Η χώρα που σώθηκε πρώτα απ’ τον εαυτό της

6 Ιουλίου 2015, Αθήνα, Προεδρικό Μέγαρο. Οι πολιτικοί αρχηγοί κατηφείς έψαχναν να βρουν υποστηρικτές για να μη μας πετάξουν από το ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση ενώ ο Αλέξης Τσίπρας μόλις συντονίστηκε μαζί τους, αφού κατάλαβε το αδιέξοδο στον οποίο τον οδή

Ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται σήμερα ξανά στον δημόσιο διάλογο ως τιμητής των εξελίξεων. Αξίζει όμως να θυμηθούμε τι ακριβώς συνέβη το καλοκαίρι του 2015.

Ίδιος και απαράλλακτος

Ήρθε στην εξουσία μαζί με την ελπίδα («η ελπίδα έρχεται», ήταν το σύνθημά του στις αλησμόνητες εκλογές του Ιανουαρίου 2015…), για να προσφέρει, σε κάθε πονεμένη καρδιά της Αριστεράς, την ευτυχία των ονείρων της: κυβέρνηση για «πρώτη φορά», σκίσιμο των μνημονίων, την Ευρώπη να χορεύει με τα νταούλια του και τους ζουρνάδες του, τον Πολάκη να διδάσκει ποιότητα και ήθος, το

Το σκάνδαλο μετά το σκάνδαλο

Η ευρωπαία εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι.

European Union, 2026

Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ κινδυνεύει να μείνει στην ιστορία περισσότερο για τον τρόπο που χρησιμοποιήθηκε πολιτικά παρά για όσα τελικά αποδείχθηκαν. Διότι κανείς δεν αμφισβητεί ότι στον ΟΠΕΚΕΠΕ υπήρξαν παθογένειες, κυκλώματα, εικονικές επιδοτήσεις και διαχρονικές πελατειακές σχέσεις. Οι ίδιες οι έρευνες αποκάλυψαν περισσότερους από χίλιους κατηγορούμενους και ζημίες

Ο εχθρός εντός των τειχών;

Η εικόνα επαναλαμβάνεται όλο και πιο συχνά. Στον τουρκικό Τύπο, σε τουρκικά τηλεοπτικά πάνελ, σε δελτία ειδήσεων, σε αναλύσεις που απευθύνονται αρχικά στην τουρκική κοινή γνώμη, εμφανίζονται αποσπάσματα από τον ελληνικό δημόσιο λόγο. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η αναφορά ότι «τα κόμματα της ελληνικής Αριστεράς δεν θέλουν την αμυντική ομπρέλα της Γαλλίας και τη συνεργασία με το Ισραήλ

Καταγγελίες, καμία λύση και στο βάθος ήττα

Ο Νίκος Ανδρουλάκης επιμένει να λέει πως στόχος του είναι η νίκη του ΠΑΣΟΚ, έστω και με μία ψήφο, στις εκλογές.

Ο Αλέξης Τσίπρας ισχυρίζεται πως θα δημιουργήσει τον «νέο ΣΥΡΙΖΑ», για να επαναφέρει την «κανονικότητα» στη χώρα. Εντάξει, δημοκρατία έχουμε, ελευθερία έκφρασης υπάρχει, ο καθένας δικαιούται να λέει ό,τι μπαρούφα του κατεβαίνει. Αλλά η πραγματικότητα στο πολιτικό σκηνικό είναι

O καταστροφικός δρόμος του Τραμπ

Ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ντόναλντ Τράμπ, έκανε το ίδιο λάθος τον Φεβρουάριο του 2026 που έκανε ο Βλαντιμίρ Πούτιν τον Φεβρουάριο 2022 κατά την αιφνιδιαστική επίθεση του στην Ουκρανία υποτίμησε τον αντίπαλό του.

Έχοντας με το μέρος του ως επιχείρημα την βαρβαρότητα του ισλαμικού καθεστώτος στο Ιράν, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ, είχε ένα ατού στα χέρια του το οποίο με μοναδική ανευθυνότητα

Οι φαντασιώσεις του ΠΑΣΟΚ και η πικρή αλήθεια

Εντάξει, το καταλάβαμε. Το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει, σε καμία περίπτωση, να συγκυβερνήσει με τη Ν.Δ. Το είπε ο Ανδρουλάκης, το είπε ο Δούκας, το είπε ο Γερουλάνος, το είπε ο ΓΑΠ. Το είπαν όλοι. Με ένα στόμα, μια φωνή.

Βέβαια, η αλήθεια είναι πως η Ν.Δ. έχει ως στόχο μια τρίτη αυτοδύναμη κυβερνητική θητεία. Και σε αυτόν τον στόχο, ίσως, βοηθάει πως τα πράγματα ξεκαθαρίζουν στο πολιτικό σκηνικό. Αφού, λοιπόν, το

Η συμμορία των τυμβωρύχων

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι πλέον υπάρχει στην ελληνική κοινωνία μια σημαντική μερίδα πολιτικάντηδων και αντισυστημικών πολιτικών που αδιαφορούν για τους υπαίτιους του τραγικού δυστυχήματος και την τιμωρία τους. Αδιαφορούν επίσης για τις αβελτηρίες και τις αδυναμίες της

Αυτός ο άνθρωπος είναι για δέσιμο...

Στα πρώτα του βήματα ως πρόεδρος των ΗΠΑ, δήλωνε ότι είναι ο «μετρ των deals», των συμφωνιών δηλαδή. Στη συνέχεια μας πληροφόρησε ότι σταμάτησε οκτώ πολέμους και επέπληξε τους υπεύθυνους των βραβείων Νόμπελ που δεν τον τίμησαν με την απονομή του Νόμπελ Ειρήνης.

Μετά άρχισε να επιβάλλει δασμούς προς κάθε κατεύθυνση τους οποίους όμως αύξανε και μείωνε σε

Οι επαγγελματίες της αντίδρασης και η εθνική ευθύνη...

Τρεις μέρες κρατούν τα θαύματα, αλλά στην Ελλάδα ακόμα λιγότερο. Αρκετά έμειναν «σιωπηλοί» οι επαγγελματίες της αντίδρασης και, αφού θρήνησαν μαζί με την παγκόσμια ειρήνη και τον δολοφόνο Χαμενεΐ, άρχισαν τις κινδυνολογίες.

Ότι Ελλάδα και Κύπρος μπλέχτηκαν σε πόλεμο με τους φονιάδες των λαών, ότι αποτελούμε κομμάτι του σκοτεινού ιμπεριαλισμού και διάφορα άλλα «διεθνοπατριωτικά». Το μόνο που μας κρατάνε κρυφό

Η μνήμη δεν είναι κομματική ιδιοκτησία..

Πρωτομαγιά 1944. Υποψήφιοι προς εκτέλεση, στήνονται μπροστά στο απόσπασμα. Η φωτογραφία ανήκει στη δέσμη φωτογραφιών που δημοπρατήθηκαν στο ebay και συζητιούνται ως τεκμήριο εκείνης της μεγάλης θυσίας.

Στις 27 Απριλίου 1944, κοντά στους Μολάους Λακωνίας, τμήμα του ΕΛΑΣ επιτέθηκε σε αυτοκινητοπομπή των γερμανικών δυνάμεων Κατοχής. Σκοτώθηκε ο στρατηγός Φραντς Κρεχ, μαζί με

Ο υπεύθυνος πατριωτισμός του Μητσοτάκη

Υπάρχουν αρκετοί νυν, πρώην και επίδοξοι πολιτικοί οι οποίο ισχυρίζονται πως η Ελλάδα δεν πρέπει να προσέρχεται σε συζητήσεις με την Τουρκία. Πως ο Μητσοτάκης δεν πρέπει να συναντιέται με τον Ερντογάν. Πως δεν πρέπει να υπάρχουν ανοικτοί δίαυλοι επικοινωνίας με την Τουρκία. Πως πρέπει να είμαστε με το δάχτυλο στη σκανδάλη.

Γιατί η βελόνα του ΠΑΣΟΚ θα κουνηθεί προς τα κάτω...

Άρχισαν πάλι τα όργανα στο ΠΑΣΟΚ. Ο Χάρης Δούκας και ο Παύλος Γερουλάνος επιτέθηκαν με σφοδρότητα στον Νίκο Ανδρουλάκη, καθώς, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, η βελόνα όχι μόνο δεν κουνιέται προς τα πάνω, όπως θα ήθελαν, αλλά δείχνει κολλημένη -για την ώρα- στο 12-13%

Η αλλεργία στην εθνική αυτοπεποίθηση...

Με χάλασαν χθες κάποιοι της Αριστεράς ή του απλού προοδευτισμού, που με διάχυτη μεμψιμοιρία έσπευσαν να χαρακτηρίσουν την υποδοχή της φρεγάτας «Κίμων» ως υπερβολική, δήθεν εθνικοπατριωτική, ακόμη και εθνικιστική. Όχι, επειδή διαφώνησαν, η διαφωνία είναι υγιής. Αλλά επειδή πίσω από τα λόγια τους φάνηκε κάτι πολύ πιο παλιό, γνώριμο και κουραστικό. Μια βαθιά