Η συναίνεση δεν μπορεί να είναι μονομερής!..

Γράφει η ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΚΥΡΓΙΑΝΝΗ – ΜΠΟΥΡΗ 

Πάλι το σενάριο των εκλογών στο προσκήνιο. Ακόμα και από την τρόικα φαίνεται να υιοθετείται και να θεωρείται ως έσχατη λύση.

Η κατάσταση έφτασε ήδη στο απροχώρητο και η λέξη που κυριαρχεί στους πολιτικούς χώρους είναι η συναίνεση. 

Μήπως όμως αργά αποφάσισαν να τη ζητήσουν; 

Και βέβαια είναι αργά, γιατί τότε που έπρεπε με συναίνεση να ενεργήσουν, να ερωτηθούν ειδικοί, συνταγματολόγοι, οικονομολόγοι απ’ όλες τις παρατάξεις, με γνώσεις και πείρα, να ακουστούν γνώμες και από κοινού να παρθούν αποφάσεις, αυτές πάρθηκαν μονομερώς βιαστικά και επιπόλαια, οι υπογραφές μπήκαν μέσα σε μια νύχτα και ξημερώσαμε με τα γριφώδη και αινιγματικά περιβόητα μνημόνια, που ξεφύτρωσαν και συνεχίζουν να ξεφυτρώνουν το ένα μετά το άλλο και να φορτώνονται στην πλάτη των αθώων και ανήμπορων πολιτών, των έντιμων μισθοσυντήρητων και συνταξιούχων και να καθιστούν τη ζωή τους όχι απλά δύσκολη, αλλά δυσβάσταχτη. Γιατί αυτοί μ’ αυτά τα λίγα αντιμετώπιζαν τα προς το ζειν, χωρίς άλλους πόρους, χωρίς περίσσευμα χρηματικό στην άκρη, όπως συνηθίζεται να λέγεται, για να μπορούν να τραβούν στους χαλεπούς καιρούς, σαν την παρούσα κατάσταση, στην οποία με λόγια παχιά μας οδήγησαν. 
Η ρήση "Λεφτά υπάρχουν" αλλά η διαχείρισή τους δεν είναι η ενδεδειγμένη μας τύφλωσε.
Κι εκεί που καλά περνούσαμε μ’ αυτά που είχαμε ζητούσαμε το καλύτερο και ενδώσαμε. Το πάγωμα των μισθών και των συντάξεων για μικρό χρονικό διάστημα, δεν μας άρεσε. Το απορρίψαμε, μπροστά στις υποσχέσεις για αύξηση των εσόδων μας και βελτίωση του βιωτικού μας επιπέδου.
Και η αλήθεια δεν άργησε να φανεί. Στο «λεφτά υπάρχουν» μπήκε ένα μεγάλο ερωτηματικό. "Πού πήγαν τα λεφτά"; Και ψάχνοντας να βρουν πού πήγαν τα λεφτά, ο καιρός περνούσε, το έλλειμμα μεγάλωνε και η χρεοκοπία απειλούσε.
Και αποκαλύφθηκε πού πήγαν τα λεφτά. Στις ρεμούλες και στις σπατάλες, οι οποίες σπατάλες συνεχίστηκαν και συνεχίζονται, οι δε ρεμούλες έμειναν να λέγονται ρεμούλες μόνο, χωρίς να πληρώνονται απ’ εκείνους που τις προξένησαν. Και τα αιώνια κορόιδα των οποίων τα έσοδα και οι απολαβές μετριούνται σαν τα κουκιά καλούνται πάλι να κλείσουν τις τρύπες. Κλείνονται όμως τεράστιες τρύπες με ψίχουλα γι’ αυτές, αλλά σημαντικά γι’ αυτούς από τους οποίους τα παίρνουν; Όχι βέβαια!
Αλλά ποιος να τους αγγίξει αυτούς που έμαθαν την τέχνη του «αρπάζειν» και «λεηλατείν» το δημόσιο χρήμα απ’ έξω και ανακατωτά; Χρόνος χαμένος, άσκοπος, ικανός να μεγαλώσει το έλλειμμα και η χώρα, αντί να ξεχρεώνεται, να υπερχρεώνεται και οι δανεισμοί να διαδέχονται ο ένας τον άλλο. Τότε χρειάζονταν συναίνεση, πριν πάρουμε τη μεγάλη κατηφόρα. Τώρα φθάσαμε ήδη στο «Αμήν». Κι όλο αυτό τον καιρό μας έλεγαν ότι πάμε καλά. Μας έκρυβαν την αλήθεια. Ο λαός έχασε πια την εμπιστοσύνη του στους πολιτικούς και γενικά στο πολιτικό κατεστημένο.
Κινείται σ’ ένα πέλαγος αμφιβολιών για το σήμερα και αοριστίας για το αύριο. Κι ύστερα απ’ όλα αυτά μιλούν για εκλογές. Τι να ψηφίσουν οι πολίτες; Σε τι να στηριχτούν; Στην κακή οικονομία; Στις σπατάλες που έγιναν και στις ρεμούλες που κανένας γι’ αυτές δεν μπήκε φυλακή; Στην κακοδιαχείρηση που ακόμα και στα νοσοκομεία να εισαχθείς πρέπει μαζί με τα προσωπικά σου αντικείμενα να έχεις στο τσαντάκι σου γάζες και οινόπνευμα; Για να επισκεφθείς το γιατρό σου πρέπει να πληρώσεις την επίσκεψη και στο φαρμακείο να πληρώσεις τα φάρμακά σου και να πάρεις πίσω τα λεφτά σου πότε; Με τι να πληρώσει ο φτωχός βιοπαλαιστής κι ο άνεργος; Μ’ αυτά που δεν έχει; Και φημολογείται, ότι έρχονται κι άλλα μέτρα και θ’ ακολουθήσουν απολύσεις και ξεπουλήματα. Εντολές της Τρόικας. «Τάδε έφη Τρόικα»!
Μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά, αφού μας έδεσε θηλιά στο λαιμό; Όλα τα όσα ζούσαμε για δεκαετίες στηρίζονταν στο ψέμα. Η ευημερία που για χρόνια είχαμε, στηρίζονταν επάνω σ’ ένα σαπιοκάραβο, το οποίο χρόνο με το χρόνο, μέρα με τη μέρα κινδύνευε να βυθιστεί στο πέλαγος. Και η ώρα ήρθε και οι διασώστες του ανήμποροι. Οι κηδεμόνες μας απειλητικοί. Ή υπακούετε στις εντολές μας, ή βυθίζεστε. Τι κάνουμε λοιπόν; Στην προκειμένη περίπτωση ζητάμε συναίνεση. Θα την έχουμε; Η συναίνεση δεν πρέπει όμως να είναι μονομερής. Εγώ τη ζητάω κι εσύ μου τη δίνεις. Να γίνει από κοινού, να ειπωθούν γνώμες, να υπερισχύσει το σωστό προς το συμφέρον της χώρας κι όλα αυτά όσο δεν θα είναι πλέον αργά.
Κι εμείς οι απλοί πολίτες που πιστεύουμε ακόμα στη θεία φώτιση: Την επικαλούμεθα.

Εμπόριο δημοκρατίας

Από τα δεκάδες και δεκάδες συνθήματα που γράφονται και που ακούγονται αυτές τις μέρες στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας των αγανακτισμένων και ακηδεμόνευτων πολιτών –ουσιαστικά και ευθύβολα, τα περισσότερα–επιλέγουμε δύο, τα οποία συγκίνησαν και προβλημάτισαν όσους τα είδαν ή τα διάβασαν:

Το πρώτο: «Η μεγαλύτερη βία είναι η ανεργία και η φτώχεια»!

Το δεύτερο: «Δημοκρατία στην πράξη και όχι θεωρίες του αέρα»!
Υπάρχει κανείς ανάμεσα στα «μεγάλα κεφάλια» ή στο ανώνυμο πλήθος που να πιστεύει ότι έπαψε να υφίσταται ζήτημα δημοκρατίας στη χώρα μας; Υπάρχει έστω και ένας που να μπορεί να ισχυριστεί ότι υπάρχει σε μια χώρα δημοκρατία, όταν δεν έχουν εξασφαλιστεί τουλάχιστον οι περίφημες τέσσαρες ελευθερίες του Ρούσβελτ; Και, ακόμη, υπάρχει έστω και ένας πολίτης που να πιστεύει στ’ αλήθεια ότι η δημοκρατία είναι θεωρίες και όχι τρόπος και ουσία ζωής;
Όταν ο άνθρωπος είναι άνεργος και, άρα, άπορος και φτωχός, δεν μπορεί να είναι πολίτης, δεν μπορεί να είναι υποκείμενο του δικαίου και της πολιτικής, διότι δεν είναι ελεύθερος. Δεν είναι ελεύθερος από φόβο, δεν είναι ελεύθερος από ανάγκη, δε είναι ελεύθερος από αρρώστια, δεν είναι ελεύθερος από αμάθεια. Και επομένως ο νους του είναι θολωμένος από φόβο, από ανάγκη, από αρρώστια και από αμάθεια.
Κατά συνέπεια, ο πολίτης, ο οποίος δεν έχει κερδίσει τις τέσσαρες ελευθερίες του Ρούσβελτ είναι ανελεύθερο πλάσμα - έτοιμο να πέσει στις παγίδες των δημαγωγών κα να λυγίσει στη δύναμη των εμπόρων της δημοκρατίας. Οι οποίοι όλο και πληθαίνουν στις μέρες μας.
Οσο για το δεύτερο σύνθημα των διαδηλωτών, ότι θέλουν «δημοκρατία» στην πράξη και όχι «θεωρίες του αέρα», σκιαγραφεί, κατά μεγαλοφυή τρόπο, το εγχώριο καθεστώς, το οποίο δίνει βάρος στο περιτύλιγμα και το περίβλημα και αγνοεί ή και περιφρονεί την ουσία.
Στην Ελλάδα, οι πολίτες έχουν το δημοκρατικό δικαίωμα να έχουν γνώμη, να διατυπώνουν παράπονα, να προστρέχουν στο κράτους, να αξιώνουν την ικανοποίηση των δικαιωμάτων τους, αλλά η Πολιτεία, οι Αρχές και γενικότερα, το κράτος, έχουν το δικαίωμα να κωφεύουν, να αδιαφορούν, να ταλαιπωρούν και να προσβάλλουν τους πολίτες με τις πράξεις ή τις παραλείψεις τους…
Ετσι, η δημοκρατία στην οποία πιστεύει και στην οποία ορκίζεται η άρχουσα τάξη της χώρας, είναι μια εικονική δημοκρατία, η οποία υπάρχει μόνο στα κεφάλια των πολιτικών εκπροσώπων της και δεν έχει καμιά σχέση με τα δικαιώματα του λαού και με τις πάσης φύσεως εγγυήσεις υπέρ του.
Και οι συνέπειες είναι γνωστές: Το Σύνταγμα το παραβιάζουν οι ίδιες οι κυβερνήσεις! Νόμοι ψηφίζονται και νόμοι δεν εφαρμόζονται! Το κράτος και οι ανεξάρτητες Αρχές έχουν γίνει αυτοσκοπός! Το κράτος δεν είναι ουδέτερο αλλά ταξικό! Για ό,τι διαπράττεται σήμερα η Δικαιοσύνη αποφασίζει τελεσίδικα σε δέκα και πλέον χρόνια! Ο εκλογικός νόμος κόβεται στα μέτρα της κλίνης του Προκρούστη! Για το ίδιο έγκλημα ο δανειολήπτης φτωχός τιμωρείται και χάνει το σπίτι του, ενώ ο τραπεζίτης επιδοτείται και από πάνω! Η «Ανοιχτή Διακυβέρνηση» είναι απάτη! Η αξιοκρατία είναι προπέτασμα καπνού! Η πόλωση και η συναίνεση, ανάλογα τις περιστάσεις, είναι εμπόρευμα, κ.λπ. κ.λπ. 

