Οι επιλογές της Γερμανίας...

Η Ισπανία, – η 4η Οικονομία της Ευρωζώνης και η 12η Οικονομία της Υδρογείου, – μπήκε και αυτή υπό επιτήρηση. Όχι υπό ευρωπαϊκή επιτήρηση, αλλά υπό γερμανική – όπως και η Ελλάδα και η Πορτογαλία και η Ιρλανδία και η Ιταλία. Όπως, σύντομα, θα μπει και η Μάλτα και η Κύπρος και το Βέλγιο.
Όπως κινδυνεύει να μπει και η Γαλλία ακόμη!
Και οι Γερμανοί; 

Οι Γερμανοί, όπως πάντα, κοντόφθαλμοι και μη διδασκόμενοι από την ιστορία, τρίβουν από ικανοποίηση τα χέρια. Η ύφεση του Νότου είναι ανάπτυξη του Βορρά. Η ανασφάλεια του Νότου... είναι ασφάλεια του Βορρά. Η φυγάδευση κεφαλαίων από τον Νότο είναι προσέλκυση κεφαλαίων στον Βορρά. Η ανεργία του Νότου είναι ζήτηση ειδικευμένων στον Βορρά. Οι αγώνες του Νότου για εργασία, για αξιοπρέπεια, για δημοκρατία και για κοινωνικό κράτος, εκλαμβάνονται στον Βορρά ως ανταρσία. Ο Νότος διαμαρτύρεται και ο Βορράς απειλεί.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωζώνη, εν σωτηρίω έτει 2012!
Και όταν λέμε Βορράς στην Ευρώπη εννοούμε τη Γερμανία. Διότι, φυσικά, ούτε η Ολλανδία, ούτε η Αυστρία, ούτε η Φινλανδία αποτελούν τον Ευρωπαϊκό Βορρά. Διότι η Γερμανία είναι εκείνη η οποία δυο φορές μέσα στον Εικοστό Αιώνα θεώρησε σύμπασα την Ευρώπη ως «ζωτικό χώρο» της και εξαπέλυσε δυο Παγκοσμίους Πολέμους.
Τους οποίους και έχασε, φυσικά, διότι δεν ήταν δυνατό να τους κερδίσει με ωμότητες, κρεματόρια, αγριότητες και φρικαλεότητες. Αλλά, παρά ταύτα, οι ήττες της δεν τη συνέτισαν και φαίνεται να πιστεύει ότι όσα δεν κατόρθωσε με τα κανόνια θα τα επιτύχει με το ευρώ. Και με τη μειωμένη κυριαρχία των άλλων κρατών.
Οι Πεταίν, όμως, τέλειωσαν στη Γαλλία, Ντούτσε δεν παράγει, πια, η Ιταλία, νέος Φράνκο δεν πρόκειται να υπάρξει στην Ισπανία, οι άρχουσες τάξεις του Νότου της Ευρώπης αξιώνουν να είναι ευρωπαϊκές και όχι γερμανικές, η κινητικότητα προκειμένου να επανακαθοριστούν οι κανόνες είναι καταφανής και η Γερμανία (του βρώμικου οικονομικού πολέμου, για τον οποίο σύρεται στα δικαστήρια) τρεις δυνατότητες έχει:

1. Ή να δεχθεί εμπράκτως ότι η Ευρώπη είναι ευρωπαϊκή και όχι γερμανική.
2. Ή να εγκαταλείψει το κοινό νόμισμα και να επιστρέψει στο μάρκο.
3. Ή να μας... κηρύξει τον πόλεμο (Ευρωπαϊκού Νότου και Ευρωπαϊκής Ανατολής), τον οποίο και θα χάσει!

Υπάρχει, βεβαίως, και μια τέταρτη λύση: Αφορά, όμως, αποκλειστικά και μόνο τους Γερμανούς και εξαρτάται από τους ίδιους αν θα την επιλέξουν και θα την εφαρμόσουν: Να στείλουν την κ. Μέρκελ και σύμπασα την καμαρίλα της στα σπίτια τους και να φέρουν στο προσκήνιο τις πολιτικές εκείνες δυνάμεις που θέλουν μια Γερμανία τμήμα της Ευρώπης και όχι μια Ευρώπη τμήμα της Γερμανίας.

Όπως και να έχουν τα πράγματα, το αργότερο σε 15 μήνες η σημερινή Ευρώπη θα αποτελεί παρελθόν, οι συσχετισμοί θα αλλάξουν και η Ε.Ε. ή προχωρεί ως ένωση ισοτίμων κρατών ή διαλύεται. Γερμανική δεν θα γίνει!

Χρήστος Θεοχαράτος