Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Χρειαζόμαστε έναν "νέο πατριωτισμό"

Πολλές φορές έχουμε επισημάνει από αυτό εδώ το βήμα ότι το πολιτικό σύστημα είναι κατώτερο των περιστάσεων. Ότι τα υπάρχοντα κόμματα είναι σε ημιθανή κατάσταση, δεν αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα, είναι σε διαρκή άρνηση ως προς την ανανέωσή τους ή την κατάργησή τους και δεν έχουν επαφή με την κοινωνία.

Ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ που φιλοδοξούσε να φέρει την ανανέωση είναι πιο γερασμένο από οποιοδήποτε άλλο κόμμα. Ούτε βεβαίως και η ΝΔ μπορεί να φέρει την ανατροπή στην Ελλάδα και το μόνο που θα καταφέρει είναι να κάνει μια ακόμη διαχειριστικού τύπου κυβέρνηση.

Δίκη προθέσεων δεν κάνουμε, ελπίζουμε να βγούμε ψεύτες και ο Κυριάκος να μας δείξει ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα. Όμως, επιμένουμε. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή πάσχει από έλλειψη ανθρώπων που θα την σηκώσουν ψηλά.

Δεν μπορεί π.χ. να συζητάμε για χρεοκοπία, να επανέρχεται το σενάριο της δραχμής ή να διαπραγματευόμαστε για νέο μνημόνιο και το πολιτικό σύστημα να ασχολείται με τα ταξιδάκια του Αλέξη ή τα μυθεύματα του δημοσιογράφου – πληρωμένου «δολοφόνου χαρακτήρων».

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι σοβαρά θέματα γιατί άπτονται της ηθικής των πολιτικών. Άραγε, όμως, έχουμε χρόνο για τσακωμούς και χτυπήματα κάτω από το στομάχι; Άραγε μπορεί να περιμένει η οικονομία, η… Τουρκία και η κοινωνία που χτυπιέται αλύπητα πότε ο Κυριάκος θα κατατροπώσει τον Αλέξη και το αντίθετο;

Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια ιστορική στιγμή. Είτε η Ελλάδα θα μπορέσει να ξεφύγει από τους κινδύνους που διατρέχει, είτε σε 1 με 2 χρόνια θα μιλάμε για μια μικρότερη χώρα, χρεοκοπημένη και «αλβανοποιημένη». Αν θέλουμε μια χώρα που δεν θα έχει καμιά σχέση με αυτήν που ζούμε σήμερα, ας συνεχίσουμε το ίδιο βιολί. Και εμείς που ψηφίζουμε τιποτένιους και οι πολιτικοί που είναι κατώτεροι των περιστάσεων.

Ας μιλήσουμε τη γλώσσα της αλήθειας όλοι. Χρειαζόμαστε έναν «νέο πατριωτισμό». Όχι απλά ένα σύνθημα που θα το πάρει κάποιο κόμμα και θα το φωνάζουν στις συγκεντρώσεις οι πολιτικοί αρχηγοί. Χρειαζόμαστε έναν πραγματικό «νέο πατριωτισμό» όπου το πολιτικό προσωπικό θα βάζει πάνω από τα συμφέροντά του την Ελλάδα. Να υπάρχουν άνθρωποι που θα υπηρετήσουν τη χώρα με βαθιά αίσθηση του εθνικού τους χρέους. Που θα αισθάνονται το καθήκον να βαραίνει στην πλάτη τους αλλά θα είναι άξιοι να το σηκώσουν.

Χρειαζόμαστε πολιτικούς αλλά και πολίτες που δε θα βάζουν τα μικροσυμφέροντα, την εξουσία και τη δύναμη που αντλείται από αυτήν, πάνω από την Ελλάδα.

Βρισκόμαστε σε πόλεμο, κανονικό. Όπλα μπορεί να μην χρησιμοποιούνται αλλά θύματα υπάρχουν πολλά. Δυστυχώς η χώρα μας έχει μικρύνει πολύ και κινδυνεύει με αφανισμό. Είναι, λοιπόν, θέμα χρόνου να δούμε ακόμη χειρότερες ημέρες. Για να γλιτώσουμε τουλάχιστον από τον πόλεμο αυτόν (αν δεν μπορούμε να τον κερδίσουμε) χρειαζόμαστε «κομάντος» που δεν θα ακολουθήσουν τη συνταγή των προηγούμενων κυβερνήσεων. Πολιτικούς που να λένε Ελλάδα και να δακρύζουν. Αυτό χρειαζόμαστε κι αυτό δεν είναι καθόλου «συντηρητικό», «εθνικοπατριωτικό» ή «δεξιό» όπως θα πουν κάποιοι που δεν έχουν βάλει ποτέ την Ελλάδα στην καρδιά τους.

5 σχόλια:

  1. Νέος Πατριωτισμός ;
    Τί σόϊ κουτοπονηριά είναι αυτή πάλι από το αντι-νιούζο;
    Νέος πατριωτισμός ;
    Γιατί νέος ρε καρντάσι; ένας και μοναδικός πατριωτισμός υπάρχει και έχει πολιτικό σχηματισμό φορέα και εκφραστή. Για να εξηγούμεθα δηλαδή.
    Πάντως ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ και ΕΚ ΜΗΤΡΩΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ το κόμμα του ψευτο-εθνάρχη δεν είναι δυνατόν να είναι ο φορεύς του.
    Είναι κάτι σαν σεμινάριο σε οίκο κρεμασμένου για την ποιότητα και την αντοχή διαφόρων τύπων σχοινιών.
    Όχι φίλε μου ! το πρόβλημα της πατρίδας είναι το πολίτευμα και το σάπιο πολιτικό σύστημα.
    Γνωρίζεις και γνωρίζουμε ότι η πατρίδα πηγαίνει με τελική κοσμική ταχύτητα στο έρρεβος, στον σκουπιδοντενεκέ της ιστορίας.
    Ο λωτοφάγος, αδαής, ανιστόρητος και εν πολλοίς αμόρφωτος πληθυσμός της έχει υποστεί τέτοια πλύση εγκεφάλου, τέτοιο "γάνωμα" στο λιγοστό μυαλό τα τελευταία 43 συναπτά ώστε να είναι αδύνατον να διακρίνει την αρώστια η οποία σαν συφιλιδικό έλκος του καταβροχθίζει τα κύτταρα.
    " Ούκ έσονταί σοι πολιτεύματα έτερα πλήν εμού" - βλέπε δΕΙμοκρατία και κΥνοβΟλευτισμός = ντεμέκ γιαλαντζί και τα δύο - είναι το σύνθημα το οποίον τον ταϊζουν πρωΪ μεσημέρι βράδυ.
    Οπότε προσδέσου γερά στην θέσι σου και περίμενε το μπάμ.
    Έρχεται οσονούπω.
    Κι άσε κατά μέρος τις κουτοπονηριές περί νέου πατριωτισμού.
    Κάτι μεσίστιες σημαίες για τον καπετάν γιώτη, κατι δηλώσεις όπως
    "την αριστερά την σεβόμαστε", κάτι ψήφοι για ανέγερσι τεμένους
    και σύμφωνα συμβιώσεως σας διώκουν, σας στοιχειώνουν έως την κολασι.
    Οπότε άφησε τις τσιριμόνιες καημένε για καμιά κλαδική και για τίποτε
    πλατινοβαμένες κυράτσες των β.προαστείων....
    σαλαμαλέκουν σαλόμ σαλόμ καρντάσι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θεωρητικώς ο Ανωνυμος κινείται σωστά. Η πολιτική και η υλοποίησή της χρειάζεται όμως και σχέδιο, γιατί οι κουβέντες χωρίς αποτέλεσμα καταλήγουν κοινώς σε ξεκατίνιασμα σαν κι αυτό που βλέπουμε καθημερινά στα παράθυρα.
    Ο κος Γιαννιώτης να το αλλάξει σε Γιαννιοτοκούμπο καλύτερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλτατε GS
    Την "επίθεσι" στον Γιαννιώτη δεν την αντιλαμβάνομαι. Κάτι εσφαλμένο στον συνειρμό και στο συνθετικόν "..τοκούμπο".
    Εν πάση περιπτώσει το πνεύμα του σχολίου μου ήταν ότι έχει προ πολλού διαβεί η πατρίς μας το όριον θραύσεως (όπως μας έμαθαν στο ΕΜΠ πρό δεκαετιών). Είναι νομοτελιακή η συντριβή και η μετάβασις στον κύκλο των χαμένων φυλών (σκουπιδοντενεκές της ιστορίας).
    Οι ιθαγενείς ελληνόφωνοι του 21ου αντιλαμβάνονται εαυτούς ώς μοριακές δομές άνθρακος και υδρογόνου κατοικούντες τον τρίτο εσωτερικό πλανήτη μεταξύ συγκεκριμμένων μηκών και πλατών.
    Τους το διδάσκει καθημερινώς λεγεών έμμισθων κονδυλοφόρων, μαρκουτσοφόρων και ΟΛΜΕοφόρων....

    Οι λιγοστοί, κυνηγημένοι σαν τα αγρίμια απο το '74 και μετά, δεν αγωνιζόμαστε για αναστροφή. Αγωνιζόμαστε για τιμή και δόξα μόνον.

    Ο μέγιστος του 20ου αιώνος Ιωάννης Μεταξάς είπε "κάμνε αυτό που πρέπει και ας γίνει ότι θέλει".

    Είναι πιθανώτερον να χιονίσει 2μ χιόνι ντάουν-τάουν Αθηναμπάντ τις στιγμές όπου πληκτρολογούνται οι λέξεις αυτές παρά να αφυπνισθεί το λωτοφάγο πόπολο και να αντιληφθεί οτι ευρίσκεται στην τερματική του φάσι όπως λέμε στην εξωτερικη βαλλιστική και μηχανική πτήσεων (αντικείμενόν μου επαγγελματικόν).

    Κατά συνέπειαν το σχόλιόν σου περί πολιτικής και υλοποιήσεως δεν αντιστοιχεί στις πραγματικές συνθήκες.

    Έκανε τον κύκλο της αυτή η φυλή - κάποιες δεκάδες χιλιετίες διήρκεσε - και στο κενό το οποίο αφήνει προσκαίρως επελαύνει η κληρονομιά του νομάδα της Αραβικής χερσονήσου. Το ημερολόγιον γράφει 7ος αιών.......

    Εαν τιμή και δόξα σε ενδιαφέρουν και μόνον αυταί έλα και πύκνωσε...
    γνωρίζεις τίνων - τις τάξεις.

    Την καλησπέρα μου.
    Τζιμισκής

    ΑπάντησηΔιαγραφή