Οι Βορειοηπειρώτες ΔΕΝ ξεχνούν!

Πατήστε για μεγέθυνση 

ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ την κομμουνιστική φρίκη. Τότε, που χιλιάδες Έλληνες της Βορείου Ηπείρου χάθηκαν στα κάτεργα και με τους σημερινούς πολιτικούς του ΣΥΡΙΖΑ να υψώνουν τη γροθιά τους πάνω από το φέρετρο με τη σωρό του δημίου των αδερφών μας... Και έτσι, η εκδήλωση που διοργάνωσε η «Νεολαία Βορειοηπειρωτών» την Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2013 στην Αθήνα, είχε πολύ κόσμο.

Πολλοί είναι ακόμα αυτοί που βίωσαν την κομμουνιστική φρίκη και την τυραννία και ακόμα ζουν, φέροντας στα σώματά και στις ψυχές τους τα... τραύματα που τους επέφερε ο ολοκληρωτισμός του σφυροδρέπανου. «Εκδήλωση Τιμής και Μνήμης για τα θύματα του καθεστώτος Ενβέρ Χότζα-12η Δεκεμβρίου 1990: Ημέρα σταθμός στην πτώση της δικτατορίας στην Αλβανία» λοιπόν με τη ΝεΒ να κάνει για άλλη μια φορά το καθήκον της.

Τον συντονισμό είχε ο δημοσιογράφος Παύλος Παπαθανασίου, Βορειοηπειρώτης 3ης γενιάς, ο οποίος υπογράμμισε ότι το θέμα της Βορείου Ηπείρου πρέπει και πάλι να αναδειχθεί, ώστε να μπει εκ νέου στην ατζέντα των εθνικών θεμάτων. Η πρόεδρος της Νεολαίας Ελένη Δήμου επέμεινε μιλώντας στο θέμα της ανάγκης για ενεργή συμμετοχή των νέων σε εκδηλώσεις εθνικού ενδιαφέροντος, ενώ ο πρώτος ομιλητής, ο Βαγγέλης Παπαχρήστος, ένας εκ των πέντε στελεχών της Ομόνοιας, που το 1994 κατηγορήθηκαν για εσχάτη προδοσία απ’ την κυβέρνηση του ανεκδιήγητου Σαλί Μπερίσα, μίλησε με θέμα«Το κομμουνιστικό καθεστώς του Ενβέρ Χότζα- Οι διώξεις, οι φυλακίσεις και τα θύματα ελληνικής καταγωγής».

Συγκίνησε το βίντεο που παίχτηκε με θέμα «Η Βόρειος Ήπειρος τα 100 τελευταία χρόνια - 12 Δεκεμβρίου 1990 - Θύμιος Μάσσιος, Θανάσης Κώτσης, Αηδόνης Ράφτης, Βαγγέλης Μήτρος, 4 νέοι νεκροί και η αγανάκτηση που οδήγησε στο πρώτο ξέσπασμα των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου.» Σε αυτό το πλαίσιο ήταν και η ομιλία του γιατρού Γιώργου Μάνου, πρώην αντιπρόεδρου της Ομόνοιας που μίλησε με θέμα «Η δολοφονία των τεσσάρων νέων Βορειοηπειρωτών στα ελληνοαλβανικά σύνορα και η πρώτη μαζική εξέγερση του Αλύκου στις 12 Δεκεμβρίου 1990.»

Η αφήγηση για τους μάρτυρες του Ελληνισμού Θύμιο Μάσσιο, Θανάση Κώτση, Αηδόνη Ράφτη και Βαγγέλη Μήτρο, οι οποίοι αποφάσισαν να δραπετεύσουν από την κομμουνιστική κόλαση περνώντας τα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα στην ελευθερία και βρήκαν τραγικό θάνατο απ’ τις σφαίρες Αλβανών στρατιωτών, ήταν συγκινητική, ενώ περιέγραψε και την εξέγερση που ακολούθησε, με συνθήματα που καλούσαν για την ένωση με την Ελλάδα.

Τρίτος ομιλητής ήταν ο κ. Λεωνίδας Παππάς, ο οποίος είναι μέλος του Γενικού Συμβουλίου της «Ομόνοιας» και ο οποίος τοποθετήθηκε με θέμα «Η πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος και τα χρόνια ελευθερίας για τον βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό. Ο διαπρεπής Βορειοηπειρώτης είπε μεταξύ άλλων πως «οι Έλληνες μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος απέκτησαν μια σχετική ελευθερία, η Βόρειος Ήπειρος όμως παραμένει όμηρος ενός φολκλορικού εθνικισμού απ’ την αλβανική πλευρά και μιας αδιαφορίας απ’ την ελληνική. Αυτά της είναι υποφερτά, εκείνο που δεν αντέχει είναι η βορειοηπειρωτική αδιαφορία».

ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΚΑΙ Ο ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ

Στο ανάτυπο με τίτλο «Ο διωγμός της θρησκείας εις την κομμουνιστικήν Αλβανίαν» (Αθήνα 2013), που επανεξέδωσαν οι τις αναστατικές εκδόσεις – Π. Μ. Λέζος» (Τζόρτζ 10, 210 33 03035), διαβάζουμε για την αρχή των δεινών για τους Έλληνες, μόλις οι κομμουνιστές πήραν τα ηνία στην Αλβανία:

«Το πρώτον ανατριχιαστικό κομμουνιστικό έγκλημα έγινε στο Βιρύ Αργυροκάστρου το 1946 με την εκτέλεσι του Αρχιερατικού Επιτρόπου Πρεμετής Αλεξάνδρου... Ο αιδεσιμώτατος Ιωσήφ του Ελμπασάν θάφτηκε μισοζώντανος στο κανάλι του Μάλικ της Κορυτσάς για να παραδώση το πνεύμα στο δημιουργό του ύστερα από δύο μέρες... Ο εφημέριος Παπά Ρέτζιος της Δίβρης άντεξε στην τανάλια των δημίων του στα μπουντρούμια του Καλιά Αργυροκάστρου όταν τούβγαζαν τα δόντια και τα νύχια και τούκαιγαν τα γένεια...

Αλλά και η Καθολική Εκκλησία έχει τα θύματά της. Ο επίσκοπος Δυρραχίου Βιντσένο Πρεντούτσι υπέστη τοπν βασανισμό του αλατίσματος των πληγών που τούχαν προξενήσει οι δήμιοί του με τα ξυλοκοπήματα μέχρι της ημέρας του θανάτου του στις φυλακές Τιράνων. Ο Αμπάτης της Μιρδίτας πανοσογιώτατος Φράνκο Γκίνης εγδάρη δεμένος χειροπόδαρα. Ο επίσκοπος Ζαδρίμας Γκέρκι Βόλαι παρέδωσε το πνεύμα στον δημιουργό του κλεισμένος σε ένα βαρέλι κρασιού καρφωμένος. Οι αιδεσ. Ντοτς Νίκαι και Ντρε Ζαδέγιας απεβίωσαν κατόπιν βασανιστηρίων στις φυλακές Σκόδρας, ενώ ο Βερναρδίν Πάλαϊ εξετελέσθη δι’ αγχόνης εις Σκόδραν. Ο πατήρ Δεδ Μάλαϊ εξετελέσθη την 12ην Μαΐου 1959 εις Μπουσιάτι Σκόδρας και οι Τομ Γκιών Μάρκου και Κόνραδ Γκέλαϊ κατεδικάσθησαν εις ισόβια δεσμά χαρακτηρισθέντες ως πράκτορες του Βατικανού».

Τέλος, στην επανέκδοση του ανατύπου εκ μέρους του ιδίου οίκου, με τίτλο «Το ΚΚΕ και η Βόρειος Ήπειρος», διαβάζουμε για τις απαράδεκτες θέσεις του κόμματος του διεθνισμού και του εθνομηδενισμού, όπως αυτές αποτυπώθηκαν στην 2η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, τον Νοέμβριο του 1934 και αναφέρουν μεταξύ άλλων τα εξής:

«... οι κυρίαρχες τάξεις δραστηριοποιούν εξαιρετικά την εθνικιστική προπαγάνδιση των μαζών και τον ιμπεριαλιστικό αλυτρωτισμό (Βόρεια Ήπειρος, Κύπρος, Δωδεκάνησα κ.λ.π.). Ο υπερεθνικιστικός φανατισμός οι κυρίαρχες τάξεις ξεσήκωσαν γύρω από το Βορειοηπειρωτικό και οι ακράτητες στρατιωτικοπολεμικές προετοιμασίες, δείχνουν ότι οι κυρίαρχες τάξεις εντείνουν τεράστια την υπερπατριωτική επεξεργασία του λαού κατά πρώτο λόγο της νεολαίας...»

Νίκος Χιδίρογλου