Οι επαγγελματίες της αντίδρασης και η εθνική ευθύνη...

Τρεις μέρες κρατούν τα θαύματα, αλλά στην Ελλάδα ακόμα λιγότερο. Αρκετά έμειναν «σιωπηλοί» οι επαγγελματίες της αντίδρασης και, αφού θρήνησαν μαζί με την παγκόσμια ειρήνη και τον δολοφόνο Χαμενεΐ, άρχισαν τις κινδυνολογίες.

Ότι Ελλάδα και Κύπρος μπλέχτηκαν σε πόλεμο με τους φονιάδες των λαών, ότι αποτελούμε κομμάτι του σκοτεινού ιμπεριαλισμού και διάφορα άλλα «διεθνοπατριωτικά». Το μόνο που μας κρατάνε κρυφό

Η μνήμη δεν είναι κομματική ιδιοκτησία..

Πρωτομαγιά 1944. Υποψήφιοι προς εκτέλεση, στήνονται μπροστά στο απόσπασμα. Η φωτογραφία ανήκει στη δέσμη φωτογραφιών που δημοπρατήθηκαν στο ebay και συζητιούνται ως τεκμήριο εκείνης της μεγάλης θυσίας.

Στις 27 Απριλίου 1944, κοντά στους Μολάους Λακωνίας, τμήμα του ΕΛΑΣ επιτέθηκε σε αυτοκινητοπομπή των γερμανικών δυνάμεων Κατοχής. Σκοτώθηκε ο στρατηγός Φραντς Κρεχ, μαζί με

Ο υπεύθυνος πατριωτισμός του Μητσοτάκη

Υπάρχουν αρκετοί νυν, πρώην και επίδοξοι πολιτικοί οι οποίο ισχυρίζονται πως η Ελλάδα δεν πρέπει να προσέρχεται σε συζητήσεις με την Τουρκία. Πως ο Μητσοτάκης δεν πρέπει να συναντιέται με τον Ερντογάν. Πως δεν πρέπει να υπάρχουν ανοικτοί δίαυλοι επικοινωνίας με την Τουρκία. Πως πρέπει να είμαστε με το δάχτυλο στη σκανδάλη.

Γιατί η βελόνα του ΠΑΣΟΚ θα κουνηθεί προς τα κάτω...

Άρχισαν πάλι τα όργανα στο ΠΑΣΟΚ. Ο Χάρης Δούκας και ο Παύλος Γερουλάνος επιτέθηκαν με σφοδρότητα στον Νίκο Ανδρουλάκη, καθώς, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, η βελόνα όχι μόνο δεν κουνιέται προς τα πάνω, όπως θα ήθελαν, αλλά δείχνει κολλημένη -για την ώρα- στο 12-13%

Η αλλεργία στην εθνική αυτοπεποίθηση...

Με χάλασαν χθες κάποιοι της Αριστεράς ή του απλού προοδευτισμού, που με διάχυτη μεμψιμοιρία έσπευσαν να χαρακτηρίσουν την υποδοχή της φρεγάτας «Κίμων» ως υπερβολική, δήθεν εθνικοπατριωτική, ακόμη και εθνικιστική. Όχι, επειδή διαφώνησαν, η διαφωνία είναι υγιής. Αλλά επειδή πίσω από τα λόγια τους φάνηκε κάτι πολύ πιο παλιό, γνώριμο και κουραστικό. Μια βαθιά

«Δεν φοβάμαι! Δεν φοβάμαι! Είμαι νεκρή εδώ και 47 χρόνια!»

Ιανουάριος 2026, Ιράν. Διαδηλώτρια με ματωμένο το πρόσωπο συνεχίζει να διαδηλώνει κατά του καθεστώτος, δηλώνοντας ότι δεν φοβάται. Τι να φοβηθεί μια γυναίκα που 47 χρόνια το καθεστώς δεν της αναγνωρίζει ούτε καν τη γυναικεία της ταυτότητα.

«Δεν φοβάμαι! Δεν φοβάμαι! Είμαι νεκρή εδώ και 47 χρόνια!» Η φράση μιας ηλικιωμένης Ιρανής, χωρίς υπερβολή, είναι ιστορική μαρτυρία. Είναι κατηγορητήριο. Είναι μισός αιώνας στυγνής θεοκρατίας συμπυκνωμένος σε μία φράση. Είναι η απελπισμένη φωνή μιας ζωής

Κλαυσίγελος...