Χρήστος Θεοχαράτος

Ούτε από το ευρώ μπορούν να μας διώξουν, ούτε να πάψουν να μας χρηματοδοτούν.

Το έχουμε πει και το έχουμε ματαξαναπεί. Μην μασάτε στην προπαγάνδα του ξεπουλημένου κρατικοδίαιτου καθεστώτος και μην ανησυχείτε. Μην πανικοβάλλεστε από μια εντολοδόχο πολιτική ολιγαρχία και προβαίνετε σε ενέργειες πανικού, οι οποίες γεμίζουν τις τσέπες ειδικών λαμόγιων. Ακόμα και των λαθροκλεπτών που κυκλοφορούν στους δρόμους.

Κανένας, είτε τρόϊκα, είτε ευρωπαϊκό κράτος, δεν μπορεί να μας εκδιώξει από το ευρώ, ακόμα και αν πτωχεύσουμε μέσα στο ευρώ. Η μόνη που μπορεί να το κάνει αυτό είναι η ελληνική πολιτική ολιγαρχία, σύμφωνα με τις εντολές που θα πάρει, την κατάλληλη στιγμή, από εκείνα τα συμφέροντα που την ελέγχουν.

Σε καμία περίπτωση η τρόϊκα δεν μπορεί να κόψει την χρηματοδότηση της Ελλάδας, ακόμα και αν δεν εκτελέσουμε κανέναν όρο του μνημονίου. Αν το κάνει, αυτό θα σημάνει αυτόματη πτώχευση της Ελλάδας μέσα στο ευρώ και φυσικά καταστροφή της ευρωζώνης. Αυτούς τους δισταγμούς δεν τους έχει το ΔΝΤ, αλλά τους έχει όμως η ΕΕ, που καίγεται για την ίδια της την ύπαρξη. Μπορεί η ΕΕ να μας μισεί, αλλά είναι υποχρεωμένη να μας κρατήσει στη ζωή. 

Εκείνο που προσπαθεί αυτή τη στιγμή η ΕΕ (και όχι το ΔΝΤ, το οποίο δεν νοιάζεται για την τύχη της Ελλάδας), είναι να εξασφαλίσει αυτά τα χρήματα που δανείζει. Έτσι, με τη βοήθεια της ντόπιας ολιγαρχίας την οποία πιέζει για συναίνεση, προσπαθεί αφενός να μετατρέψει όλα τα ιδιωτικά χρέη της Ελλάδας σε διακρατικά μέσω του δανεισμού, ο οποίος πηγαίνει κατευθείαν στην εξόφληση των ιδιωτικών χρεών,  αφετέρου προσπαθεί να πάρει ενυπόθηκες εγγυήσεις και υπογραφές από τα δύο μεγάλα κόμματα, ώστε να έχει την Ελλάδα μόνιμα υπό τον έλεγχό της και να μην κινδυνεύσει να βγει κάποια επαναστατική κυβέρνηση που θα κηρύξει τις συμφωνίες αντισυνταγματικές και παράνομες. 

Οι κοτζαμπάσηδες της ελληνικής πολιτικής ολιγαρχίας, με τη σειρά τους, φοβίζουν και πανικοβάλουν τον Έλληνα ραγιά με την προπαγάνδα τους, προκειμένου να του περάσουν εύκολα τις αποφάσεις των πασάδων της ΕΕ.      

Αυτό είναι όλο το παιχνίδι.

Σε μια μόνο περίπτωση η Ελλάδα κινδυνεύει να κηρύξει πραγματική στάση πληρωμών. Αν διεθνώς θεωρηθεί και κυρίως από τους οίκους αξιολόγησης, ότι ακόμα και η εθελοντική επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των ομολόγων, αποτελεί παύση πληρωμών. Για το λόγο αυτό η ΕΕ κόπτεται να μετατρέψει ολόκληρο το ιδιωτικό χρέος της Ελλάδας σε διακρατικό, ώστε να αποφύγει αυτόν το κίνδυνο που θα την καταστρέψει.

Αλλά αν παραχωρήσουμε τη δική μας δημόσια περιουσία, όπως επιδιώκει η πολιτική ολιγαρχία, τελικά θα καταστραφούμε εμείς. 

hassapis

Υπουργοί στα πρόθυρα νευρικής υστερίας

Ο πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου αναφέρεται συνεχώς σε μια εθνική προσπάθεια για την αντιμετώπιση της πολυδιάστατης κρίσης, με τον τρόπο, όμως, που διαχειρίζεται τις κυβερνητικές υποθέσεις οδηγεί σε πλήρη αποσυντονισμό τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου.

Άλλα λέει ο πρωθυπουργός, άλλα εννοεί και άλλα κάνει, αιφνιδιάζοντας συνεχώς αυτούς που καλούνται να σηκώσουν το μεγαλύτερο βάρος της κυβερνητικής προσπάθειας.

Κλειστός κύκλος

Παρά τη φλυαρία περί ανοιχτής διακυβέρνησης και αξιοκρατίας σε όλα τα επίπεδα, ο πρωθυπουργός έχει αποκτήσει την κακή συνήθεια να παρακάμπτει τους υπουργούς που έχουν άποψη και δεν του είναι ιδιαίτερα συμπαθείς και να συνεννοείται με έναν κλειστό κύκλο συνεργατών του. Είναι χαρακτηριστικό ότι πήρε την πρωτοβουλία για να ξεκινήσει τη διαδικασία σύγκλησης του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών χωρίς να έχει ενημερώσει βασικούς υπουργούς της κυβέρνησής του. Από τη στιγμή που τα περισσότερα κυβερνητικά στελέχη αισθάνονται αδειασμένα από τον ίδιο τον πρωθυπουργό γίνεται πρακτικά αδύνατος ο συντονισμός του κυβερνητικού έργου και επικρατούν οι προσωπικές στρατηγικές σε βάρος της κοινής προσπάθειας.

Κινδυνολογία δίχως τέλος

Απαράδεκτη είναι η μέθοδος του κ. Παπανδρέου και στα ζητήματα της οικονομικής πολιτικής. Δείχνει να μην έχει καταλάβει την πραγματική διάσταση των προβλημάτων και αναλώνεται σε
γενικότητες που δεν έχουν καμία πρακτική σημασία. Έχει παραχωρήσει όλες τις αρμοδιότητες για τη χάραξη της οικονομικής πολιτικής στον υπουργό Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος έχει μετατραπεί, με τη σειρά του, σε κακής ποιότητας μεταφραστή των προβληματικών οδηγιών της τρόικας.

Ένας αδιάφορος για τα οικονομικά θέματα πρωθυπουργός και ένας αποτυχημένος υπουργός Οικονομικών συνεργάζονται στο διαρκές «καπέλωμα» της κυβέρνησης με αλλεπάλληλα «πακέτα» μέτρων, εκ των οποίων τα περισσότερα δεν έχουν οικονομικό νόημα και, ούτως ή άλλως, δεν εφαρμόζονται. Την περασμένη εβδομάδα ο πρωθυπουργός στηρίχθηκε στις καλές υπηρεσίες της επιτρόπου κ. Δαμανάκη και του υπουργού Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου για να αναπτυχθεί η κινδυνολογία για διακοπή της καταβολής του δανείου των 110 δισ. ευρώ και για αναγκαστική επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή. Οι παράγοντες που αναφέραμε δημιούργησαν κλίμα σε μια προσπάθεια να διευκολύνουν τον κ. Παπανδρέου στην πολιτική αναζήτηση της συναίνεσης. Μόλις απέτυχαν οι σχετικές πρωτοβουλίες του πρωθυπουργού, εξαφανίστηκε και η ημιεπ ίσημη κινδυνολογία. Είναι φανερό ότι με τέτοιες επικοινωνιακές και πολιτικές μεθόδους δημιουργούνται ανυπέρβλητες αντιθέσεις ακόμα και στο εσωτερικό της κυβέρνησης.

Έλλειψη ενότητας

Το τελικό αποτέλεσμα του πρωθυπουργικού στυλ του κ. Παπανδρέου είναι η έλλειψη πολιτικής ενότητας και οργανωτικής συνοχής που χαρακτηρίζει την κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός δεν ξέρει τι ακριβώς θέλει, οι υπουργοί δεν γνωρίζουν ποιοι ακριβώς παίρνουν τις αποφάσεις τις οποίες καλούνται οι ίδιοι να εφαρμόσουν και οι πολίτες δεν μπορούν να καταλάβουν πώς αξιοποιεί η σημερινή εξουσία τις μεγάλες θυσίες τους.

Γιώργος Κύρτσος

Ανασφάλιστος θεωρείται ο μεθυσμένος οδηγός

Ο οδηγός που έχει καταναλώσει οινοπνευματώδη ποτά πάνω από το επιτρεπόμενο όριο 0,50 mgr/l και έχει ασφαλίσει το όχημά του (αυτοκίνητο, μηχανάκι κ.λπ.), σε περίπτωση ατυχήματος οφείλει να πληρώσει τις ζημιές που θα προκληθούν σε τρίτο ή τρίτους.

Αυτό αποφάνθηκε ο Αρειος Πάγος ερμηνεύοντας τη νομοθεσία, τον Αστικό Κώδικα και τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ). 

Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, οδηγός θεωρείται ότι βρίσκεται υπό την επίδραση οινοπνεύματος όταν η συσκευή αλκοομέτρου (αλκοτέστ) δείξει άνω των 0,25 χιλιοστών του γραμμαρίου ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα ή εάν κατά την αιμοληψία η ένδειξη είναι πάνω από 0,50 γραμμάρια ανά λίτρο αίματος.
Επίσης, η απορρόφηση του οινοπνεύματος από τον οργανισμό ολοκληρώνεται σε διάστημα 45 έως 180 λεπτών από το χρόνο κατανάλωσης (ανάλογα εάν το αλκοόλ συνοδεύεται από γεύμα και ανάλογα με τον κάθε οργανισμό). Οι δε μέγιστες συγκεντρώσεις οινοπνεύματος στο αίμα ανιχνεύονται σε 45 έως 90 λεπτά μετά το τέλος της κατανάλωσης.
Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, αποκλείονται της ασφάλισης ζημιές οι οποίες προξενήθηκαν σε χρόνο που ο οδηγός του οχήματος τελούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος ή τοξικών ουσιών. Ο δεσμευτικός αυτός κανονισμός πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στο ασφαλιστικό συμβόλαιο ή το συμβόλαιο να παραπέμπει στη σχετική υπουργική απόφαση.
Παρ' όλα αυτά, σε περίπτωση ατυχήματος η ασφαλιστική εταιρεία δεν απαλλάσσεται από την ευθύνη αποζημιώσεως του μη ευθυνόμενου για το ατύχημα και υποχρεούται να καταβάλει τη νόμιμη αποζημίωση. Ωστόσο μπορεί να αξιώσει από τον μεθυσμένο οδηγό που προκάλεσε το ατύχημα τα χρήματα της αποζημίωσης που κατέβαλε στον οδηγό «θύμα».

proinoslogos

Οι νέοι επικυρίαρχοι και η νέα εθνική αντίσταση

Του Γρηγόρη Ρουμπάνη

Απομονωμένοι, φοβικοί και γι’ αυτό δυο φορές πιο επικίνδυνοι συνεχίζουν το έργο τους. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς δεν περνούν πια από την πλατεία Συντάγματος για να πάνε ή φύγουν από τη Βουλή, αλλά από το κρυφό πέρασμα του Εθνικού Κήπου. Για όσο κι αυτός μείνει «εθνικός» και δεν παραχωρηθεί σε κανέναν από τους υψηλούς σπόνσορες του πολιτικού μας συστήματος.

