Διάβασα κι εγώ το "Βούλα παιδί μου", το γράμμα του κ. Διονύση Τσακνή προς τη Βούλα Παπαχρήστου, το οποίο, εν αντιθέσει με άλλους, μου άφησε πικρή γεύση.Κίνητρο του γνωστού καλλιτέχνη ήταν η υπεράσπιση της νεαρής αθλήτριας, την οποία,... όπως αναφέρει, έριξαν στην πυρά οι ιεροξεταστές για να ξεπλύνουν τις δικές τους αμαρτίες τους.
Αυτό που τον παρακίνησε ήταν η ευαισθησία του για τον απροσδόκητο αποκλεισμό της Βούλας Παπαχρήστου από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η επίγνωση του γεγονότος ότι μια νεαρή, πολλά υποσχόμενη, αθλήτρια, καταδικάστηκε με την εσχάτη των (αθλητικών) ποινών.
"Βούλα παιδί μου!". Έτσι ξεκινά το γράμμα του ο γνωστός καλλιτέχνης, υπογραμμίζοντας ότι, λόγω της ηλικιακής τους διαφοράς, η Βούλα Παπαχρήστου θα μπορούσε να είναι παιδί του.
Προσθέτει δε ότι ο δευτερότοκος γιος του είναι αθλητής της ομάδας Handball της ΑΕΚ και άρα γνωρίζει "από πρώτο χέρι" τους κόπους και τις θυσίες του επαγγελματικού αθλητισμού.
Ως πατέρας λοιπόν που παρακολουθεί από κοντά τα αθλητικά δρώμενα, τις αγωνίες, τις χαρές και τις λύπες των αθλητών, ο Διονύσης Τσακνής λέει απευθυνόμενος στη Βούλα Παπαχρήστου: "είναι σα να σε ξέρω".
Δεν γνωρίζω πόσο δόκιμος και εποικοδομητικός είναι ο τρόπος επικοινωνίας που επέλεξε ο γνωστός καλλιτέχνης, η έμφαση που δίδει στον γονεϊκό του ρόλο, κυρίως όμως η εμφανής προσπάθεια του να αναδείξει την παιδικότητα μιας 23χρονης κοπέλας.
Ίσως τον εξυπηρετεί στο υπερ-απλουστευμένο, έμπλεο από μανιχαϊστικές και λαϊκιστικές αναφορές, σχήμα που διάλεξε για να μας δώσει το δικό του αφήγημα: Στην απενοχοποίηση των νέων από τη μία και στη δαιμονοποίηση των κρατούντων από την άλλη.
"Παιδί είσαι και κάτι που σου φάνηκε έξυπνο, να το μοιραστείς θέλησες με τους φίλους σου στο φατσοβιβλίο", λέει στην Βούλα Παπαχρήστου ο γνωστός τραγουδοποιός.
Yποβαθμίζοντας, αν όχι μηδενίζοντας, την έννοια και τη σημασία της ατομικής ευθύνης που πρέπει να έχει μια νεαρή κοπέλα, η οποία παρεμπιπτόντως μεγάλωσε σε ένα διαπολιτισμικό περιβάλλον, ο κ.Τσακνής βγάζει το συμπέρασμα ότι "στα μάτια πολλών, υποκριτών ή μη, που ξεπλένουν την ανεπάρκεια τους στη διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς", η Βούλα Παπαχρήστου "παύει να είναι ένα νέο έως και αφελές (με την πιο καλή έννοια του όρου) κορίτσι".
Και τι γίνεται η πρωταθλήτρια του τριπλούν; Γίνεται "πρέσβειρα του ελληνικού αθλητισμού", "πολιτικό πρόσωπο", γίνεται "ταχυδρόμος μιας ανεπίδοτης επιστολής στους απανταχού λακέδες των Ολυμπιακών Αγώνων", με προφανή σκοπό να την ενοχοποιήσουν.
Μάλιστα, κατά τον κ. Τσακνή ακόμη κι αν το "νέο και αφελές κορίτσι", όπως λέει, υιοθετούσε το περιεχόμενο του ρατσιστικού ανεκδότου, δεν θα έφταιγε η ίδια, αλλά οι άλλοι, οι κακοί, οι μεγάλοι. Για ποιο λόγο; Γιατί είναι νέο, άρα αφελές κορίτσι!..
Η περίπτωση να μην είναι ούτε "πρέσβειρα", ούτε "αφελές κορίτσι", δεν εξετάζεται ούτε ως υπόθεση εργασίας.