Ζούμε ωραία και πολύ προχωρημένα πράγματα. Αντί να εγγυάται το κράτος την γιορταστική έξοδο των Χριστουγέννων, την εγγυώνται οι αγρότες. Κι αντί να ρωτά κανείς την αστυνομία αν και πως μπορεί να φθάσει από την Αθήνα στα Τρίκαλα ή στην Δράμα, ρωτά πλέον τους εκπροσώπους των μπλόκων. Απορώ γιατί το Πανελλαδικό Συντονιστικό δεν εγκατέστησε και μια πενταψήφια τηλεφωνική γραμμή

Η νέα αυτ-απάτη του αμετανόητου δημαγωγού...

Ακόμα και όσοι θεωρούσαν πως ο Αλέξης Τσίπρας θα κάνει rebranding και θα παρουσιάσει ένα νέο πολιτικό πρόσωπο δεν έχουν, πλέον, αμφιβολίες, πως παραμένει ίδιος και απαράλλαχτος. Ηταν δεδομένο πως ο τέως πρωθυπουργός θα επέστρεφε και πάλι στις ρητορικές της περιόδου 2012-2015, αλλά και στην αντιπολιτευτική τακτική της περιόδου 2019-2023. Γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να

Το βατερλό του Τσίπρα

Ο Αλέξης Τσίπρας έγραψε την περιβόητη «Ιθάκη» ως ένα μέρος από το υποτιθέμενο rebranding που κάνει, ώστε να πάει στο επόμενο βήμα και να φτιάξει ένα νέο κόμμα. Ποια είναι, όμως, η έννοια του rebranding όταν ο ίδιος δεν απολογείται, δεν μετανιώνει, δεν ζητάει ούτε μία συγγνώμη και συνολικά δείχνει πως, αν και έχουν περάσει δέκα χρόνια, τελικά, δεν έχει αλλάξει.

Δεν θα του βγει σε καλό το βιβλίο...

Δεν βλέπω να του βγαίνει σε καλό το βιβλίο. Κάθε σελίδα του εξοργίζει κάποιον πρώην σύντροφο του, κάθε κεφάλαιο του ξεσηκώνει μια κοινωνική ομάδα, κάθε αναφορά σε κρίσιμα γεγονότα κάνει έξαλλους όλους όσους μετείχαν ως πρωταγωνιστές ή δευτεραγωνιστές σ’ αυτά.

Τελικά, το πόνημα εν συνόλω, μάλλον επανενεργοποιεί το πεθαμένο αντι-Σύριζα μέτωπο, και ξαναθυμώνει όλους όσους τότε άκουγαν Τσίπρας κι έφτυναν στον κόρφο τους. Τι διάολο rebranding

Ο Μητσοτάκης φταίει για όλα. Τελεία...!!!

Στην Ελλάδα του 2025 δεν υπάρχει πια πολιτική αντιπαράθεση. Τη θέση της κατέλαβε μια νέα επιστήμη: η Μητσοτακολογία.

Κλάδος της ψυχοπαθολογίας, υποστηριζόμενος από ευρύ φάσμα ειδικοτήτων, από νεοψεκασμένους, κομμουνιστές του ’68 που έχασαν το ημερολόγιο, μεταμοντέρνους σταλινικούς ρωσόφιλους, ευσεβείς

24 απλά βήματα για να γίνεις αριστερός...

Θέλεις να γίνεις αριστερός, προοδευτικός, φιλελεύθερος; Δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο. Πρέπει όμως να συμβαδίζεις με την εποχή και συνεπώς να συνηθίσεις σε μερικές απαραίτητες αντικρουόμενες έννοιες. Και να επιμένεις σε αυτές. Μόλις το καταφέρεις θα είσαι πλέον ένας φιλελεύθερος αριστερός

Σιγά την προσωπικότητα...

Ο ΣΥΡΙΖΑ που έφτιαξε ο Τσίπρας μετά το 2008, ήταν ένα μεγάλο πολιτικό σούπερ-μάρκετ. Χωρούσαν όλοι εκεί μέσα. Από τους ακροαριστερούς που φλέρταραν με τον Κουφοντινικό ένοπλο αγώνα, μέχρι τους νηφάλιους παλιούς ευρωκομμουνιστές του ΚΚΕ εσωτερικού. Από τους αντισυστημικούς ψεκασμένους

Όσο άλλαξε η Ζωή, άλλο τόσο θ’ αλλάξει και ο Αλέξης...

Ο Αλέξης Τσίπρας ηττήθηκε πέντε φορές από τον Κυριάκο Μητσοτάκη το 2023, παραιτήθηκε, αποσύρθηκε — έστω και «δήθεν» — και για λίγο έδωσε την εντύπωση ότι θα παραμείνει στο περιθώριο της πολιτικής ζωής.

Όμως, μέσα σε μόλις δύο χρόνια, επανήλθε θριαμβευτικά, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως «νέο άνθρωπο» και σωτήρα της προοδευτικής παράταξης. Μια πολιτική διαδρομή τόσο ταχεία και