Ο Γιώργος Παπανδρέου και οι συνεργοί του επεξεργάζονται τα συμβόλαια της υποθήκευσης του εθνικού πλούτου και της πατρώας γης με αντίτιμο το περίφημο πλέον δεύτερο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα, το νέο μνημόνιο ύψους 65 δισ. ευρώ, πλέον των 110 δισ. που συμφωνήθηκαν προ έτους με το πρώτο μνημόνιο. Οι συνομιλίες με τους απαιτητικούς δανειστές στις Βρυξέλλες έχουν προχωρήσει και είναι πια θέμα ημερών να πέσουν και οι υπογραφές. Με ένα επιπλέον μέτρο σε όσα τις ακολουθήσουν: την αυστηρή κηδεμόνευση της Ελλάδας στις οικονομικές και πολιτικές επιλογές της, την πλήρη την υποταγή της. Τα αντέχουν όλοι οι βουλευτές και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ αυτά; Όχι. γι’ αυτό και μετά τη χτεσινή αναβολή της συνεδρίασης του Πολιτικού Συμβουλίου, σήμερα αναβλήθηκε (επ’ αόριστον βεβαίως) και η συνεδρίαση του ΚΤΕ (Κοινοβουλευτικού Τομέα Εργασίας) Οικονομικών του κόμματος.

Ο Αντώνης Σαμαράς ακροβατεί μεταξύ του «πολιτικώς ορθού» και της αγωνίας της κοινωνίας για την απελευθέρωσή της από τα δεσμά της νέας φραγκοκρατίας και την αγωνία του αργού και μαρτυρικού θανάτου. Και κάθε μέρα που περνά γίνεται όλο και πιο συμπαθητικός στους δανειστές (και νέους επικυρίαρχους) και πιο γριφώδης για τους πολίτες που σκέφτονται ελεύθερα.

Αξιολογώντας τα μηνύματα και τα δεδομένα αυτά ο Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, αφού συνεννοήθηκε με τον Νικολά Σαρκοζί για την παροχή της αποκαλούμενης πρόσθετης βοήθειας στην Αθήνα-και με το πράσινο φως του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου αναμμένο-είναι σε θέση να δηλώνει πια «αρκετά αισιόδοξος». Γιατί όχι, αφού έχει εξασφαλιστεί ότι και οι ιδιώτες που καραδοκούν, θα έχουν τον δικό τους ρόλο στο «reprofiling» (sic) του ελληνικού χρέους, όπως ορίζουν οι κανόνες του νεοφιλελευθερισμού.

Γι’ αυτούς που συγκεντρώνονται κάθε απόγευμα στο Σύνταγμα, γι’ αυτούς που απόψε οργανώνουν τη μεγάλη συγκέντρωση στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου (τον Θανάση Πελεγρίνη, τον Γιώργο Κασιμάτη, τον Κώστα Χρυσόγενο,  τον Γιώργο Κατρούγκαλο, τον Νότη Μαριά, τον Κώστα Μπέη και έναν από τα παλιά Μίκη Θεοδωράκη), έχει έρθει η ώρα της αντίστασης. Μιας νέας εθνικής αντίστασης απέναντι στους νέους κατακτητές και σ’ αυτούς που τους άνοιξαν την πόρτα. Ζητούμενο ωστόσο είναι η λύση που θα προκύψει. Γιατί κάθε αντίσταση χρειάζεται προοπτική. Όχι «βλέποντας και κάνοντας». Όταν οι ίδιοι οι εξεγερμένοι δεν δίνουν προοπτική στον αγώνα τους, έρχονται οι ειδικοί και πασάρουν τη δική τους λύση. Έτσι όπως ακριβώς έγινε στη Μεταπολίτευση, όταν τα στελέχη του φοιτητικού κινήματος εγκλωβισμένα καθώς βρέθηκαν στις ραδιουργίες των προδικτατορικών πολιτικών, άλλα βολεύτηκαν στο σύστημα που φτιαχνόταν-και μάλιστα με το αζημίωτο-και άλλα το ‘σκασαν για τα σπίτια τους, μέσα στη σιωπή της ντροπής (κι ας μην ευθύνονταν τα ίδια) για όσα ακολούθησαν.

Η νέα μεταπολίτευση για την οποία μιλούσαν αρκετοί εδώ και καιρό βρίσκεται επί θύραις. Οσονούπω θα αρχίσουν να αναδεικνύονται και οι ηγετικές της φυσιογνωμίες. Απ’ αυτές θα κριθεί το μέλλον της και η αξία της στο χρηματιστήριο της Ιστορίας.

Πανικός στην Ευρώπη από τα μολυσμένα αγγουράκια

14 άνθρωποι έχουν χάσει έως τώρα τη ζωή τους στη Γερμανία από βακτηριακή γαστρεντερίτιδα που πιθανώς σχετίζεται με την κατανάλωση μολυσμένων αγγουριών.

Κρούσματα έχουν επίσης σημειωθεί στη Βρετανία, τη Δανία, την Ολλανδία, τη Σουηδία, την Αυστρία και την Πολωνία. Τα περισσότερα κρούσματα ωστόσο αφορούν Γερμανούς επισκέπτες ή τουρίστες που επέστρεψαν από Γερμανία.

Η λοίμωξη προέρχεται από το βακτήριο Escherichia coli, ένα μικρόβιο με πολλά διαφορετικά στελέχη, ορισμένα εκ των οποίων είναι τοξικά και δυνητικά θανατηφόρα.

«Μέχρι σήμερα, η επιδημία αυτή είναι μια από τις μεγαλύτερες επιδημίες που έχουν αναφερθεί σε παγκόσμιο επίπεδο, και η μεγαλύτερη που έχει αναφερθεί ποτέ στη Γερμανία» ανακοίνωσε το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων.
Το πιθανότερο είναι ότι η επιδημία προκλήθηκε από οργανικά ισπανικά αγγούρια, η προέλευση ωστόσο της μόλυνσης δεν έχει ακόμα εξακριβωθεί, επισήμανε ο Πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Εκτίμησης Κινδύνου,  Άντρεας Χένσελ.

«Έχουμε μεν εντοπίσει τα λεγόμενα παθογόνα εντεροαιμορραγικής E.coli σε αγγούρια, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ευθύνονται για το σύνολο της επιδημίας» σημείωσε ο Χένσελ.

Από την πλευρά του το Υπουργείο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Ισπανίας ανακοίνωσε ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις για την προέλευση του βακτηρίου, προειδοποιώντας ότι θα μπορούσε και να κινηθεί νομικά εναντίον όσων έσπευσαν να κατηγορήσουν την Ισπανία.

Σύμφωνα με τον ΕΦΕΤ στη χώρα μας δεν έχουν εισαχθεί «ύποπτα» μη επεξεργασμένα λαχανικά.

topontiki

Σε ποιες ΔΕΚΟ μπαίνει λουκέτο

Αν και η εκταμίευση της πέμπτης δόσης του δανείου θεωρείται πλέον δεδομένη, η διαπραγμάτευση με την τρόικα συνεχίζεται, με πιο σκληρά μέτρα λιτότητας και το μεγαλύτερο πακέτο αποκρατικοποιήσεων στην μεταπολιτευτική ζωή της χώρας. Την ίδια ώρα μάλιστα ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να μπει ακόμα και λουκέτο σε ΔΕΚΟ.

Η λίστα μόνο των ΔΕΚΟ που έπεσε στο τραπέζι με προοπτική το κλείσιμο κάποιων εξ αυτών, συμπεριλάμβανε τον ΕΟΜΜΕΧ, την Εργατική Εστία, την ΔΕΠΑΝΟΜ, τη Θέμις Κατασκευαστική και ένα κανάλι της κρατικής τηλεόρασης, τη στιγμή που ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών δήλωνε χθες πως «αν χρειαστεί να κλείσει μία ΔΕΚΟ, θα γίνει και αυτό», αφήνοντας παράλληλα ανοιχτό το ενδεχόμενο ιδιωτικοποίησης μέρους των αστικών συγκοινωνιών. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται ότι έχει ήδη υπάρξει μία πρώτη συμφωνία τουλάχιστον στο σκέλος των αποκρατικοποιήσεων, ενώ σε θρίλερ εξελίχθηκε η διαπραγμάτευση για τη νομική μορφή που θα έχει τελικά το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων, χθες.

Σε κάθε περίπτωση, ο χρόνος της λήξης των διαπραγματεύσεων, πιθανώς και εντός της ημέρας, θα καθορίσει και το πρόγραμμα της κυβέρνησης, καθώς εκτός απροόπτου ως το τέλος της εβδομάδας -ίσως και αύριο Τετάρτη- θα πρέπει να συνεδριάσει το υπουργικό συμβούλιο και η ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, με τους βουλευτές πάντως να απαιτούν να λάβουν και εκείνοι τον λόγο.

Εντωμεταξύ, για πολλοστή μέρα χθες η κυβέρνηση συνέχισε να ζητά εθνική συνεννόηση ξεκαθαρίζοντας μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου Γιώργου Πεταλωτή ότι δεν τίθεται θέμα "λευκής επιταγής" και δίνοντας νέα ερμηνεία στην έννοια "κυβερνητική συνεργασία" που επικαλέστηκε ο πρωθυπουργός στις δηλώσεις του μετά το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών την Παρασκευή. "Η κυβερνητική συνεργασία δεν είναι συνεργασία σε επίπεδο κυβέρνησης και σε επίπεδο υπουργών", είπε, ζητώντας "υπερβάσεις" από τα άλλα κόμματα, που θα δείξουν ότι «αντιλαμβανόμαστε το μεγάλο πατριωτικό καθήκον που έχουμε να σώσουμε τη χώρα» και κλείνοντας, μόνο προς ώρας, το ενδεχόμενο ανασχηματισμού.

iefimerida

Πλάτη στην απάτη…

Η Ελλάδα παραιτήθηκε αμετάκλητα και άνευ όρων απ’ την ασυλία των κυριαρχικών της δικαιωμάτων και των περιουσιακών της στοιχείων!…
Η, σχετική με το μνημόνιο, επαίσχυντη δανειακή σύμβαση διακηρύσσει ότι:
Για την ακρίβεια, την παγίδευσαν και την εξανάγκασαν να παραιτηθεί. Ή μάλλον, πιο σωστά, τη δολοφόνησαν.
Με το πρόσχημα της απατηλά μεθοδευμένης και συσσωρευμένης χρεοκοπίας. Η οποία δημιουργήθηκε απ’ τα ληστρικά πανωτόκια της τοκογλυφίας. Αφού τα πραγματικά δάνεια έχουν-πάλιν και πολλάκις-αποπληρωθεί….
Κάποιοι νομομαθείς και συνταγματολόγοι χαρακτηρίζουν το μνημόνιο αντισυνταγματικό. Γιατί, λέει, δεν ψηφίστηκε από τα 3/5 της βουλής…
Δηλαδή, αν το προδοτικό αυτό τερατούργημα, ψηφιζόταν κι απ’ τα 5/5 της Βουλής, θα μπορούσε ποτέ να γίνει αποδεκτό απ’ τη συνείδηση του λαού; Τον οποίο, αδιάκοπα αποπροσανατολίζουν και τρομοκρατούν. Και, εδώ και ένα χρόνο, με τα χίλια ψέματα και τους εκβιασμούς, στο σκοτάδι της άγνοιας κρατούν!…
Ή μήπως το Σύνταγμα δεν το φτιάνουν οι αρχιτέκτονες των ληστρικών σε βάρος του λαού συμφερόντων και προνομίων!
Έτσι ώστε να μπορούν οι πρωταθλητές της οποιασδήποτε αθλιότητας να κάνουν, εν ονόματι του συντάγματος, και να λένε ο, τι τους καπνίσει…
Ο λαός, είπε ο Πρωθυπουργός, βάζει πλάτη στην προσπάθεια αυτή!
Ποιος λαός; Ο αηδιασμένος και αγανακτισμένος, απ’ τις κατά συρροήν απάτες σε βάρος του! Απ’ αυτούς, ακριβώς, που, ξεπουλώντας αυτόν και την πατρίδα του, βάζουν πλάτη στην απάτη και την αισχροκέρδεια των τοκογλύφων…
Και θα προχωρήσει, συνεχίζει ο Πρωθυπουργός, έστω και μόνος του…
Ασφαλώς και μπορεί να πάρει τη φαμίλια του και να πάει, όπου θέλει, μόνος του.
Αλλά η Ελλάδα έχει πολύ βαριά ιστορία, για να τη σπρώξει ο οποιοσδήποτε με τους οποιουσδήποτε στον Καιάδα της ανεπίστροφης καταστροφής.…
παπα-Ηλίας

Το θεσμικό ...μπάχαλο.!

Όποιος επιθυμεί να σχηματίσει μια πληρέστερη εικόνα για την κατάσταση και για τις προοπτικές της Οικονομίας και της χώρας -ύστερα από τη 19μηνη παρουσία του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση- δεν έχει παρά ν’ αναλογιστεί τι συμβαίνει με τα κορυφαία όργανα της Πολιτείας: 

Την κυβέρνηση, τα κόμματα, τη Βουλή, τη Δικαιοσύνη, τα συνδικάτα και τα ΜΜΕ.

1. Η κυβέρνηση: Ενώ είναι γαντζωμένη πάνω στα υπουργεία, στο κράτος και στα δημόσια λιβάδια, δεν έχει καμία διάθεση να κυβερνήσει! Ετσι, ενώ όλα τα μέτρα που πήρε μέχρι σήμερα, από τα οποία τα περισσότερα δεν εφαρμόστηκαν και δεν εφαρμόζονται, θα μπορούσε να τα έχει ολοκληρώσει μέσα στον πρώτο κιόλας μήνα της ορκωμοσίας της: περικοπές μισθών και συντάξεων ήταν, αυξήσεις φόρων και εργασιακές ανατροπές. Τι χρειάζονταν, τάχα, 19 μήνες και συνεχής τρομοκρατία του λαού; Και τι χρειάζονται οι διαβουλεύσεις; Ποιος την εμπόδισε να κυβερνήσει;
2. Τα κόμματα: Αλλο περισσότερο κι άλλο λιγότερο έχουν χάσει την εμπιστοσύνη του λαού. Άλλωστε, ένα από τα σχέδια της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου (ίσως και το μοναδικό) ήταν να τραβήξει μακριά το κορδόνι των μέτρων, του φόβου, των απειλών και της ανασφάλειας, να σύρει τα κόμματα σε ατελέσφορες κινητοποιήσεις, να κουράσει το λαό που τα ακολουθεί και, σιγά – σιγά, να τα εγκαταλείψει. Και αυτός είναι ο λόγος που οι ακηδεμόνευτοι διαδηλωτές είχαν απήχηση στις πρώτες εξορμήσεις τους…
3. Η Βουλή: Η Εθνική Αντιπροσωπεία έχει να επιδείξει τόσο κατακερματισμό από το 1950 (της απλής Αναλογικής). Και σίγουρα ο κατακερματισμός θα ήταν μεγαλύτερος αν δεν υπήρχαν η «κομματική πειθαρχία», οι διαγραφές και οι απειλές διαγραφών. Η παρούσα Βουλή ξεκίνησε με 5 κόμματα (ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΚΚΕ, ΛΑΟΣ, ΣΥΡΙΖΑ) και μέσα σε 15 μήνες έγιναν... 8 - με προσθήκη της Δημοκρατικής Αριστεράς, της Δημοκρατικής Συμμαχίας, και του Άρματος.
4. Η Δικαιοσύνη: Η τρίτη των συντεταγμένων λειτουργιών της Πολιτείας αρνείται να δημοσιοϋπαλληλοποιηθεί, όπως επιδιώκει η κυβέρνηση, βρίσκεται (τουλάχιστον στην κορυφή της) σε θέση μάχης με την Εκτελεστική Εξουσία, η απονομή της Δικαιοσύνης πάσχει και μαζί της πάσχει και η ποιότητα της Δημοκρατίας και των δικαιωμάτων και των ελευθεριών που διασφαλίζει σε όλους τους πολίτες το πολίτευμα.
5. Τα συνδικάτα: Ο λεγόμενος «κυβερνητικός συνδικαλισμός», ο οποίος επί 30 χρόνια καπέλωσε, στρέβλωσε και ποδηγέτησε το Εργατικό Κίνημα της χώρας, καταρρέει. Και καταρρέει με εκκωφαντικό θόρυβο και κάτω από τις καταγγελίες των στελεχών της ΠΑΣΚΕ - της συνδικαλιστικής παράταξης που υπήρξε για τρεις δεκαετίες κράτος εν κράτει. Στην ουσία, άρα, το συνδικαλιστικό κίνημα είναι ακέφαλο και το κενό της ΠΑΣΚΕ είναι ανάγκη να καλυφθεί άμεσα...
6. Τα ΜΜΕ: Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, με τα ύστατα λείψανα των παραδοσιακών εκδοτών να πνέουν τα λοίσθια και με τους μεγαλοεπιχειρηματίες εισβολείς και κυρίαρχους στο χώρο των Μίντια, η ελεύθερη κυκλοφορία των ιδεών και των ειδήσεων γίνεται μέσα από σημαδεμένες τράπουλες και τα πρώτα παραπλανητικά συνθήματα («Τα κόμματα στα γηροκομεία και τα νιάτα στους δρόμους») έκαναν την εμφάνισή τους. 

Αν, δηλαδή, δεν αντιληφθούμε γρήγορα τις προθέσεις, κινήσεις και χειραγωγήσεις των περισσότερων μιντιανθρώπων, είναι ικανοί να μας παρουσιάσουν τους δικούς τους εγκάθετους ως ακηδεμόνευτους πολίτες και όσοι φιλόδοξοι να πιστεύουμε ότι αλλάζουμε το σύστημα, τελικά, να επιχαίρουμε επειδή αλλάξαμε τους καθεστωτικούς με... καθεστωτικούς!

Χρήστος Θεοχαράτος 

Βόμβα ΔΝΤ προς Γιώργο: "Αποκεφάλισε τον Παπακωνσταντίνου"

"Είναι κουρασμένος και εκνευρισμένος" είπε αξιωματούχος του ΔΝΤ όταν πληροφορήθηκε τις αντιδράσεις του υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου. Όπως είναι σε θέση να γνωρίζει το newpost.gr από τα γραφεία του ΔΝΤστην Ουάσιγκτον τα ανώτατα κλιμάκια των αξιωματούχων του παρακολουθούν με προβληματισμό τα τελευταία ξεσπάσματα του υπουργού Οικονομίας απέναντι στους δημοσιογράφους δείχνοντας δυσφορία για την εικόνα που βγάζει προς τα έξω. 

Ο ολοήμερος καβγάς, πρώτα στην εκπομπή "Mega Σαββατοκύριακο" με τον δημοσιογράφο Μανώλη Αναγνωστάκη και κατόπιν η παρέμβαση του στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων όπου ο υπουργός έσπευσε να διαψεύσει το ρεπορτάζ του Μ. Ιγνατίου ότι οι επιτελείς του ΔΝΤ λένε πως η κυβέρνηση απέτυχε σε όλους τους στόχους που είχε θέσει, δείχνει, λένε στο ΔΝΤ, ότι ο Παπακωνσταντίνου "έχει φθάσει στα όρια του".

Σύμφωνα με πληροφορίες του newpost.gr οι Αμερικάνοι έχουν εισηγηθεί από διμήνου στον Έλληνα πρωθυπουργό να προχωρήσει στην αλλαγή του οικονομικού επιτελείου και έχουν προκρίνει μια κυβέρνηση τεχνοκρατών προκείμενου να γίνει εφικτή η εφαρμογή του μνημονίου. Η παρουσία του πρώην αντιπροέδρου της ΕΚΤ, Λουκά Παπαδήμα, για δεύτερη φορά μέσα σε δυο μήνες στην Ουάσιγκτον – και σε ομιλία του στο Ινστιτούτο Brookings - δεν έχει περάσει καθόλου απαρατήρητη. Η δήλωση στήριξης του Ομπάμα –για τρίτη φορά- την περασμένη εβδομάδα από την σύνοδο του G8 υποδηλώνει το γεγονός ότι ο Λευκός Οίκος δεν θέλει σε καμιά περίπτωση να κλονιστεί η ευρωζώνη κάτι που θα είχε συνέπειες στην ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας. 

Άλλωστε, εν τη απουσία του "φίλου" Στρος-Καν, οι Αμερικανοί θα είναι εκείνοι που θα παίξουν τον "προστατευτικό" ρόλο που είχε επωμισθεί ο πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ. Στο πλαίσιο αυτό δεν θα προκαλέσει εντύπωση τις επόμενες εβδομάδες, μετά τις τουρκικές εκλογές της 12ης Ιουνίου, να επισκεφθεί την Αθηνά η υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον σε μια κίνηση συμπαράστασης στον Γιώργο Παπανδρέου.

Μία προγραμματισμένη επίσκεψη της Χίλαρι Κλίντον στην Αθήνα είχε αναβληθεί τον περασμένο Φεβρουάριο λόγω των μαζικών διαδηλώσεων στην Αίγυπτο που οδήγησε αργότερα στην παραίτηση Μουμπάρακ. 

Διάψευση περιεχομένου ανάρτησης σχετική με την "ασυδοσία" στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.!

Από φίλη αναγνώστρια λάβαμε το παρακάτω e-mail σχετικό με την προ ημερών ανάρτησή μας με τίτλο: "Αγανάκτηση για την Πανεπιστημιακή ασυδοσία" (δείτε εδώ), το οποίο παρουσιάζουμε αυτούσιο και χωρίς καμία δική μας παρέμβαση ή προσθήκη.

_______________

Αγαπητέ ιδιοκτήτη της ιστοσελίδας gianniotis, διάβασα με προσοχή το άρθρο που δημοσίευσε κάποιος κ. Οικονόμου ο οποίος  υπογράφει μέσα από το προφίλ κάποιου κυρίου Μανιάτη και φέρει τον υβριστικό τίτλο , για το ίδρυμα που υπηρετώ: "ασυδοσία στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων".

Επειδή φωτογραφίζεται συγκεκριμένο άτομο συγκεκριμένου Τμήματος, θα πρέπει να σας δηλώσω υπεύθυνα ότι ερεύνησα το περιεχόμενο όσων γράφονται. Με μία αίτησή σας στο Τμήμα Φιλολογίας του Α.Π.Θ. θα διαπιστώσετε κι εσείς ότι δεν υπάρχει διδάκτορας με το επίθετο Οικονόμου. Επίσης, με ερώτημά σας προς τη Γραμματεία του Π.Τ.Δ.Ε. του πανεπιστημίου της πόλης που διασύρεται μέσα από την περίπτωση, θα διαπιστώσετε ότι κανείς ο οποίος δεν έχει κάνει αίτηση υποψηφιότητας για μία θέση δεν είναι σε θέση να διαθέτει ηχογραφημένα ντοκουμέντα από πρακτικά κρίσης η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, εφόσον η υποψήφια δεν έχει διοριστεί ακόμα. Και ήταν η μοναδική υποψήφια. 
Αν τώρα αυτός ο κύριος παραπλανήθηκε ρωτώντας στο μπακάλη της γειτονιάς "Βρε παιδιά να κάνω αίτηση;",  και  του παν "μπα εκεί, είναι ασύδοτοι" κι εκείνος πείστηκε, θα λεγα είναι κακώς πληροφορημένος.  Το μόνο που θα μπορούσε να ισχύει, είναι να έχει κλέψει κάποιος τα πρακτικά από τη Γραμματεία για να διαθέτει τέτοια στοιχεία. Και αυτό βεβαίως δεν το δηλώνει κάποιος έτσι ελεύθερα σε ένα μπλογκ, ότι διαθέτει παρανόμως στοιχεία για μια εκλογή στην οποία δεν έχει έννομο συμφέρον και πρόσβαση.