"Ακόμα- ακόμα και στην περίπτωση που υιοθετούσες αυτό το με ή χωρίς εισαγωγικά αστείο, πάλι δεν φταις εσύ", σημειώνει ο καλλιτέχνης και επιδίδεται σε μια άνευ προηγουμένου χρήση κτητικών αντωνυμιών. "Παιδί είσαι, δικό μου παιδί, δικό μας"!
Για το λόγο αυτό ο κ. Τσακνής δεν εξετάζει ούτε διερευνά τα πολιτικά της πιστεύω. "Δεν ξέρω κι ούτε με νοιάζει να μου δείξεις την πολιτική σου ταυτότητα", της λέει, παίρνοντας αποστάσεις προφανώς απ’ όλους αυτούς, τους.. κακούς, που σημειώνουν ότι η Βούλα Παπαχρήστου δεν έκανε απλώς ένα ατυχές ρατσιστικό αστείο, αλλά διακατέχεται από ανάλογες αντιλήψεις.
Ο ίδιος, ωστόσο, από τις πρώτες σειρές του κειμένου "Βούλα παιδί μου", έσπευσε να μας δείξει την πολιτική του ταυτότητα. "Η πολιτική μου τοποθέτηση είναι δηλωμένη και γνωστή. Ανήκω στην αριστερά, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου".
Εκείνο, ωστόσο, που εντυπωσιάζει είναι το μάθημα που, όπως λέει, πήρε η νεαρή αθλήτρια, μετά την κατακραυγή που προκάλεσε το ρατσιστικό της σχόλιο. Μήπως είναι η προσπάθεια όλων μας να αποφεύγονται σχόλια που αναπαράγουν το ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία; Αναχρονιστικές και επικίνδυνες αντιλήψεις περί των εθνικών και φυλετικών διακρίσεων; Όχι!
Σύμφωνα με τον ίδιο είναι η διάκριση της ιδιωτικής και δημόσιας σφαίρας, το χάρισμα της υποκρισίας δηλαδή, η ικανότητα να μεταμορφώνεσαι ανάλογα με τις περιβαλλοντικές συνθήκες και τις περιστάσεις.
"Πήρες το μάθημα: Άλλο μια ιδιωτική κουβέντα κι άλλο μια δημόσια δήλωση. Μετράνε αλλιώς. Έτσι είναι", της λέει!
Παρ’ ότι όμως ο καλλιτέχνης στέλνει αυτό το στρεβλό μήνυμα στη Βούλα Παπαχρήστου, ο ίδιος διαπαιδαγωγεί τα παιδιά του με διαφορετικές αρχές.
Εν αντιθέσει με την 23χρονη πρωταθλήτρια που έκανε το γνωστό σχόλιο στα κοινωνικά δίκτυα, τα παιδιά του κ. Τσακνή, και δη τα ανήλικα, ακόμη και όταν, κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού φαγητού, έχουν διάθεση να αστειευτούν, λέγοντας ρατσιστικά ανέκδοτα, ζητούν την άδεια του πατέρα τους. Προφανώς γιατί έχουν συναίσθηση του τι σημαίνει ρατσιστικό ανέκδοτο και γιατί πιθανώς διακρίνονται από μια έμφυτη ή επίκτητη φυσική συστολή.
"Πολλές φορές -τονίζει ο κ. Τσακνής- σ' αυτό το άγιο και λυτρωτικό μεσημεριανό τραπέζι, ακούγονται τα νέα της μέρας του καθένα και συνήθως τα μικρότερα, έχουν να διηγηθούν ένα αστείο ή ένα ανέκδοτο απ' το σχολείο. Κι οι μεγάλοι δεν πάνε πίσω. Δεν ξέρω γιατί, το υποθέτω μάλλον, όταν πρόκειται για 'μαύρα' ή ρατσιστικά ανέκδοτα, ζητούν άδεια! Πάντα τη δίνω βέβαια, για να υπάρξει αφορμή για κουβέντα εκ των υστέρων και άλλα τα "εγκρίνουμε" ως έξυπνα και άλλα, απλώς ως χαζά".
Αλήθεια, τι θα συνέβαινε εάν ο κ. Τσακνής διαπίστωνε ότι τα παιδιά του διαπνέονταν από ρατσιστικές αντιλήψεις; Θα έδινε και πάλι την άδεια να λένε ρατσιστικά ανέκδοτα στο μεσημεριανό τραπέζι; Ή μήπως θα εξέταζε διεξοδικότερα το όλο ζήτημα…
Ένας πατέρας (επίσης αριστερός) ονόματι Κώστας Χατζίδης.
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου