυμαστό κόσμο των δημοσκοπήσεων, γνωρίζουν πολύ καλά ότι… ο πελάτης έχει (σχεδόν) πάντα δίκιο. Δηλαδή, οι απαντήσεις που εισπράττει ο δημοσκόπος, δεν είναι απόλυτα αυθόρμητες, αλλά εν μέρει "υπαγορεύονται" από την ερώτηση, όπως η τελευταία διατυπώνεται.

Ωστόσο, υπάρχουν πτυχές και παράμετροι, που με μια "δεύτερη" ή πιο βαθιά ανάγνωση, οδηγούν σε εξαιρετικά χρήσιμα συμπεράσματα. Όπως για παράδειγμα το "ποιος ευθύνεται για την κρίση", ερώτημα ανοικτό και όχι κλειστό. Δηλαδή, η απάντηση δεν δίνεται αυθόρμητα, αλλά στο πλαίσιο "multiple choice" λίστας.

Τα ευρήματα αυτής της ερώτησης λοιπόν, είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα: Το 91,6% επιρρίπτει ευθύνες στην κυβέρνηση Καραμανλή. Το 83,9% στους ξένους κερδοσκόπους. Το 77,5% στις ελληνικές τράπεζες. Το 64,6% στην Κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Το 61,5% στη Γερμανία. Το 58,7% στην παγκοσμιοποίηση. Το 56,2% στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το 51,8%στον καθένα από εμάς. Και το 43,2% στο κοινό νόμισμα, δηλαδή στο ευρώ.

Οι απαντήσεις είναι κατά ένα μέρος αναμενόμενες. Οι περισσότεροι επιρρίπτουν ευθύνη στην προηγούμενη κυβέρνηση, της ΝΔ, ως απόρροια και του σχετικού κλίματος που έχει διαμορφωθεί στην ελληνική κοινωνία τον τελευταίο χρόνο.

Το πραγματικά ενδιαφέρον στοιχείο των απαντήσεων όμως, είναι ότι οκτώ μήνες μετά την ένταξη της Ελλάδας στον μηχανισμό της τρόικας (και κυρίως στον έλεγχο του ΔΝΤ), η κοινωνία καθίζει στο σκαμνί των ευθυνών και τη σημερινή Κυβέρνηση, του Γιώργου Παπανδρέου, σε ποσοστό 64,6%. Ενώ παράλληλα, το 83,9% επιρρίπτει τις ευθύνες στους ξένους κερδοσκόπους.

Εκεί, βρίσκεται και η "ταμπακιέρα" της κοινωνικής αμφισβήτησης στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού. Γιατί, όπως εντόπισε και πρόσφατη έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι ξένοι κερδοσκόποιδιευκολύνθηκαν στο διαβρωτικό έργο τους, από τη στιγμή που ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου μίλησε περί "Τιτανικού", και ο Γιώργος Παπανδρέου εξομολογήθηκε στους υπόλοιπους Ευρωπαίους ηγέτες ότι "κυβερνά μια διεφθαρμένη χώρα".

Τα συμπεράσματα της έρευνας της "Κάπα Research" δείχνουν ότι οι… διεφθαρμένοι άρχισαν να ξυπνούν από τον εθνικό λήθαργο. Και βλέπουν μπροστά τους το ΠΑΣΟΚ. Ή μάλλον, απέναντί τους…

ΜΑΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ

Η κοινωνική παθολογία του …Τζόγου!

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Το σημερινό μου θέμα γίνεται ιδιαίτερα επίκαιρο καθώς μαζί με την πρωτοχρονιά έρχονται τα «ΦΡΟΥΤΑΚΙΑ» σε κάθε γειτονιά της Ελλάδας (ένα ακόμη «αναπτυξιακό» μέτρο της Κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής!)
Παραμονή πρωτοχρονιάς πολλοί θα καθίσουν έτσι για «το καλό του χρόνου» σε κάποιο τραπέζι για να δοκιμάσουνε την...Τύχη τους. Υπάρχουν και κάποιοι συνάνθρωποί μας που επιδίδονται ένα εξάμηνο πριν την Πρωτοχρονιά, και συνεχίζουν το επόμενο εξάμηνο, με μανία στο κυνηγητό της Τύχης το οποίο σε παγκόσμια κλίμακα έχει καθιερωθεί, επίσημα και ανεπίσημα, σε ιεροτελεστία, σε φοβερά επικερδή απασχόληση για Κράτη, ιδιώτες και οργανωμένα συμφέροντα που σε καθημερινή βάση διακινούν μυθώδη ποσά που ρέουν από το περίσσευμα των ευπόρων αλλά και από το υστέρημα των απόρων.

Μία από τις ιδιομορφίες του τζόγου είναι...  

Διαβάστε τη συνέχεια ---> εδώ

Επαφίεται στον Πατριωτισμό των Ελλήνων.!

Η κ. Μπενάκη, Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, επί κυβερνήσεως Ν.Δ. του Κώστα Καραμανλή, προσφωνεί από χειρογράφου εκ μέρους της βουλής των Ελλήνων, τον κ. Κάρολο Παπούλια για την εκλογή του στο ύπατο αξίωμα της χώρας, του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, στις 12/12/2004 και μεταξύ άλλων αναφέρει:
" … Τα Εθνικά σύνορα και ένα μέρος της Εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν, χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη…"
Είναι γνωστό πως η πολιτική είναι πρόβλεψη!!
Άρα η κ. Μπενάκη, ως πρόεδρος της Ελληνικής βουλής, είχε τόσο υψηλή διορατικότητα έξη χρόνια πριν, που μπόρεσε να προβλέψει όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα και πλέον μας τρομάζουν;
Στο άκουσμα όλων αυτών δεν τρόμαξε ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας;
Γιατί δεν αντέδρασε ΤΟΤΕ;
Από τον Μάιο του 2010 η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. υπέγραψε την δανειακή διεθνή σύμβαση με το ΔΝΤ, μια ανυπόστατη σύμβαση που είναι αντίθετη στην διεθνή, Ευρωπαϊκή και Ελληνική νομιμότητα που παραβιάζει κατάφορα το Ελληνικό Σύνταγμα.
Μία σύμβαση που εμπεριέχει πλήθος καταχρηστικών όρων και που για πρώτη φορά διεθνής σύμβαση κάνει αναφορά σε κυριαρχικά Εθνικά δικαιώματα κράτους. Μία σύμβαση που παραβιάζει θεμελιώδεις αρχές δικαίου.
Ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. υπογράφοντας αυτή την σύμβαση υποθήκευσε το μέλλον της Ελλάδος και των πολιτών της. Υποθήκευσαν τα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδος μας.
Εκποιούν της τηλεπικοινωνίες, εκχωρούν τα λιμάνια και τα αεροδρόμια, πωλούν τις αερομεταφορές, χρονομισθώνουν τις Εθνικές οδούς.
Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, συζητήθηκε προ ημερών στην Βουλή των Ελλήνων, ο προϋπολογισμός της οικονομίας μας για το 2011.
Σημειώνω από την πρόσφατη ομιλία του Αντώνη Σαμαρά στην βουλή : "Ο προϋπολογισμός του 2011 είναι ο πρώτος υπό καθεστώς περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας…" και από την ομιλία της βουλευτού του ΚΚΕ στην Α Αθηνών, Λιάνας Κανέλλη:
"… σας καλώ να απολογηθείτε για την συνειδητή απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων…"
Αξίζει να προσθέσουμε την επίσημη αντίδραση του δικηγορικού συλλόγου Αθηνών που υπογράφει ο Πρόεδρός του, κ. Δημ. Παξινός και μεταξύ άλλων αναφέρει:
"Με το άρθρο 14 παρ. 5 της σύμβασης, η Ελλάδα παραιτείται ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ από τις ασυλίες προστασίας της Εθνικής κυριαρχίας. Τέτοιος πρωτόγνωρος όρος δεν συναντάται ούτε σε αποικιοκρατικές συμβάσεις…
… χωρίς κάποιο προηγούμενο παραδώσαμε με μόνη μία υπογραφή την Εθνική μας κυριαρχία, ολόκληρη την δημόσια περιουσία μας".
Ας καταγράψουμε επίσης την ανοιχτή σύγκρουση της εκκλησίας μας, που εκφράζεται μέσω της επίσημης θέσης που έλαβε με την απόφαση της Ιεράς συνόδου, κατά της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και αναφέρονται μεταξύ πολλών και τα κάτωθι:
"… η χώρα μας φαίνεται να μην είναι πλέον ελεύθερη, αλλά να διοικείται από τους δανειστές της…
…δηλώνουμε ότι, είμαστε μία χώρα υπό κατοχή και εκτελούμε εντολές των κυρίαρχων δανειστών μας".
Όλα τα παραπάνω καταδεικνύουν, πέραν της εξαθλίωσης του Ελληνικού λαού από τα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης που οδηγούν την χώρα σε εργασιακό μεσαίωνα, πως συνειδητά η κυβέρνηση απεμπολεί κυριαρχικά Εθνικά δικαιώματα και θέτει την χώρα υπό κατοχή των τοκογλύφων και δανειστών της.
Αξιότιμε κε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας, τότε με όσα είπε η κα Μπενάκη, δεν αντιδράσατε!!!
ΣΗΜΕΡΑ όμως, γιατί δεν αντιδράτε!!!
Μήπως λοιπόν δεν πρέπει να περιμένουμε τον ιστορικό του μέλλοντος που θα καταλογίσει στον Πρωθυπουργό της χώρας και την κυβέρνησή του, την διάπραξη του πλέον ατιμωτικού αδικήματος της "ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ" κατά της χώρας και του λαού της;
Μήπως πρέπει ο λαός μας να ενεργοποιήσει το άρθρο 120 παρ. 4 του Συντάγματος που αναφέρει:
"Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στο πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία".

Παναγιώτης Αποστόλου

Στο "ναό" της ...Εργασίας.!

Κάθε μέρα γίνονται στη θαυμαστή μας χώρα εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα. Εχουμε, άλλωστε, και σ’ αυτά την "πρωτιά" στην Ευρώπη και όχι μόνο στα (θανατηφόρα και μη) τροχαία. Και είναι όλοι συνυπεύθυνοι για την κατάσταση αυτή:
Πρώτα το κράτος, που δεν ελέγχει αν εφαρμόζονται οι στοιχειώδεις κανόνες ασφάλειας στους τόπους δουλειάς και που κάνει στραβά μάτια ακόμη και όταν διαπιστώνει επικίνδυνες παραλείψεις. Εν συνεχεία η εργοδοσία (και ειδικά η μεγάλη), η οποία για να αυξήσει τα κέρδη της, μειώνει τα μέτρα ασφαλείας στα εργοστάσια και εργοτάξια. Και, εν συνεχεία, τα συνδικάτα, τα οποία ποτέ δεν παρέλυσαν τη χώρα - αξιώνοντας επιθεωρήσεις και ελέγχους υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους εργασίας.
Πάνω απ’ όλα, όμως, βρίσκεται η εκάστοτε πολιτική εξουσία, η οποία με την αντεργατική πολιτική της, με τα θεσμικά πλαίσιά της και με τις διαπλοκές της με τη μεγάλη εργοδοσία διαιωνίζει -αντί να κολάζει και να προλαμβάνει- τις συνθήκες ανασφάλειας στους χώρους δουλειάς.
Θέλουμε να πούμε, δηλαδή, ότι σε όλες τις χώρες που κυριαρχεί η "οικονομία της αγοράς" γίνονται εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα.
Σε καμιά χώρα, όμως, και ποτέ δεν σκοτώθηκε εργάτης, ο οποίος:

• Ηταν μετανάστης (Αιγύπτιος).
• Ηταν ανασφάλιστος (μαύρη εργασία).
• Ηταν ενοικιασμένος από εταιρεία σε εργολάβο καθαριότητας.
• Υποχρεώθηκε να εργαστεί Κυριακή (που απαγορεύεται).
• Υποχρεώθηκε να καθαρίζει παράθυρα σε ορόφους κτιρίου, χωρίς κανένα προστατευτικό μέτρο.
• Το κτίριο ήταν του υπουργείου Εργασίας στο κέντρο της Αθήνας.
• Οι Αρχές απέκρυψαν το δυστύχημα.
• Και όταν όλοι πιάστηκαν να "κλέπτουν οπώρας", κάποιοι όψιμοι αρμόδιοι ψέλλισαν ότι διέταξαν έρευνα και άλλες προκλητικές και ανόητες δικαιολογίες που μόνο πωρωμένες συνειδήσεις επικαλούνται.

Το σύνδρομο όλων αυτών των παρανομιών που οδήγησε ένα τραγικό πατέρα τεσσάρων παιδιών στο θάνατο, θυμίζει το διαβόητο και ρυπαρό Κεφαλλονίτη μοναχό Τζαμαρία, ο οποίος, προκειμένου να εκδικηθεί το δεσπότη επειδή δεν τον χειροτονούσε παπά ώστε να μισθοδοτείται από το κράτος, διέπραξε τα εξής ανοσιουργήματα:
Ο δεσπότης είχε δώσει εντολή στο μοναχό Τζαμαρία να προσφέρει ένα μπουκάλι λάδι της Μονής την εβδομάδα στη χήρα Φ. για τα ορφανά της. Μόλις, όμως, η χήρα εμφανίστηκε στη Μονή, ο ανόσιος ρασοφόρος την στρίμωξε στο ιερό της εκκλησίας και τη βίασε πάνω στην Αγία Τράπεζα - πρωί της Μεγάλης Παρασκευής.
Και το κτήνος, την ώρα που τη βίαζε - τη ρωτούσε, σάμπως να επρόκειτο για το φυσικότερο των πραγμάτων:
- Σου ξανασυνέβη, ευλογημένη μου, να σε βατεύει καλόγερος τη Μεγάλη Παρασκευή πάνω στην Αγία Τράπεζα και μάλιστα ύστερα από... υπόδειξη του δεσπότη;
Περί αυτού πρόκειται:
Στον Ναό της Προστασίας του Εργάτη (στο υπουργείο Εργασίας) στραγγαλίστηκαν και ατιμάστηκαν όλα τα εργατικά Δικαιώματα! Σε μία και μόνο στιγμή!

Χρήστος Θεοχαράτος

Τι πραγματικά χρειάζεται η Ελλάδα...

Μπορεί σε όλο το κομματικό φάσμα το «αντριλίκι» να είναι της μόδας, γενικώς να «πουλάει» η «σκληράδα» και ο λαϊκισμός μετά πολλών δόσεων εθνικοπατριωτικών κλισέ, αλλά δεν είναι αυτό που πραγματικά χρειάζεται η ελληνική κοινωνία. Σε κάθε περίπτωση δεν είναι αυτό που χρειάζεται η μεσαία τάξη την οποία προσπαθούν να προσεταιρισθούν από διαφορετικές αφετηρίες η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ.

Αυτό που χρειάζεται η μεσαία τάξη είναι μια εθνική συμφωνία, ένα εθνικό σχέδιο που θα την απελευθερώσει από το κράτος, από την υπερφορολόγηση και από τη γραφειοκρατία. Κυρίως, που θα την απεγκλωβίσει από τον «κομματικό πατριωτισμό» και θα την οδηγήσει σ’ έναν «νέο πατριωτισμό» μέσα από τη σύνθεση, τη συναίνεση και την εθνική συνεννόηση μεταξύ της Κεντροδεξιάς και της Κεντροαριστεράς.

Σημείο σύγκλισης σ’ αυτή την προοπτική δεν είναι άλλο από τον κοινωνικό φιλελευθερισμό. Η ιδανικότερη πρόταση για να προετοιμάσει την ελληνική κοινωνία για την περίοδο που θα ακολουθήσει μετά το τέλος του Μνημονίου. Οι «λοχαγοί» των κομματικών στρατών ίσως να ξαφνιαστούν, αλλά η κοινωνία έχει ξεπεράσει τους διαχωρισμούς του παρελθόντος και επιθυμεί τη συνεργασία των δύο μεγάλων παρατάξεων με εγγυητή τον κοινωνικό φιλελευθερισμό.

Θέλει το ξαναμοίρασμα της τράπουλας σε όλα τα επίπεδα. Ξαναμοίρασμα και αναδιανομή παντού. Στα εισοδήματα, στις επιχειρηματικές ευκαιρίες, στην επιχειρηματική δράση, σε όλα!  Και αυτό μπορεί να το πετύχει ο κοινωνικός φιλελευθερισμός υποστηρίζοντας τον επιχειρηματικό δυναμισμό και την πολιτική μετριοπάθεια της μεσαίας τάξης.

Η αναδιανομή είναι μονόδρομος προκειμένου να αποφευχθεί η κοινωνική έκρηξη. Προς αυτή την κατεύθυνση το κράτος θα χρειασθεί να αναδιανείμει ευκαιρίες επιχειρηματικότητας χωρίς να διευρύνει τον παραγωγικό του ρόλο, αλλά ενισχύοντας τον ρυθμιστικό ρόλο του σε βάρος των μονοπωλιακών καταστάσεων του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα. Αυτός είναι ένας «παρεμβατισμός» απολύτως σύμφωνος με τις φιλελεύθερες αρχές, διότι εξουδετερώνει τις στρεβλώσεις της αγοράς και απελευθερώνει τη δημιουργικότητά της.

Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός μπορεί να λειτουργήσει υπέρ των μεσαίων επιχειρήσεων που έχουν ανάγκη λιγότερης φορολογικής επιβάρυνσης και λιγότερης γραφειοκρατίας, και για να γίνουν ανταγωνιστικές δεν έχουν ανάγκη την «προστασία» του κράτους ούτε την επιδότηση των δραστηριοτήτων τους. Για τον κοινωνικό φιλελευθερισμό το μεγάλο κεφάλαιο δεν αποτελεί εχθρό αλλά εν δυνάμει σύμμαχο υπό την προϋπόθεση ότι δεν δημιουργεί συνθήκες ασφυξίας για την επιχειρηματική δραστηριότητα της υπόλοιπης οικονομίας. Σε όλα αυτά προσθέστε και το ουσιαστικότερο πάνω στο οποίο θα χτισθεί η εθνική συνεννόηση και η συναίνεση με την κοινωνία και είναι το «προστατευτικό δίκτυο» κοινωνικής αλληλεγγύης. Ένα δίκτυο που θα το μικρότερο δυνατό κόστος και τις ελάχιστες δυνατές στρεβλώσεις.

ΧΑΡΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ

Βους: "Όταν στο δημόσιο βάζεις τον κοπρίτη, κοπρίτης θα μείνει"

Πρωτοχρονιάτικο μποναμά επιφύλασσε στην κυβέρνηση ο αντιπρόεδρος της, Θ. Πάγκαλος, ο οποίος με συνέντευξή του στο ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ προκαλεί και πάλι πονοκεφάλους στον πρωθυπουργό και τα υπόλοιπα στελέχη της κυβέρνησης.
"Όταν στο δημόσιο βάζεις τον κοπρίτη επειδή σε ψηφίζει η οικογένειά του και παίρνεις πολλούς σταυρούς, ε, τότε ο κοπρίτης θα μείνει κοπρίτης σε όλη του τη ζωή. Ξέρει ότι ποτέ δεν πρόκειται να απολυθεί" τονίζει στη συνέντευξή του ο κ. Πάγκαλος.
Ανοιχτό κρατά όμως το μέτωπο ο Θόδωρος Πάγκαλος και με όλους τους πολιτικούς αρχηγούς. Εξαιρώντας τον ΛΑ.Ο.Σ. για τον οποίο τονίζει ότι είναι ο μόνος αξιόπιστος συνομιλητής, ο κ. Πάγκαλος χαρακτηρίζει γελοία και ανάξια σχολιασμού τη στάση του Α. Σαμαρά.
Για την Αλέκα Παπαρήγα λέει ότι ονειρεύεται μια Σοβιετική Ένωση, ενώ αποκαλεί τον Συνασπισμό συγκρότημα που συναναστρέφεται τρομοκρατικές ομάδες και κατά καιρούς δίνει μαθήματα με περισσή αναίδεια και αμετροέπεια.
Στην ίδια συνέντευξη ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, λέει όχι στις πρόωρες εκλογές, ενώ δηλώνει σύμφωνος με την κατάργηση του σταυρού προτίμησης. Αφήνει επίσης ανοιχτό το ενδεχόμενο να μην είναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές, για τις οποίες λέει ότι είναι λάθος να γίνουν πρόωρα.

Star

Ο Ανδρέας ήξερε πολύ καλά τι έπρεπε να κάνει, αλλά δεν το έκανε.!

Τι λέμε όλοι μας τα τελευταία χρόνια; "Ό,τι και να προσπαθήσουμε στη χώρα μας, τίποτα δεν γίνεται και όλα μένουν τα ίδια". Ή μάλλον δεν μένουν τα ίδια, αλλά χειροτερεύουν.
- Δεκαετίες αγώνων (;) για την Παιδεία. Αποτέλεσμα; Έχουμε το χειρότερο εκπαιδευτικό σύστημα.
- Δεκαετίες αγώνων (;) για την Υγεία. Έχουμε το πιο ακριβό και διεφθαρμένο σύστημα Υγείας του κόσμου.
- Δεκαετίες αγώνων (;) για την Ανάπτυξη. Ε, εδώ γελάμε και, μάλιστα, με Βρετανικό χιούμορ.
Μόλις χθες αποδεσμεύτηκαν τα εμπιστευτικά έγγραφα του βρετανικού Foreign Office για το 1980 (συμπληρώθηκαν 30 χρόνια).
Σε αυτά, περιλαμβάνονται αναφορές του τότε Βρετανού Πρέσβη στην Ελλάδα Ian Sutherland για τις απόψεις γύρω από την ανάπτυξη της Ελλάδας, που εξέφρασε ο Ανδρέας Παπανδρέου (ακόμη, τότε, αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης) οι, κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους.
Κάθεστε καλά;
Έλεγε, λοιπόν, ο Ανδρέας στον Βρετανό πρέσβη. "Επειδή η Ελλάδα χρειάζεται επενδύσεις, μόλις κερδίσω τις εκλογές και αναλάβω την Κυβέρνηση θα δώσω κίνητρα στους Έλληνες εφοπλιστές για να τους προσελκύσω να κάνουν επενδύσεις!!!" και προσθέτει: "Αναγνωρίζω ότι η γραφειοκρατία είναι το μεγάλο εμπόδιο για τις επενδύσεις, αλλά θα το αντιμετωπίσω με μεγάλη αποκέντρωση, κατάργηση των νομαρχιών και μεταβίβαση εξουσίας στις περιφέρειες"!!!
Τελικά, ο Ανδρέας ήξερε πολύ καλά τι έπρεπε να κάνει, αλλά δεν το έκανε. Και ξέρετε γιατί δεν το έκανε;
Για να μπορέσει ο γιος του να τα κάνει (;) 30 χρόνια μετά, ή κι αν δεν μπορέσει ο γιος του, μετά από άλλα 30 χρόνια ο εγγονός!

ΠΕΤΡΟΣ ΔΙΠΛΑΣ

Εισαγγελέας "δείχνει" Σημίτη για τα Swaps.!

Αναταράξεις στο πολιτικό σκηνικό αναμένεται να φέρει το πόρισμα της εισαγγελίας Πρωτοδικών το οποίο μιλά για αξιόποινες πράξεις του πρώην πρωθυπουργού Κ. Σημίτη και μελών της κυβέρνησής του στο θέμα των περιβόητων swaps της Goldman Sachs, την περίοδο 2000 -2001.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Realnews, η έρευνα της υπόθεσης άρχισε στις 30 Απριλίου του 2010 μετά την καταγγελία Αυστριακού δικαστικού, ο οποίος έκανε λόγο για εξαπάτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έκθεση της ευρωζώνης σε κίνδυνο.
Ο εισαγγελέας Πρωτοδικών στην έρευνά του, πάντα σύμφωνα με το δημοσίευμα, "σκόνταψε" στα ονόματα του πρώην πρωθυπουργού Κ. Σημίτη και μελών της κυβέρνησής του και στις 20 Δεκεμβρίου έστειλε τον φάκελο στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Τέντε, προκειμένου να διερευνηθεί αν θα αποσταλεί στη Βουλή, σύμφωνα με το νόμο περί ευθύνης υπουργών.
Στελέχη του ΠΑΣΟΚ επισημαίνουν πάντως ότι την περίοδο εκείνη η ανταλλαγή χρεογράφων ήταν νόμιμη και ότι έγινε εν γνώση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ωστόσο η εξέλιξη αναμένεται να βάλει φωτιές στο κυβερνών κόμμα, καθώς έρχεται σε μία περίοδο έντονης αμφισβήτησης της οικονομικής πολιτικής της.

star

Ξεύρεις την χώραν που ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα;..

Ευτυχώς που ζούμε στην Ελλάδα. Την ωραία Ελλάδα. Και τους ωραίους ανθρώπους της. Άλλους έξυπνους, άλλους απλώς υποψιασμένους και άλλους αφελείς. Εκκωφαντικά αφελείς. Ημών των ιδίων των δημοσιογράφων μηδέ εξαιρουμένων. Έχουμε στον μπαξέ απ’ όλους. Άλλοι καταγράφουν γεγονότα. Άλλοι σχολιάζουν. Και άλλοι τα εφευρίσκουν για να τα σχολιάσουν. Κυρίως τις γιορτάδες μέρες, τούτοι οι τελευταίοι. Όπως αυτές που διανύουμε, καλή ώρα.
Συνήθως διασκεδάζουμε με τέτοια καμώματα. Και η αλήθεια είναι ότι μας έλειπαν τον καιρό της καλπάζουσας φτώχειας, της γκρίζας εξουσίας και της κοινωνικής απελπισίας. Αλλά ο θεός της Ελλάδας -όχι αυτός με τα γένια, το βλοσυρό ύφος και την εκδικητικότητα στο αίμα του, όχι- δεν μας αφήνει χωρίς διασκέδαση. Ο Διόνυσος. Αυτός που έδωσε τα φώτα του για να γεννήσει αυτός ο τόπος την κωμωδία.
Η πολιτική σκηνή προσφέρεται για πλάκα. Κι ακόμα περισσότερο το παρασκήνιο. Τι γίνεται εκεί μέσα, τι μηχανεύονται οι διάφοροι σύμβουλοι, συνεργάτες των αρχηγών, οι φιλόδοξοι, οι ματαιόδοξοι, όλοι. Ακόμα και όταν δεν βυσσοδομούν… βυσσοδομούν. Έτσι, για να καλύψουν τις άδειες στήλες των εφημερίδων, έντυπων και ηλεκτρονικών, το χρόνο των ραδιοφώνων, τις εικόνες και τις βαθιές αναλύσεις των φωτεινών αστέρων της τηλεόρασης.
Και εφευρέθηκε Φαήλος Κρανιδιώτης. Ο δικηγόρος. Άγνωστος στους πολλούς. Γνωστός στους λίγους για τις απόψεις του απέναντι στην παγκοσμιοποίηση, τα δεινά της χώρας από τους εμφυτευμένους πολιτικούς της μιζέριας, την εξάρτηση και τα κακά της μοίρας μας. Άριστος στη γραφή. Οι επισκέπτες του blog "antinews" απολαμβάνουν τα κείμενά του, επειδή έχουν άποψη θεμελιωμένη. Και μπορεί κανείς να συμφωνήσει εν μέρει ή εν τω συνόλω, όπως επίσης και να διαφωνήσει εν μέρει ή εν τω συνόλω. Και να το χαρεί. Ο Φαήλος Κρανιδιώτης όμως έχει ένα ελάττωμα. Είναι φίλος αρχηγού. Και μάλιστα αρχηγού. Του Αντώνη Σαμαρά. Με τον οποίο επίσης μπορεί κανείς να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει. Επειδή έχει απόψεις καθαρές. Με γωνίες και όχι στρογγυλές, να σου ξεγλιστράει ο λόγος του από τα χέρια, να γεμίζει φούσκες το μυαλό σου. Σε κάποιους αρέσει. Στους περισσότερους (προς το παρόν) δεν αρέσει. Με γεια του με χαρά του. Με γεια τους με χαρά τους.
Το θέμα δεν είναι εκεί. Είναι που ο φίλος του αρχηγού (και μέλος της ΝΔ) έγραψε πριν δυο-τρεις μέρες ένα, από τα πολλά που έχει γράψει, άρθρο για το στελεχικό δυναμικό που χρειάζεται δίπλα του ο Αντώνης Σαμαράς. Να μην έχουν σχέση με το αμαρτωλό παρελθόν του κόμματος. Είτε βουτήχτηκαν μέσα στο βόρβορο της διαφθοράς, είτε αποδείχτηκαν ανίκανοι και σαχλοί. "Οι καιροί που ήδη ήρθαν, η πατρίδα -γράφει μεταξύ άλλων- απαιτούν ιδεολογικούς μαχητές και όχι ντιντήδες. Απαιτούν σημαιοφόρους και όχι κομψευόμενους διαδρομιστές". Ψέματα λέει; Το ίδιο δεν σκέφτεται κάθε πολίτης για το κόμμα της προτίμησής του;
Ε, λοιπόν, ελλείψει άλλου θέματος, κάποια αόρατη πηγή έστειλε το άρθρο αυτό με υποσημειωμένο το απόσπασμα σε τέσσερις-πέντε μεγάλες εφημερίδες. Εφημερίδες του μνημονίου. Με την ένδειξη "χαμός στη ΝΔ". Ή κάτι τέτοιο. Την επόμενη μέρα πανομοιότυπα ρεπορτάζ στις εν λόγω εφημερίδες ανίχνευαν με έκπληξη μια νέα βαθιά κρίση στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, συγκρούσεις στελεχών, αδιέξοδο του Σαμαρά και άλλα τέτοια. Πανομοιότυπα. Και εμφανώς υπαγορευμένα.
Το τι προβλήματα έχει η ΝΔ είναι γνωστό. Δεν χρειάζεται κάποιοι να γίνονται χάνοι εύκολοι στο ψάρεμα, και να καμώνονται τους καρχαρίες κυνηγούς. Απλώς οι εφημερίδες αυτές (μαζί και οι ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες που τις ακολούθησαν) γελοιοποιήθηκαν. Μεταξύ ημών που γνωρίζουμε το παρασκήνιο. Και μεταξύ όσων εξ υμών τυχαίνει να γνωρίζετε μερικά πράγματα παραπάνω. Η γκάφα έχει γίνει και άλλες φορές. Με το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ, τον ΣΥΝ, το ΚΚΕ κλπ. Αλλά οι "ευήκοοι" δεν φρονιματίζονται.
Αλλά, είπαμε. Το μνημόνιο (στη συγκεκριμένη περίπτωση) και οι επικίνδυνες παρενέργειές του συχνά γεννούν παραφροσύνη. Εμείς, για να μην παραφρονήσουμε επίσης, ας το διασκεδάσουμε. Ο ρομαντικός ποιητής Άγγελος Βλάχος (1838-1920) μας δείχνει το δρόμο με το ποίημά του στο σατιρικό περιοδικό της εποχής του "Ραμπαγάς" και με τίτλο "Η ωραία Ελλάς":
"Ξεύρεις την χώραν που ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα
που κοκκινίζ’ η σταφυλή
και θάλλει η ελαία;
Ω δεν την αγνοεί κανείς,
είναι η γη η ελληνίς".
Καλή συνέχεια. Όχι για τον Σαμαρά. Αυτός ας κάνει ο,τι θέλει. Για μας. Για το σινάφι μας.

Γρηγόρης Ρουμπάνης

Τι λέτε ρε παιδιά, θα 'ρθει ή δεν θα 'ρθει φέτος ο Αη Βασίλης;

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ & ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2011

Αν και χλωμό το βλέπω να έρθει φέτος ο Αη Βασίλης γιατί:

1) Του ζήτησαν να συμπληρώσει «Πόθεν έσχες» για κάθε δώρο ξεχωριστά.

2) Το σανό για τους ταράνδους ακρίβυνε.

3) Στο τελωνείο ο εκτελωνισμός των δώρων είναι πια ακριβός. Άσε που ο άγιος είναι και "σταμπαρισμένος" γιατί μέχρι τώρα περνούσε τα δώρα στη ζούλα.
4) Η εφορία τον κυνηγάει για περαίωση.
5) Θα πληρώσει ακριβά τέλη κυκλοφορίας γιατί το έλκηθρό του δεν είναι "οικολογικό".

6) Υπάρχει κίνδυνος να γανωθεί κατεβαίνοντας από την καμινάδα, γιατί οι καμινάδες θα καπνίζουν συνέχεια αφού ο κόσμος ζεσταίνεται με το τζάκι αντί να καίει πετρέλαιο.

7) Η τροχαία μπορεί να του κόψει πρόστιμο για υπερβολική ταχύτητα. (Υπολογίσαμε ότι για να προλάβει να μοιράσει όλα τα δώρα τη νύχτα της πρωτοχρονιάς, πρέπει να τρέχει με 3,56.10⁴ km/h). 

8) Ένα δεύτερο πρόστιμο καραδοκεί, γιατί το έλκηθρο που κουβαλάει τα δώρα είναι υπέρβαρο. (Πάνω από 5,7.108 kg).

9) Το μηχανολογικό δεν του δίνει βεβαίωση "ασφαλούς μετακίνησης" γιατί κατά παράδοξο τρόπο οι τάρανδοι αντί να περπατάνε, πετάνε.

10) Οι πιλότοι της Ολυμπιακής θα καταθέσουν μήνυση για αθέμιτο ανταγωνισμό.

Έτσι για φέτος δεν θα ήταν άσχημο να βολευτούμε με καμιά ...Άη Βασίλω.

Ότι μας βρήκε μας βρήκε

Από φίλο Αναγνώστη

Ένας θάνατος άκρως διδακτικός...

Πρώτα και κύρια, έπεσε από τον 3ο όροφο και σκοτώθηκε, ενώ καθάριζε τα τζάμια σε κτίριο της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εργασίας. Πέρασαν σχεδόν δύο εβδομάδες (στις 19 Δεκεμβρίου είχε χάσει τη ζωή του ο άνθρωπος), μέχρις ότου γνωστοποιηθεί τελικά το γεγονός. Μπορείτε να φανταστείτε τι τηλέφωνα, τι διαβουλεύσεις και τι πινγκ- πονγκ ευθυνών διημείφθη κατά τη διάρκεια των δύο αυτών εβδομάδων. Τέτοιο ενδιαφέρον αποκλείεται να είχε προσελκύσει όσο βρισκόταν στη ζωή ο εκλιπών. Είναι κι αυτή μια μετά θάνατον αναγνώριση… Μια εγκαιρότερη και λιγότερο μακάβρια αναγνώριση ωστόσο, θα τον είχε γλυτώσει από το μοιραίο…
Όπως αποδείχτηκε στο μεσοδιάστημα, η Εταιρία που τον απασχολούσε, προκειμένου να μην του δώσει μισθό, τον είχε δηλώσει υπεργολάβο. Απίστευτος τίτλος για ένα μετανάστη! Έγινε νοματαίος ο Αιγύπτιος! Υπεργολάβος ωστόσο, σήμαινε στην περίπτωσή του και "μπλοκάκιας"… "Μπλοκάκιας" γενικώς σημαίνει "με τον ήλιο τον μπάζω, με τον ήλιο τον βγάζω τί έχει ο υπάλληλός μου και ψοφάει..."
Η 19η Δεκέμβρη ήταν Κυριακή, αλλά ένας υπεργολάβος-μπλοκάκιας πληρώνεται με το κομμάτι και δεν ξέρει από Κυριακές, γιορτές και σχόλες. Η εταιρία που τον απασχολούσε επίσης, η οποία βρισκόταν -φανταζόμαστε- σε αγαστή συνεργασία με το Υπουργείο και πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις για τη σύναψη της συνεργασίας αυτής, δεν είχε λάβει κανένα μέτρο από εκείνα που προβλέπονται στο πλαίσιο της Νομοθεσίας για θέματα Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία. Υπάρχουν εκεί ξεχασμένες και κάτι παράγραφοι που έχουν να κάνουν με το μεροκάματο σε… ύψος… Δυστυχώς, όμως διανύουμε περίοδο εργασιακού βάθους…
Η Κοινωνική Επιθεώρηση και το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας που το έψαξαν το θέμα (πάλι καλά!) διαπίστωσαν και πολλές ακόμα παραβιάσεις της Εργατικής Νομοθεσίας. Από πλευράς τους υπάρχει η διαβεβαίωση ότι θα επιβληθούν (άγνωστο πώς, άγνωστο πότε…) κυρώσεις. Έτσι ο Αιγύπτιος μετανάστης θα δικαιωθεί, επειδή χωρίς να το ξέρει ανήκε σε μια προνομιούχα κατηγορία εργαζομένων. Στους εργαζόμενους που χάνουν τη ζωή τους εν ώρα εργασίας.
Για τους υπόλοιπους, για εκείνους που επιβιώνουν εν ώραις εργασίας, τα πράγματα είναι λιγουλάκι δυσκολότερα. Κανείς δεν ταράζεται. Κανένας μηχανισμός δεν κινητοποιείται. Ουδείς λόγος συντρέχει για επικοινωνιακή κάλυψη. Οι εταιρίες που τους απασχολούν νομιμοποιούνται να τους δηλώνουν όπως θέλουν και να παίρνουν ή να μην παίρνουν όποια μέτρα γουστάρουν. Είτε κάνουν δουλειά εδάφους- εδάφους είτε αέρος- αέρος, οι εργαζόμενοι που δεν πεθαίνουν, όσο ζουν τόσο παθαίνουν. Άρα;;;;
Άρα… κάλλιο να πεθαίνεις δουλεύοντας, παρά να "πεθαίνεις στη δουλειά"… Κι αυτό μας το δίδαξε διά του παραδείγματός του ο Emad Aziz…
Προσεχώς, περισσότερα παραδείγματα…

Τζένη Κ.

Η ορκωμοσία έγινε ...πανηγύρι.!

Πατήστε για μεγέθυνση

Σκηνές απείρου κάλους στην ορκωμοσία του νέου δημοτικού συμβουλίου της πόλης των Αθηνών. Τριτοκοσμική ατμόσφαιρα εντός, και πανηγύρι εκτός. Οι νέοι δημοτικοί σύμβουλοι, πλην των προσκείμενων στο ΠΑΣΟΚ και στη Νέα Δημοκρατία, θεωρώντας ότι παρευρίσκονται σε γενική συνέλευση σωματείου, υποβάθμισαν μια ιστορία 176 ετών.

Αυτά εντός, γιατί την ίδια ώρα εκτός οι συγκεντρωμένοι όλων των… φυλών έστειλαν ένα μήνυμα για το πώς θα διεξάγονται πλέον τα δημοτικά συμβούλια στον μεγαλύτερο δήμο της χώρας. Και όλα αυτά, μπροστά στα μάτια του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερώνυμου ο οποίος παρακολουθούσε άναυδος τα διαδραματιζόμενα. Απόντος βεβαίως του αρμοδίου υπουργού Γιάννη Ραγκούση, ο οποίος τελικά αποφάσισε ότι δεν μπορούσε να πάει στο Δημαρχείο της πλατείας Κοτζιά ούτε από την πίσω πόρτα. Τελικά τον εκπροσώπησε ο υφυπουργός, αλλά δεν… πρόλαβε την ορκωμοσία, με αποτέλεσμα ο νέος δήμαρχος Γιώργος Καμίνης να ορκίσει τους συμβούλους της πλειοψηφίας και… τον ίδιο με πολιτικό όρκο.

Στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών "καταδέχθηκαν" να ορκισθούν οι δημοτικοί σύμβουλοι της παράταξης του Νικήτα Κακλαμάνη, ο Νίκος Μιχαλολιάκος, και οι δημοτικοί σύμβουλοι του ΠΑΣΟΚ. Το ιλαροτραγικό της ιστορίας ήταν ότι στη συνέχεια πήραν το λόγο οι "συνιστώσες" της πλειοψηφίας, δίκην προγραμματικών δηλώσεων. Ακούστηκαν απίθανες βλακείες κατά της τρόικας, του Μνημονίου, της κυβέρνησης και του Συντάγματος, ενώ ο ποδηλάτης δημοτικός σύμβουλος αφήνοντας το κράνος του και πιάνοντας το μικρόφωνο ακούστηκε να λέει ότι θα προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ώστε να ξαναπάρει την έδρα που του "έκλεψε" το σύστημα!

Κι όλα αυτά μπροστά στα μάτια του απορημένου δημάρχου που παρακολουθούσε ανήμπορος να αντιδράσει  το θλιβερό θέαμα. Μετά από αυτά αντιλαμβάνεστε πόσο δημοφιλή θα γίνουν στο τηλεοπτικό κοινό τα δημοτικά συμβούλια του Δήμου Αθηναίων.

statesmen

Να φορολογήσουν την τρομοκρατία

Οι τελευταίες επιθέσεις της "Ομοσπονδίας Αναρχικών" ή κάτι τέτοιο, γιατί τα ονόματα μπερδεύονται περίεργα μερικές φορές και μπορεί να σε κατηγορήσουν και για προβοκάτορα, που έλαβαν χώρα στην Ιταλία και προκάλεσαν τραυματισμούς, προκάλεσαν ιδιαίτερη αναταραχή στην γείτονα.
Ειδικά ο τελευταίος εντοπισμός ύποπτου πακέτου στην πρεσβεία των ΗΠΑ στο Βατικανό, προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, καθώς η αποστολή επιστολών βομβών σε έναν χώρο που για εκατομμύρια ανθρώπους θεωρείται το επίκεντρο της θρησκευτικής τους πίστης, είναι αν μη τι άλλο ιδιαίτερα προκλητική.
Αυτές όμως οι "δράσεις" των Ιταλών αναρχικών, αναδεικνύουν μια πολύ σημαντική για την χώρα μας παράμετρο. Το μοναδικό προϊόν που παράγουμε αλλά και εξάγουμε επιτυχημένα τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη είναι η πολιτική τρομοκρατία, η οποία σε μεγάλο ποσοστό είχε εκλείψει. Σίγουρα δεν είναι κάτι τυχαίο. Είναι προφανές, ότι η πολιτική, η σχετιζόμενη με τα Πανεπιστημιακά ιδρύματα, στην χώρα μας, είχε τελικά σκοπό, τον οποίο όλοι εμείς οι αφελείς δεν είχαμε κατανοήσει.
Την παραγωγή "επιστημόνων", όχι όμως με την συμβατική τους έννοια, αλλά "επιστημόνων τρομοκρατών", οι οποίοι έχουν πλέον την δυνατότητα να εξάγουν τεχνογνωσία και στο εξωτερικό. Και αν στην γειτονική Ιταλία οι κομάντος "Λάμπρος Φούντας" έστελναν τα πακετάκια – βόμβες, δεν είναι μοναδική περίπτωση. Στην Γερμανία υπήρξαν επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα, για "υποστήριξη" στους Έλληνες αναρχικούς. Σύντομα από ό,τι καταλαβαίνουμε σε όλη την Ευρώπη θα υπάρχουν παραρτήματα των ελληνικών τρομοκρατικών οργανώσεων.
Λογικό, αφού μόλις τελειώσουν τα ανώτατα ιδρύματα τρομοκρατίας στην χώρα μας οι επιστήμονες πάνε για μεταπτυχιακά στο εξωτερικό. Δεν είναι όμως καιρός και το ελληνικό κράτος να φορολογήσει επιτέλους το μοναδικό εξαγώγιμο προϊόν της χώρας μας; Να βγάλει κάτι και αυτό, που επί τόσα χρόνια, από το 1974 και μετά τόσα και τόσα έχει προσφέρει για την ανάπτυξη του επιστημονικού αυτού κλάδου. Και δεν είναι μόνον το πανεπιστημιακό άσυλο, το οποίο τόσα χρόνια υπερασπίζεται με συνέπεια, προκειμένου να μπορεί να λειτουργεί όχι μόνο ως ζωτικός χώρος των διαφόρων τρομοκρατικών ομάδων αλλά και σαν χώρος εκπαίδευσης και επαναστατικής γυμναστικής.
Είναι και η υλικοτεχνική υποστήριξή τους. Λίγο το έχεις να πληρώνονται από το ελληνικό δημόσιο τα έξοδα ιστοσελίδων όπως το indymedia; Λίγο το έχεις οι εκάστοτε κυβερνήσεις να χαϊδεύουν με πολιτικό κόστος τα αυτιά αυτών που τα σπάνε κάθε λίγο και λιγάκι; Είναι νομίζετε εύκολο να καταφέρνεις 100-200-1000-2000 άτομα να κάνουν κόλαση κάθε λίγο και λιγάκι την ζωή 4.000.000 πολιτών της Αθήνας; Όχι βέβαια. Και άρα κάτι πρέπει να πάρει και το κράτος για την στήριξή του αυτή.
Πέρα όμως από την πλάκα, η πολιτική τρομοκρατία που "εξάγεται" από την χώρα μας πλέον, όπως αποδεικνύουν οι πρόσφατες επιθέσεις στην Ιταλία, έχει την προοπτική να εξελιχθεί σε ένα αγκάθι για την χώρα μας. Και δυστυχώς η πολιτική τρομοκρατία έχει πολλά επίπεδα. Δεν εξαντλείται στις σφαίρες και στις βόμβες. Υπάρχει και εκεί, όπου κάποιες καλά οργανωμένες μειοψηφίες, με τσαμπουκά προσπαθούν να επιβάλλουν την θέλησή τους εις βάρος των πολλών. Όπως ακριβώς συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις στην ελληνική κοινωνία. Ας μείνουμε όμως στο θέμα μας, το οποίο είναι η ένοπλη βία.
Το ελληνικό κράτος επιδεικνύει μια άνευ προηγουμένου ανοχή για τέτοιου είδους καταστάσεις. Όταν άνθρωποι που συλλαμβάνονται με τα όπλα στο χέρι, που έχουν τραυματίσει ανθρώπους, παραλίγο να τους σκοτώσουν και από τα δικαστήρια αντιμετωπίζονται με ποινές χάδια, υπάρχει ένα ζήτημα. Όταν υπάρχουν επίσημες επιτροπές αλληλεγγύης μόνο στους θύτες και ποτέ στα θύματα, τότε σίγουρα υπάρχει πρόβλημα. Και το πρόβλημα αυτό εδράζεται στην ιδεολογική επικυριαρχία της αριστεράς τα τελευταία 30 χρόνια, που την κάνει να θεωρεί ότι έχει ένα ηθικό πλεονέκτημα, που της επιτρέπει να κάνει ό,τι θέλει, και να έχει πάντα δίκιο. Καλώς ή κακώς, το συγκεκριμένο ζήτημα, ποτέ δεν αντιμετωπίστηκε σοβαρά από την δεξιά, παρόλο που της κόστισε αρκετά. Θέλετε από φόβο, θέλετε από ένα κόμπλεξ κατωτερότητας, δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία, είναι ότι υφίσταται το πρόβλημα, το οποίο μάλιστα υπάρχει περίπτωση να επιδεινωθεί. Και το ελληνικό κράτος συνεχίζει να κοιμάται τον ύπνο του δικαίου.

Δημήτρης Παπαγεωργίου

Το κάλπικο είναι κάλπικο

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου 
Το κάλπικο είναι κάλπικο. Όταν μας πληρώνουν με ένα κάλπικο νόμισμα απλώς το αναγνωρίζουμε ότι είναι κάλπικο. Μόνη η αναγνώριση του κάλπικου φτάνει ώστε το κάλπικο να είναι κάλπικο. Το κάλπικο το αφήνεις να καταπέσει από μόνο του. Είναι ήδη πεσμένο από μόνο του. Δεν έχει αξία εκτός αν ασχοληθείς με αυτό σαν να είχε αξία. Όπως δεν παλεύει κανείς με ένα πτώμα. Παλεύοντας με ένα πτώμα δεν το αφήνεις να είναι πτώμα. Το Ευαγγέλιο γράφει "μη αντιστήναι τω πονηρώ". Ο Διάβολος ένα πράγμα δεν μπορεί να υποφέρει, να μην του δώσεις προσοχή και να τον αγνοήσεις.
Η πολεμική κατά του κάλπικου το ενισχύει και το δίνει υπόσταση την οποία δεν έχει. Το κάλπικο είναι ανύπαρκτο. Αυτοί που το πολεμούν το δίνουν ύπαρξη με την πολεμική τους. Δεν κλωτσάει κανείς ένα ψοφίμι. Το αφήνει στη βρωμιά του. Άλλο αναγνώριση και άλλο πολεμική. Στη σύγκρουση με το κάλπικο, το κάλπικο πάντα βγαίνει κερδισμένο. Αυτό σημαίνουν τα λόγια του Κυρίου, ότι εκεί όπου δεν σας δέχονται να τινάζετε ακόμα και τη σκόνη των παπουτσιών σας. Τινάξτε την από τα υποδήματά σας, για να είναι είναι αυτό που είναι, σκόνη. Αν ασχοληθείτε με την σκόνη θα της δώσετε υπόσταση, ενώ δεν έχει. Αυτό το καλό έχει το κακό, ότι αυτοκαταστρέφεται αρκεί να μην το εμποδίσει κανείς.
Κάποιος πήγε στην πόλη και συνάντησε στο δρόμο μια πόρνη, που τον κοίταζε μέσα στα μάτια. Ο άνθρωπος ενοχλήθηκε.

- Εσύ πρέπει να κοιτάζεις χαμηλά στο χώμα, είπε.
- Εσύ πρέπει να κοιτάζεις χαμηλά στο χώμα, είπε η πόρνη. Εγώ έγινα από σένα, ενώ εσύ έγινες από χώμα.

Ο άνθρωπος μιλώντας με την πόρνη, έπεφτε στην εκτίμηση των γνωστών του που τον έβλεπαν, ενώ αντιθέτως η πόρνη ανέβαινε στα μάτια τους.
Μια φορά πριν χρόνια ήρθε κάποιος απ΄ την Αμερική και κανείς δεν τον γνώριζε. Μια εφημερίδα έγραψε εναντίον του. Κι αυτό συνεχίστηκε για χρόνια. Κανείς δεν θυμάται τί έγραφε. Ο άγνωστος όμως έγινε διάσημος και κυβέρνησε για πολλά χρόνια την Ελλάδα.!

Ουροβόρος όφις

Η οικονομική κρίση έφερε στην επιφάνεια για μία ακόμη φορά τους συνήθεις «αποδιοπομπαίους τράγους», που θα πρέπει να επωμισθούν όλες τις ευθύνες της δικής μας πολυετούς πολιτικής αφροσύνης στην διαχείριση των κοινών. Ο λόγος και πάλι για τους «Εβραίους» τοκογλύφους και τα «καταχθόνια σχέδια» του Σιωνισμού. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι στο διεθνές στερέωμα υπάρχουν Εβραίοι τοκογλύφοι, όπως υπάρχουν και Έλληνες λαθρέμποροι. Το πρόβλημα φυσικά δεν είναι οι Εβραίοι και οι Έλληνες αλλά οι τοκογλύφοι και οι λαθρέμποροι.
Η αναγωγή άνομων και ανήθικων δραστηριοτήτων συγκεκριμένων ατόμων ή συμμοριών σε εθνικά, φυλετικά, πολιτισμικά και θρησκευτικά στερεότυπα, στα οποία προσάπτεται το στίγμα της συλλογικής ευθύνης και ενοχής, αποτελεί ίδιον της ψυχολογίας των μαζών που αναζητούν άκριτα και μονοδιάστατα ευκρινείς στόχους για να αποσείσουν τις δικές τους πολυμορφικές ευθύνες και πολυεπίπεδες υποχρεώσεις έναντι μιας κοινωνίας που οι ίδιες εν πολλοίς διαμορφώνουν.
Καλό είναι από καιρού εις καιρόν να θυμίζει κανείς σ’ αυτές ότι, πριν να προβαίνουν σε εύκολους σαρωτικούς αφορισμούς, θα πρέπει να ρίχνουν πρώτα μια ματιά στον καθρέφτη. Ακόμα κι αν χρειαστεί να τρομάξουν γι’ αυτό που θα δουν μέσα του και που δεν θα είναι παρά το είδωλό τους. Όμως, για να αναφερθώ σημειολογικά στον Νίτσε, το «λυκόφως των ειδώλων» είναι προϋπόθεση «πέραν του καλού και του κακού» για να αποκτήσει και πάλι η κοινωνία μας το «ανθρώπινο, πολύ ανθρώπινο» πρόσωπό της.

Χρίστος Γούδης
30 Δεκεμβρίου 2010