Από επιτόπια έρευνα που διεξήγαγα στο Τμήμα Φιλολογίας του ΑΠΘ, αλλά κι αν ψάξετε στην ψηφιακή βιβλιοθήκη του ΑΠΘ θα διαπιστώσετε ότι μιλάμε για μια δημοσίευση που έκανε στο μπλογκ σας κάποιος ανώνυμα με σκοπό να με βλάψει. Γιατί είμαι όπως καταλαβαίνετε το άτομο που κάποιος ή κάποια  από το στενό περιβάλλον στο Τμήμα μου επιχείρησε με δόλια μέσα να βλάψει, να  μπλοκάρει το διορισμό μου και να αμαυρώσει τη καλή μου φήμη. 
Σε τόσο χαμηλό επίπεδο που βρέθηκε να με ..."καθοδηγεί" κιόλας με μαθήματα ήθους για το αν χρωστάω ανταλλάγματα και να αφήνει υπονοούμενα για χρηματισμό ή και άλλα. 
Μα αφού δεν έχει τίποτα με την υποψήφια, όπως σχολιάζει στη συνέχεια του άρθρου του ο κύριος αυτός,  πώς φτάνει να κάνει μαθήματα ηθικής τάξεως στην υποψήφια;   
Σε απάντηση του συγγραφέα αυτού του άρθρου στα σχόλια κάποιων, ο ίδιος λέει ότι δεν έχει τίποτα με την υποψήφια. Σχολιάζει όμως και προσωπικά δεδομένα, όπως ποιος την  υποστηρίζει, αν τον κουβαλά  εδώ κι εκεί , δηλαδή είναι κάποιος που παρουσιάζεται σαν να   παρακολουθεί τη ζωή της υποψήφιας και πλάθει συνάμα  ιστορίες με το νου του.   
Όμως διασύρει και άλλους ανθρώπους και ολόκληρο πανεπιστήμιο, τους θεσμούς,  με τρόπο που είναι ποινικά κολάσιμος. Γιατί όλοι γνωρίζουν στη μικρή μας πόλη ποιος είναι ποιος και γι’ αυτό δεν φοβάμαι να διαψεύσω επωνύμως την κατάπτυστη επιστολή με τίτλο: "Ασυδοσία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων".  
Οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν κρίνονται και είναι σε διαδικασία να κριθούν από τους ειδικούς.  Ας μην βιάζεται κανένας. Είμαι όμως σε θέση να γνωρίζω ότι σκοπίμως ο κ. Οικονόμου ή Μανιάτης ή όπως αλλιώς θέλει να λέγεται, παραποιεί την ερμηνεία του νόμου για τον ορισμό των εκλεκτόρων σε επιστημονική συνάφεια. Η παράγραφος 5 της ερμηνείας του νόμου περί συνάφειας στα εκλεκτορικά ορίζει επακριβώς ότι συναφές αντικείμενο είναι εκείνο που διατηρεί μεγαλύτερη σχέση με τον τίτλο ενός εκλέκτορα ως προς το γνωστικό του αντικείμενο, αλλά και ως προς τα μαθήματα που διδάσκει αυτός  και το συγγραφικό έργο του. Αλλά όλα αυτά είναι υποθέσεις των ειδικών οργάνων του πανεπιστημίου και του υπουργείου και τα όργανα αυτά δεν χρειάζονται την διαπόμπευση μέσω μπλογκ. Ούτε να απειλεί στην ουσία ότι περιμένει να δει απάντηση και δεν του απαντούν. Πώς να του απαντήσουν! Ο κύριος αυτός που είναι ανύπαρκτος δηλώνει κάτοικος της οδού Δεληγιάννη 26 στην Αθήνα,στο έγγραφο προς την Πρυτανεία,  μόνο που η αστυνομία βεβαιώνει ότι ο δρόμος σταματά στο ...24.!

Η υπόθεση βρίσκεται ήδη στις αρχές ως προς την ιδιότητα και τα κίνητρα του κυρίου που χρησιμοποίησε το μπλογκ σας για να παραπλανήσει την κοινή γνώμη. Και για να φανεί πέρα για πέρα η αλήθεια, μιλάμε για μία κρίση στην οποία η υποψήφια έλαβε από 11 συνολικά εκλέκτορες, 11 θετικές ψήφους και καμία αρνητική, ούτε λευκή.  Και επειδή επρόκειτο για βαθμίδα αναπληρωτή, να τονιστεί ότι  ψήφισαν πρωτοβάθμιοι καθηγητές, όπως ορίζει ο νόμος. Πρωτοβάθμιοι τακτικοί καθηγητές που δεν φοβούνται κανέναν για να θεωρήσουμε ότι θα μπορούσαν να εκβιαστούν ή είναι άπειροι για να τους καθοδηγήσει κάποιος. 
Συνήθως, όταν τα πράγματα εκβιάζονται και δεν είναι αυτά που πρέπει, εκλέγεσαι οριακά. Εδώ μιλάμε για μία πανεπιστημιακή δασκάλα που σε όλες τις εκλογές της και ως λέκτορας, και ως επίκουρη και ως υποψήφια για μονιμότητα πριν δυο χρόνια, είχε  ψηφιστεί από όλους, πάντα θετικά,  χωρίς ούτε μία λευκή ψήφο. 
Δεν τολμώ να σκεφτώ ότι κάποιος από αυτούς τώρα κρύβεται πίσω απ την δημοσίευση του Β. Μανιάτη ή Οικονόμου. Δεν τολμώ γιατί ποτέ δεν είχαν να χωρίσουν τίποτα ουσίας οι συνάδελφοι που την εξέλεξαν.  Είμαστε όλοι στο ίδιο καράβι που λέγεται Πανεπιστήμιο, ας μην ανοίγουμε τρύπες σε αυτό όταν είμαστε όλοι μέσα, δεν θα το σώσουμε κατ αυτό τον τρόπο. Κι έχει πραγματικά προβλήματα και το πανεπιστήμιο και η χώρα. 
Ως πνευματικός άνθρωπος τονίζω  και θέλω να προχωρούν στο χώρο μας όλοι οι συνάδελφοι, όσοι βρεθήκαμε σε αυτό το "καράβι" γιατί ένα Τμήμα, ένα πανεπιστήμιο, μια χώρα, μια ήπειρος, ένας πλανήτης είναι ένα σώμα και μία ψυχή. Αλίμονο όταν χτυπάει κάποιος το Τμήμα του, είναι σαν να πολεμάει τον εαυτό του. 
 Δεν θα ήταν καλύτερο να προχωρά καθένας με την αλήθεια του και να χει το θάρρος να την υποστηρίζει κατά πρόσωπο;  
Κάποτε ήμουν υπερήφανη για το Τμήμα στο οποίο διδάσκω. Και, ξέρετε,  κανείς Οικονόμου δεν θα με εμποδίσει να είμαι και να κάνω υπερήφανο το Τμήμα μου με τη δουλειά μου και την παρουσία μου στην πόλη. Για κάποιον Οικονόμου φαίνεται ότι εμπνεύστηκε και ο Δημήτρης Χατζής "το Τέλος της Μικρής μας πόλης". Κι ίσως τελικά όλο αυτό να ήταν μια παρορμητική κίνηση μιας κακής στιγμής μίας ή ενός καλού συναδέλφου. Κακές στιγμές έχουμε όλοι μας. Αρκεί να μην στεκόμαστε σε αυτές πολύ. Επειδή, λοιπόν,  η υπόθεση βρίσκεται  από όσο γνωρίζω, στην Αστυνομία, σας παρακαλώ θερμά να δημοσιεύσετε την επιστολή μου ως απάντηση διάψευσης του άρθρου σας με τίτλο: Ασυδοσία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ώστε να λυθεί κάθε απορία ως προς την αλήθεια της υπάρξεως του προσώπου και όσων ισχυρίζεται.  
Ελπίζω το αυτό να πράξουν και το blogg  news.gr , roufianos.gr, που χωρίς να μπορούν να ελέγξουν την εγκυρότητα της πηγής αναδημοσίευσαν τις γελοιότητες ενός ανυπόστατου προσώπου.

Ελπίζω μετά από την δημοσίευση της δικής μου επιστολής να αποσύρετε  σε εύλογο διάστημα ως προς την αποκατάσταση της αλήθειας, και όλες αυτές τις κακοήθειες  που έτυχε να δημοσιευτούν στο σοβαρό μπλογκ σας. 
Είπαμε, στις κακές στιγμές, δεν αξίζει να στεκόμαστε και είναι θέμα χρόνου  πάντα το καλύτερο.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Φίλη αναγνώστρια.

Η μεγάλη απάτη του ΠΑΣΟΚ.!

Καθημερινά μέσω των δελτίων ειδήσεων των μεγάλων τηλεοπτικών σταθμών, οι οποίοι ανήκουν στους διαπλεκόμενους προμηθευτές του δημοσίου, ο Ελληνικός λαός υφίσταται από μία ομάδα πάμπλουτων δημοσιογράφων έναν καταιγισμό απειλών σχετικά με την οικονομία της χώρας και τα εισοδήματα του. Οι συγκεκριμένοι πλουσιοπάροχα αμειβόμενοι δημοσιογράφοι, ενεργώντας ως εκπρόσωποι της κυβερνήσεως Παπανδρέου, προσπαθούν με απειλές να πείσουν τον λαό ότι, θα πρέπει να δεχθεί όλα τα δυσβάστακτα αντισυνταγματικά, αντιλαϊκά και εισπρακτικά μέτρα της κυβέρνησης, διότι διαφορετικά κινδυνεύει να μείνει το κράτος από χρήματα και έτσι δεν θα μπορούν να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις.
Προσπαθούν δηλαδή να κτυπήσουν τον λαό στο αδύνατο του σημείο. Τον τρομοκρατούν ότι δεν θα μπορεί χωρίς χρήματα να τακτοποιήσει τις υποχρεώσεις του αφενός μεν, αφετέρου, θα χάσει και τις τυχόν οικονομίες του που έχει καταθέσει στις τράπεζες. Για να πάρουμε λοιπόν τα χρήματα από τους διεθνείς τοκογλύφους στους οποίους μας παρέδωσε αμαχητί ο για κακή την μοίρα των Ελλήνων πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου, πρέπει να δεχθεί ο λαός τα νέα οικονομικά και αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης καθώς επίσης και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Να γίνει δηλαδή η κρίση ευκαιρία για ορισμένους ώστε να σωθεί η χώρα μας από την χρεοκοπία.
Θέλουν δηλαδή να γίνει ιδιωτική περιουσία για ορισμένους, ο Εθνικός πλούτος της Ελλάδος, ώστε να μπορέσουμε να πάρουμε δανεικά από τους κατακτητές τοκογλύφους της πατρίδας μας. Και η Ελληνική κυβέρνησης μας εκβιάζει ότι δεν θα μπορεί να πληρώσει μισθούς και συντάξεις εάν δεν συναινέσει ο λαός στο μνημόνιο Νο ΙΙ.
Να έλθουμε τώρα σε αυτόν ο οποίος δημιούργησε ουσιαστικά, με την πολιτική του, όλη αυτή την κατάσταση, την χρεοκοπία δηλαδή της χώρας. Φυσικά και μιλάμε για τον υπουργό Οικονομικών Παπακωνσταντίνου. Μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρει προσωπικά και ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου, ο οποίος γνωρίζοντας τα προβλήματα της Ελληνικής οικονομίας επέλεξε για υπουργό έναν άνθρωπο, ο οποίος δεν είχε διοικήσει ούτε περίπτερο. Πως ήταν δυνατόν λοιπόν ο άνθρωπος αυτός να διοικήσει ένα τόσο μεγάλο υπουργείο, και να δώσει λύσεις στα τεράστια οικονομικά προβλήματα που είχαν δημιουργηθεί στην χώρας μας; Απλή λογική χρειάζεται κ. Παπανδρέου. Εδώ χρειαζόταν ένας έμπειρος και δοκιμασμένος οικονομολόγος τεχνοκράτης ο οποίος θα μπορούσε με της ικανότητες του να σώσει την Ελλάδα από τον οικονομικό όλεθρο.
Το πρόβλημα λοιπόν της οικονομίας είναι ο ίδιος ο υπουργός κ. Παπακωνσταντίνου. Αφού λεηλάτησε μισθούς, συντάξεις, εισοδήματα, υπέγραψαν αυτός και ο πρωθυπουργός του ένα μνημόνιο βάσει του οποίου υποδουλώνεται η Ελλάς και οι έλληνες μεταβάλλονται σε δουλοπάροικους των τοκογλύφων δανειστών μας. Μετά την υπογραφή ουσιαστικά στην οικονομία τίποτα δεν άλλαξε, αντίθετα πήγαμε χειρότερα. Είναι ο πρώτος υπουργός οικονομικών των τελευταίων ετών ο οποίος από τους στόχους τους οποίους είχε θέσει στα δημοσιονομικά της χώρας δεν κατόρθωσε να πιάσει ούτε έναν. Και όμως ο άνθρωπος αυτός εξακολουθεί να παριστάνει τον υπουργό των οικονομικών και ο κ. Παπανδρέου δεν τον καταργεί για να μη φανεί η αποτυχία της επιλογής του.
Πριν από ένα χρόνο περίπου, ο κ. Παπακωνσταντίνου ως υπουργός οικονομικών είχε δώσει μία συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ και συγκεκριμένα στον δημοσιογράφο κ. Παπαχελά όπου μεταξύ άλλων είχε δηλώσει ότι: Μετά τα οικονομικά μέτρα τα οποία λάβαμε ( δηλαδή περικοπές σε μισθούς και συντάξεις κατάργηση ουσιαστικά του 13ου και 14ου μισθού) αλλά και την υπογραφή του μνημονίου (όπου ουδείς γνωρίζει τι υπέγραψαν), χαμογελώντας και παίρνοντας το γνωστό μειλίχιο ύφος του συνέχισε λέγοντας ότι, τώρα η οικονομία μας θα πάει καλά και δεν θα χρειαστούν άλλα μέτρα. Εάν όμως χρειαστούν αυτό θα σημαίνει ότι ο υπουργός οικονομικών έχει αποτύχει και θα πρέπει να παραιτηθεί.
Ένα χρόνο μετά η οικονομία έχει πάει από το κακό στο χειρότερο. Η φορομπηχτική πολιτική του δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα. Ο ίδιος ο υπουργός άρχισε να απειλή τον λαό πως αν δεν δεχθεί τα νέα αντιλαϊκά μέτρα, τις νέες περικοπές των εισοδημάτων μας, αλλά και τους νέους εμέσους φόρους τους οποίους ήδη ανακοίνωσε, τότε οι δανειστές μας δεν θα μας δώσουν χρήματα. Επομένως δεν θα έχουμε χρήματα για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις και τα χρήματα που υπάρχουν φτάνουν μέχρι τις 15 Ιουλίου. Τα ψέματα πάνε σύννεφο και το παραμύθι του υπουργού οικονομικών δεν έχει τέλος.
Σε πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε πάλι στον ΣΚΑΙ και τον δημοσιογράφο κ. Παπαχελά, όταν του έθεσε υπ' όψιν τις παλαιότερες δηλώσεις του επί του συγκεκριμένου θέματος και ότι πρέπει να λάβει και νέα μέτρα, δίχως καθόλου να κοκκινίσει από ντροπή δήλωσε ότι: Το πρόβλημα δεν είναι ο υπουργός Παπακωνσταντίνου διότι και οποιοσδήποτε άλλος να ήταν υπουργός οικονομικών θα ελάμβανε πάλι τα ίδια μέτρα. Ο αδίστακτος αυτός τύπος αντί να δηλώσει αμέσως την παραίτηση του και να βρει τρύπα να κρυφτεί εξακολουθεί να παριστάνει τον υπουργό των οικονομικών. Είναι ο πρώτος υπουργός οικονομικών που σε διάστημα ενός χρόνου κατέστρεψε και χρεοκόπησε την Ελλάδα και κατάντησε τους Έλληνες πάμφτωχους και παρίες της Ευρώπης.
Ουσιαστικά το μνημόνιο απέτυχε στην συνείδηση των Ελλήνων πολιτών. Μετά μάλιστα και τις δηλώσεις του καμαριέρε Ντομινίκ Στρος Καν περί μυστικών συζητήσεων προεκλογικά με τον κ. Παπανδρέου, το επιχείρημα της κυβέρνησης του ότι τα 110 δις ευρώ δόθηκαν από την τρόικα γιατί ήταν απαραίτητα να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις είναι αίολο. Το επιχείρημα αυτό του επικοινωνιακού επιτελείου της κυβέρνησης είναι μία τεράστια απάτη σε βάρος του Ελληνικού λαού που καλλιεργείται από τον Μάιο του 2010.
Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία του τελευταίου προϋπολογισμού, τα συνολικά καθαρά έσοδα του κράτους για το 2011 από τους άμεσους και έμμεσους φόρους θα φτάσουν τα 55,5 δις ευρώ. Οι δαπάνες τώρα για μισθούς και συντάξεις θα φτάσουν στα 21 δις ευρώ. Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι, μεταξύ εσόδων και εξόδων υπάρχει μία διαφορά 34,5 δις για τις υπόλοιπες δαπάνες του δημοσίου. Επομένως το δάνειο των 110 δις ευρώ δεν δόθηκε για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, αλλά για να μπορεί η Ελλάδα να εξοφλεί τα τοκοχρεολύσια παλαιοτέρων τοκογλυφικών δανείων της. Ιδού λοιπόν η μεγάλη απάτη της κυβέρνησης Παπανδρέου και η επιχείρηση φόβος που έχει ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό σε βάρος του Ελληνικού λαού. Ένα σχέδιο καλά δουλεμένο από το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνηση της συμφοράς, που έθετε το τρομακτικό ερώτημα μέτρα η χρεωκοπία.
Ο κ. Παπανδρέου εάν έχει την στοιχειώδη ευθιξία πρέπει άμεσα να πετάξει από την κυβέρνηση τον υπουργό του επί των οικονομικών. Τον πλέον αποτυχημένο από τους υπουργούς του. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια κε Παπανδρέου, ο υπουργός σας με τα αντιλαϊκά του μέτρα γονάτισε τον υπερήφανο Ελληνικό λαό. Έχετε αφήσει έναν άσχετο και ξένο προς την Ελληνική πραγματικότητα να γκρεμίζει τον τόπο. Παίζει ο άνθρωπος αυτός με την υστεροφημία σας, εάν φυσικά αυτή σας ενδιαφέρει. 

Νίκος Παπαγεωργίου

Απαιτούν συναίνεση σε παρανομίες

Του Νίκου Κοτζιά 

Σειρά παραγόντων της Ε.Ε., όπως ο φιλανδός επίτροπος Ο. Ρεν και ο πρόεδρος του Συμβουλίου, κάλεσαν τα ελληνικά πολιτικά συστήματα να συμφωνήσουν και να συναινέσουν στην πολιτική του «Μνημονίου 2». Μάλιστα, ορισμένοι δήλωναν ότι αν δεν υπάρξει ανταπόκριση, τότε η Ελλάδα δεν θα πάρει την επόμενη δόση. Πρόκειται για προτροπές που κινήθηκαν στα όρια της παρανομίας.

Η πρώτη παρανομία συνδέεται με το ίδιο το δίκαιο της Ε.Ε. Σύμφωνα με αυτό, οι υπάλληλοι και οι εκπρόσωποι της Ε.Ε. δεν δικαιούνται να διατυπώνουν συστάσεις και πολύ λιγότερο εκβιασμούς ως προς την εσωτερική ζωή κράτους-μέλους. Παρανομούν όταν κινούνται σε περιοχές πολιτικών που δεν είναι κοινοτικές. Βέβαια τα βρίσκουν και τα κάνουν, αφού η κυβέρνηση επιτρέπει με τη στάση της να μας συμπεριφέρονται ως αποικία η οποία κυβερνάται από το εξωτερικό.

Η δεύτερη παρανομία αφορά στο διεθνές δίκαιο. Δεν υπάρχει περίπτωση να δεχτεί ο διεθνής νόμος ότι υποκείμενο διεθνών διακρατικών συμβάσεων, όπως αυτές ανάμεσα στην Ελλάδα και τα κράτη-δανειστές της, μπορεί να είναι κάποιος άλλος θεσμός πλην του επίσημου κράτους και της αρμόδιας κυβέρνησης που το εκπροσωπεί, εκτός αν θεωρεί η διεθνής κοινότητα ότι υπάρχει ζήτημα διπλής νομιμότητας ενός κράτους προς τα έξω, όπως στην περίπτωση ενός υπό κατάρρευση και σε εμφύλιο πόλεμο ευρισκόμενου κράτους. Με άλλα λόγια, από τη σκοπιά του διεθνούς δικαίου, στις διακρατικές σχέσεις η αντιπολίτευση (κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική) υφίσταται μεν ηθικά και πολιτικά, όχι, όμως, νομικά.

Από αυτή τη σκοπιά, η κυβέρνηση ήδη συμπεριφέρεται ως να έχει παραιτηθεί. Παραμένει, όμως, αλαζονική ως κάτοχος της απόλυτης αλήθειας και εξουσίας. Κατοχή, όμως, που δεν διαθέτει πλέον. Ως προς την αλήθεια, όλα όσα έλεγε διαψεύστηκαν. Ως προς την εξουσία, την έχει παραδώσει στους δανειστές.

Η τρίτη παρανομία είναι η παραβίαση της συνέχειας του κράτους. Ενα κράτος εκπροσωπείται από την κυβέρνησή του, όσο συχνά και αν αλλάζει αυτή, όποιες διαφορετικές δυνάμεις και αν τη συναποτελούν. Μια κυβέρνηση που υπογράφει ένα κείμενο διεθνούς δικαίου δρα δεσμευτικά για το κράτος και όχι για λογαριασμό του κόμματος που κυβερνά. Κατά συνέπεια, ως προς το διεθνές δίκαιο, δεν χρειάζεται να συμφωνεί η αντιπολίτευση ακόμα και αν θεωρείται από την τρόικα ως πολιτικά προτιμητέο. Ας μην ξεχνάμε ότι σε πολλά κράτη της Ε.Ε. οι Συνθήκες επικυρώθηκαν σε δημοψηφίσματα στα οποία η απόρριψή τους έφτασε ακόμα και στο 49%, χωρίς ουδείς να διανοηθεί να το καλέσει να συμφωνήσει εκ των υστέρων με τις Συνθήκες προκειμένου να ισχύσουν.

Στην πραγματικότητα, η απαίτηση να υπάρξει εκ των προτέρων συμφωνία της αντιπολίτευσης δεν αφορά το διεθνές δίκαιο. Αντίθετα αποτελεί παράνομη πίεση προκειμένου να δεσμευτεί εκ των προτέρων η όποια αντιπολίτευση, πριν αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες, ώστε αν τυχόν τις αναλάβει να μην προσβλέπει, πλέον, μιας επαναδιαπραγμάτευσης των όποιων συμφωνιών.

Από τα ήδη εκτεθέντα, προκύπτει η τέταρτη παρανομία. Κανένα όργανο της Ε.Ε., ιδιαίτερα υπάλληλός της, δεν δικαιούται να απαιτεί δεσμεύσεις από κόμματα που εκείνος εκτιμά ότι θα είναι η επόμενη ελληνική κυβέρνηση, ή να θέλει να υπαγορεύσει, μακριά από την κοινωνία των πολιτών, το ποιος θα κυβερνά και με ποιον τρόπο την Ελλάδα την επομένη του «Μνημονίου 2».

Τα κόλπα και τα παιχνίδια με τους θεσμούς, δεν πείθουν πλέον.!

Γράφει ο Χρήστος Θεοχαράτος

Ωδινεν όρος, βεβαίως, αλλά δεν έτεκε ούτε μυν. Ετεκε ένα ολοστρόγγυλο μηδενικό! Οσοι, άρα, είχαν επενδύσει το τελευταίο διήμερο σ’ αυτή τη γέννα, δικαιούνται να αισθάνονται (και να είναι) δυστυχείς.
Περί της Διάσκεψης του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο λόγος, – η οποία Διάσκεψη δεν υπήρξε ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά ο τελευταίος κρίκος μιας αλυσίδας εντυπωσιακών κινήσεων, με στόχο, φυσικά, να τρομάξει τους νοικοκυραίους και να κλειστούν στη Μάντρα του Μνημονίου.
Προηγήθηκε μπαράζ δηλώσεων και συνεντεύξεων και δημοσιευμάτων και σπερμολογιών τόσο από τα ιμπεριαλιστικά ευρωπαϊκά κέτρα, όσο και από τις συνήθεις κυβερνητικές πηγές, π.χ.: οι διαρροές ότι ο πρωθυπουργός προβληματίζεται με το δημοψήφισμα, η παράλληλη αναφορά του προέδρου του ΣΕΒ, οι καταλυτικές αναφορές του υπουργού Οικονομικών ότι τον Ιούλιο μεθοδεύουν την εκδίωξή μας από την Ευρωζώνη, οι κατά μόνας συναντήσεις του πρωθυπουργού με έναν έκαστο πολιτικό Αρχηγό, οι παρόλες της Δαμανάκη (ή συναινούμε ή μας αποβάλλουν!), νέος καταιγισμός δηλώσεων ανά τας Ευρώπας από Ευρωπαίους και, τελικά, κερασάκι στην τούρτα, η Διάσκεψη των Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Οταν, όμως, χρησιμοποιούνται άτυποι μεν αλλά κορυφαίοι θεσμοί προκειμένου να ικανοποιήσουν τις επικοινωνιακές ανάγκες της κυβέρνησης (και του κόμματος που τη στηρίζει) και όχι την ουσιαστική επίτευξη εθνικών και πολιτικών στόχων, – είναι φυσικό να γελοιοποιείται και ο θεσμός και οι φορείς της πολιτικής και πολιτειακής εξουσίας.
Αλλωστε, η Διάσκεψη των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν υπήρξε αίτημα των κομμάτων. Υπήρξε πρωτοβουλία – κοινή πρωτοβουλία – του πρωθυπουργού και του Προέδρου. Και όφειλαν εκείνοι να προσέλθουν στη Διάσκεψη με εναλλακτικές προτάσεις και λύσεις στα ντοσιέ τους, προκειμένου να αναζητηθεί κοινός τόπος.
Η όλη μεθόδευση του εγχειρήματος, όμως, υπογραμμίζει ότι οι εμπνευστές του δεν απέβλεπαν στην επίτευξη ενός μίνιμουμ συναίνεσης και ενός πνεύματος αμοιβαίων υποχωρήσεων και συνδιαλλαγής, αλλά στον επηρεασμό της κοινής γνώμης, προκειμένου να μη διευρύνει τις διαμαρτυρίες της και προκειμένου να φοβηθεί μήπως με τις κινητοποιήσεις όλα γίνονται χειρότερα.
Κυρίως, όμως, η όλη μεθόδευση είχε ως στόχο, αφ’ ενός μεν να συκοφαντήσει την Αριστερά ότι δεν διαθέτει ρεαλιστική και εφαρμόσιμη πρόταση και αφ’ ετέρου να υπογραμμίσει την ανευθυνότητα του Αρχηγού της Μείζονος Αντιπολίτευσης, ότι «βάζει την καρέκλα του πάνω από τα συμφέροντα της Ελλάδας».
Ευτυχώς, όμως, δεν τους πιστεύει κανείς, πια. Το δείχνει πεντακάθαρα ο κόσμος που βγαίνει, παρά την κακοκαιρία και τις βροχές, στους δρόμους και στις πλατείες να εκφράσει την αποστροφή του στο Μνημόνιο και σε όλες τις άλλες αντιλαϊκές, αντιδημοκρατικές και υπόφαιες κυβερνητικές αποφάσεις.
Η κυβέρνηση, ευτυχώς, είναι μόνη. Κι όταν λέμε μόνη, εννοούμε ότι έχασε ακόμη και τους φανατικότερους οπαδούς της! 

Δεν πρόλαβε να μας αλλάξει μυαλά.!

Πόσο μακρινή φαντάζει άραγε η 28^η Μαϊου του 1979… Τότε που στο περιστύλιο του Ζαππείου, η Ενωμένη Ευρώπη υποδεχόταν ένα ακόμη μέλος. Το «δέκα το καλό», όπως προσδοκούσαμε να προσφωνείται η Ελλάδα, η χώρα που έδωσε στην Ευρώπη το όνομα του ιστορικού αυτοπροσδιορισμού της.
Για λογαριασμό μιας χώρας που μάλωνε με τον εαυτό της για την πορεία που θα έπρεπε να επιλέξει για το μέλλον της, τη βαριά υπογραφή έβαλε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Ίσως ο μόνος Έλληνας πολιτικός που κατάλαβε τόσο νωρίς και τόσο ξεκάθαρα, πόσο σημαντικό ήταν να εγκαταλείψουμε την εθνική μας μοναξιά, και να ενταχθούμε σε μια αγκαλιά ελπίδας, κοινών οραμάτων και προσδοκιών για ένα κοινό μέλλον.
Τότε, βρήκε απέναντί του πολλούς. Κυρίως βρήκε απέναντί του τον λαϊκισμό, μπολιασμένο με ισχυρές δόσεις κακώς εννοούμενου εθνικισμού. Υπήρχαν πολλοί, σε όλες τις παρατάξεις, που πίστευαν ότι… θα περνούσαμε και μόνοι μας καλά. Κανείς δεν θα κατηγορούσε τον Εθνάρχη αν έκανε πίσω. Αν επέλεγε να γίνει αρεστός. Αν αντί να υπογράψει στο Ζάππειο την εξασφάλιση του μέλλοντος αυτής της χώρας, υπέγραφε με τον λαϊκισμό τη λεηλασία της.
Ο Καραμανλής βέβαια ήταν απλώς ο εαυτός του. Πήγε κόντρα στους απερίσκεπτους, τους αφελείς, τους κουτοπόνηρους. Υπέγραψε την ένταξη της χώρας στην Ενωμένη Ευρώπη. Και χάρη σε εκείνη την υπογραφή, η Ελλάδα είχε την ευχέρεια, στα χρόνια που ακολούθησαν, να προχωρήσει σε… ελεύθερη συμβίωση με τον λαϊκισμό, να ζήσει πάνω από τις δυνατότητές της, να φτάσει στο χείλος του γκρεμού, και να ζητάει την… επιμήκυνσή του.
«Είχα τρεις στόχους: Να δώσω στον Έλληνα δουλειά, να τον βγάλω από τη φτώχεια. Να εξασφαλίσω τη χώρα. Να αλλάξω τη νοοτροπία των Ελλήνων. Τους δυο πρώτους στόχους τους πέτυχα. Ο Έλληνας χόρτασε, έπαψε να πεινάει. Η χώρα εξασφαλίστηκε με την ένταξή της στην Ευρώπη. Τον τρίτο στόχο, δεν τον πέτυχα». Αυτό είχε πει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, όταν ρωτήθηκε για τον πυρήνα της πολιτικής του στόχευσης. Και η πικρή διαπίστωσή του, εξηγεί το εθνικό αδιέξοδο το οποίο βιώνουμε σήμερα.
Προσπάθησε, αλλά δεν πρόλαβε, απέτυχε να μας αλλάξει μυαλά. Και από τη στιγμή που τα… μυαλά αυτά ένιωσαν εξασφάλιση για το μέλλον τους και… παραχόρτασαν, θα έλεγε κανείς ότι… και πολύ αντέξαμε προτού βρεθούμε στα όρια της εθνικής απαξίωσης.
Αν ο Καραμανλής δεν μας είχε βάλει στην ΕΟΚ, πηγαίνοντας κόντρα στους τότε ισχυρούς της Γηραιάς Ηπείρου, προφανώς και η Μαρία Δαμανάκη δεν θα είχε τα περιθώρια να… θαυμάζει τον Κώστα Σημίτη για την ένταξή μας στην ΟΝΕ. Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου δεν θα μας παρομοίαζε τόσο αφελώς με τον Τιτανικό. Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν θα ανακάλυπτε ότι κυβερνά μια διεφθαρμένη χώρα, χωρίς συνέπειες για τον ίδιο.
«Η σχέση του πολιτικού με τον λαό, είναι σχέση προσφοράς υπηρεσίας. Αν ο πολιτικός είναι ικανός και τίμιος υπηρέτης, δεν χρειάζεται να κολακεύει τον λαό για να τον ψηφίσει. Ο λαός τον χρειάζεται», είχε πει μια άλλη φορά ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Μια διαπίστωση που ηχεί περίεργα στη σημερινή συγκυρία, όπου η χώρα πασχίζει να ανανεώσει το διαβατήριο για το μέλλον, και απειλείται με… δημοψήφισμα για το αν θα πρέπει να παραμείνουμε ή όχι στην Ενωμένη Ευρώπη.
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής υπήρξε ο κατεξοχήν πολιτικός των έργων. Δωρικής νοοτροπίας και συμπεριφοράς. Δεν δίστασε ποτέ να πάει κόντρα στο ρεύμα. Να σταθεί στη μέση μιας φουρτουνιασμένης θάλασσας, σαν βράχος πάνω στον οποίο πέφτουν με ορμή τα κύματα, χωρίς να τον μετακινούν από τη θέση του. Και «ηττημένα», επιστρέφουν στο απέραντο γαλάζιο.
Να πηγαίνεις κόντρα στο ρεύμα. Αυτή είναι η πολιτική παρακαταθήκη στην οποία θα έπρεπε και σήμερα να στραφούμε, μήπως και σώσουμε ό, τι προλαβαίνουμε, από τις ακυρωμένες προσδοκίες του μέλλοντός μας.
Και να θυμόμαστε, πως όταν ρωτήθηκε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αν θα έγραφε τα απομνημονεύματά του, η απάντηση που έδωσε ήταν ένα εκκωφαντικό «όχι». Και η εξήγηση, ακόμη πιο εκκωφαντική: «Γιατί δεν έχω τίποτα να κρύψω»…
ΜΑΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ

Τέλος στις συλλήψεις για χρήση ναρκωτικών.!

Στην αποποινικοποίηση της κατοχής μικροποσοτήτων ναρκωτικών, αρκεί να αποδεικνύεται ότι ο κάτοχος είναι χρήστης, προχωρά η κυβέρνηση με σχέδιο νόμου, το οποίο αναμένεται να προκαλέσει αντιδράσεις.

Σύμφωνα με την εφημερίδα "Πρώτο Θέμα", το νομοσχέδιο, που έχει επεξεργαστεί η συσταθείσα από τον υπουργό Δικαιοσύνης Χάρη Καστανίδη, νομοπαρασκευαστική επιτροπή, προβλέπει τη μη δίωξη του χρήστη.

Η πρόεδρος του ΟΚΑΝΑ Μ. Μαλιώρη, μιλώντας στην εφημερίδα, σημειώνει ότι με το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, αποποινικοποιείται ο χρήστης και η μικροπαραβατικότητα που τον συνοδεύει.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο χρήστης δεν θα διώκεται ανεξαρτήτως αν έχει στην κατοχή του σκληρά ναρκωτικά, καθώς αυτό που θα μετράει θα είναι η ποσότητα και το αν ο ίδιος θα αποδεικνύει ότι τα έχει προς ιδία χρήση.

Το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, το οποίο εγκρίθηκε ομόφωνα από την επιτροπή, βρίσκεται στα χέρια του υπουργού Δικαιοσύνης, ο οποίος εντός των επομένων ημερών θα κάνει ανακοινώσεις και θα το φέρει προς ψήφιση στη Βουλή.

Τέλος, η πρόεδρος του ΟΚΑΝΑ ανακοίνωσε τη λειτουργία 17 νέων μονάδων μέσα στα νοσοκομεία για τη χορήγηση υποκατάστατων ουσιών, με στόχο να πάψουν να δημιουργούνται πιάτσες τοξικομανών έξω από τα κέντρα απεξάρτησης.

news247

Ντ. Μπακογιάννη: Κατώτερες των περιστάσεων οι πολιτικές ηγεσίες ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ

Παρουσία περισσότερων από 1.500 συνέδρων, ξένων αντιπροσωπειών, εκπροσώπων των ελληνικών κομμάτων και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, η Ντόρα Μπακογιάννη επισφράγισε την Παρασκευή και ουσιαστικά τη γέννηση της Δημοκρατικής Συμμαχίας, ανοίγοντας την αυλαία στο τριήμερο Ιδρυτικό της Συνέδριο.
Ξιφούλκησε εναντίον της σημερινής πολιτικής ηγεσίας για το ναυάγιο της συνεννόησης, έστειλε μήνυμα στην Ευρώπη να σταθεί αλληλέγγυα στην Ελλάδα, χαρακτήρισε «τελειωμένη» την κυβέρνηση Παπανδρέου, «φοβική» την αντιπολίτευση Σαμαρά, «εγκληματική» την επένδυση στην χρεοκοπία της χώρας, ζήτησε επιτατικά να μάθει ο λαός την αλήθεια, «ποιοι είναι αυτοί που την ώρα της μεγάλης κρίσης, έκρυψαν το κεφάλι τους στην κομματική άμμο» και κατήγγειλε συγκεκριμένα πολιτικά και επιχειρηματικά συμφέροντα που επενδύουν στην επιστροφή της χώρας στη δραχμή.
Μνημονεύοντας τη ρήση του Ελευθέριου Βενιζέλου «για να αλλάξουμε τον κόσμο πρέπει να αλλάξουμε εμείς πρώτα», η πρόεδρος της Συμμαχίας στηλίτευσε έντονα την αποτυχία συνεννόησης των πολιτικών αρχηγών: «Οι πολιτικές ηγεσίες των δύο τέως μεγάλων κομμάτων αποδείχθηκαν κατώτερες των περιστάσεων, άβουλες και ανίκανες συνάμα να ανταποκριθούν στο κάλεσμα της ιστορίας». Στρέφοντας τα πυρά της εναντίον όσων δυναμίτισαν οποιοδήποτε ενδεχόμενο εθνικής συνεννόησης η Ντόρα Μπακογιάννη ξεκαθάρισε: «Δε μιλήσαμε για συνεννόηση με τον κ. Παπανδρέου. Η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει τελειώσει. Ζητήσαμε συνεννόηση για την Ελλάδα» είπε. Ξορκίζοντας το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας της χώρας η πρόεδρος της Συμμαχίας, μίλησε για ένα καταστροφικό ενδεχόμενο με καταστροφικές συνέπειες για το παρόν και το μέλλον της χώρας που δεν θα είναι μόνον οικονομικές, ξεκαθαρίζοντας ότι:«Θα χάσουμε όλα όσα έχουμε κατακτήσει στη διεθνή σκηνή όλα αυτά τα χρόνια. Η Ελλάδα θα κατρακυλήσει πολλές θέσεις πίσω».
Σε άλλο σημείο της ομιλίας της η κ. Μπακογιάννη επέλεξε να στείλει ηχηρό μήνυμα στην Ευρώπη λέγοντας ότι: «Η Ελλάδα είναι διατεθειμένη να κάνει κάθε προσπάθεια για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της και να σταθεί στα πόδια της αλλά εάν πιστεύετε ότι θα βρείτε την Ελλάδα ως άλλοθι για να υποστηρίξετε αντιευρωπαϊκές λογικές, αν ξεχάσετε ότι βασικό στοιχείο του ευρωπαϊκού οράματος είναι και η αλληλεγγύη, τότε η πολιτική αυτή γρήγορα θα γίνει μπούμερανγκ και θα χτυπήσει και την οικονομία σας και τους λαούς σας».
Ολοκληρώνοντας την ομιλία της η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας κάλεσε τους Συμμάχους να δώσουν μάχη για την ανατροπή στην πράξη «για να ξαναφέρουμε στην επιφάνεια τις αρετές ενός λαού που έχει αντέξει στο χρόνο και την ιστορία».

«Η Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα είναι ένα θραύσμα» δήλωσε στο μαγνητοσκοπημένο μήνυμά του προς τη Δημοκρατική Συμμαχία ο φιλελεύθερος Γερμανός πολιτικός Χανς Ντίτριχ Γκένσερ, ο οποίος καλωσόρισε το νέο κόμμα στη «μεγάλη φιλελεύθερη ευρωπαϊκή οικογένεια».
Στην πρόσκληση της Δημοκρατικής Συμμαχίας ανταποκρίθηκαν ξένοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι. Τα ελληνικά κόμματα εκπροσώπησαν οι κ.κ. Μιχάλης Καρχιμάκης ( ΠΑΣΟΚ), Κωστής Αϊβαλιώτης (ΛΑΟΣ), Γιάννης Δημαράς, Κώστας Πουλάκης (ΣΥΡΙΖΑ). Η Ν.Δ. και το ΚΚΕ έλαμψαν διά της απουσίας τους. Ηχηρό «παρών» έδωσε πάντως η Μαρίκα Μητσοτάκη, την οποία υποδέχθηκαν οι Σύνεδροι με ένα θερμό χειροκρότημα. 

ΝΙΚΗ ΖΟΡΜΠΑ

Πως παγιδεύτηκε η Δαμανάκη…

Η κυρία Μαρία Δαμανάκη διέπραξε ως Επίτροπος ένα πολύ σοβαρό ατόπημα, παραβιάζοντας  τις υποχρεώσεις  εμπιστευτικότητας για όσα γνωρίζει δυνάμει του αξιώματός της.
Εάν είχε έγκυρες πληροφορίες ότι σε κάποιο Θεσμικό Όργανο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή της Ένωσης, έγινε σοβαρή συζήτηση ή υπήρξε κάποια Μελέτη ή Έκθεση σχετιζόμενη με τη δήθεν αποπομπή της Χώρας μας από την Ευρωζώνη ή το Ευρώ, όφειλε να επικοινωνήσει τα επόμενα λεπτά με τον πρωθυπουργό, να θέσει υπ’ όψη του τις σχετικές πληροφορίες και ενδεχομένως να του εισηγηθεί τρόπους αντίδρασης. Εμπιστευτικά, πάντοτε.  Αντ’ αυτού βγήκε με βαθιά οδύνη, θλίψη και στεναγμό στα «κανάλια», για να αναγγείλει εκείνη, προσωπικώς την επικειμένη  απειλή του Ευρωπαίου Θεού!
Το πιθανότερο είναι, υποστηρίζουν μερικοί, ότι η κα Δαμανάκη, με  μικρή ακόμη γνώση του κοινοτικού δαιδάλου των Βρυξελλών, ή ίσως με πολύ αθωότητα και αριστερή ευαισθησία, εξέλαβε τα πικρά αστεία και τα ανέκδοτα που κυκλοφορούν στους εκεί διαδρόμους (συχνά αναπαραγωγές κακόπιστων και κακόγουστων δημοσιευμάτων ή περιγραφές εμετικών φωτομοντάζ σε ευρωπαϊκά ρυπαρόφυλλα) ως σοβαρές συζητήσεις ή, ακόμη χειρότερα, ως διαρροές από σημαντικά Κέντρα (κάθε είδους θεσμικής,  παρά- θεσμικής ή έξω- θεσμικής) εξουσίας.
Αυτό όμως που θεωρούν πιθανότερο τα «πονηρά πνεύματα», είναι ότι ως εθελόντρια ή και εν αγνοία της, η κα Δαμανάκη παγιδεύτηκε από τον πρωθυπουργό (του το οφείλει, άλλωστε) σε μα επικοινωνιακή συνωμοσία κατατρομοκράτησης του λαού, με την «αγαθή» πρόθεση του κ. Παπανδρέου να εκβιάσει μια χρήσιμη γι’ αυτόν (το Λαό!) συναίνεση του κ. Σαμαρά, στα Μνημονιακά. Συνέπεσε όμως η δραματική παρέμβασή της και με το Δημοψήφισμα του κ. Δασκαλόπουλου του ΣΕΒ και έτσι κάλυψαν πλήρως τα παράσιτα, τη Μεγάλη Φωνή του Πολυτεχνείου. Κρίμα!
Βέβαια η κα Δαμανάκη δεν κατάλαβε ίσως και κάτι άλλο, πολύ πιο σοβαρό. Ότι δηλ. την «είδηση» αυτή την εξέλαβε ως αληθινή η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων και ευλόγως κατελήφθη από πραγματικό πανικό. Πολλοί έτρεξαν στις τράπεζες για να αποσύρουν καταθέσεις χιλίων και δυο χιλιάδων Ευρώ. Η ζημιά των Ελληνικών Τραπεζών, σήμερα κιόλας θα μπορεί να υπολογισθεί και είναι μεγάλη, όπως είναι σημαντική  και για την οικονομία μας, γενικότερα.
Αυτή ενδεχομένως η ζημιά μπορεί να εκτιμηθεί. Η άλλη όμως η πραγματικά τεράστια, αυτή που πιθανότατα προέκυψε από την εκμετάλλευση της διαψευσθείσας (και γι’ αυτό εμφανιζόμενης ως ακόμη πιο  αξιοπίστευτης) «πληροφορίας» από τους κερδοσκόπους, τα Γραφεία στοιχημάτων, τους διάφορους Έλληνες,  Φιλέλληνες και άλλους που κάνουν, δρυός πεσούσης, παιχνίδι; Ποιος θα την εκτιμήσει και ποιός θα την αποκαταστήσει αυτή τη ζημιά, κα Δαμανάκη;
Μια και τα πάτε (καθώς λέγεται) τόσο καλά στις Βρυξέλλες,  κυρία Επίτροπε, πράγμα τόσο χρήσιμο και σπάνιο αυτή την ώρα για τη χώρα, δεν είναι κρίμα να πέφτετε σε τέτοιες παγίδες (που ευτυχώς για σας) ακόμη πιστεύουν οι περισσότεροι ότι σας τις στήνουν οι άλλοι…«οι κακοί»;
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΕΙΔΑΚΙΣ