Φυσικά, δεν είναι μόνο οι σφαίρες, που αποτελούν παρά την κορύφωση κάποιων εξάρσεων του «πιο ενεργού κομματιού της νεολαίας», όπως είχε αποκαλέσει προ ετών τους τρομοκράτες μιλώντας στην ιδιωτική τηλεόραση, κάποιος εκπρόσωπος τότε του ΣΥΡΙΖΑ. Το θέμα είναι η συνολικότερη αντίληψη με την οποία προσπαθούν να μπολιάσουν την κοινωνία.
Η αντίληψη της βίας λοιπόν, μιας και το ζητούμενο γι’ αυτούς, που κατά τα άλλα προσπαθούν να καθησυχάσουν τους «αστούς» (όπως περιφρονητικά αποκαλούν την πλειοψηφία των Ελλήνων τα κείμενα των συνιστωσών) για να υφαρπάξουν την ψήφο τους, είναι ο «μετασχηματισμός» της κοινωνίας. Και αυτός ο μετασχηματισμός, οι ίδιοι παραδέχονται πως απαιτεί «κάποια επίπεδα βίας». Το πόσο, θέλουν φυσικά να το προσδιορίσουν οι ίδιοι.
Πάντως, αν κρίνουμε από την τρομοκρατία στην Ελλάδα, η οποία όλως περιέργως, ξεκίνησε αμέσως ΜΕΤΑ τη μετάβαση της χώρας στη Δημοκρατία, η βία στην Ελλάδα είχε σχεδόν πάντα ΑΡΙΣΤΕΡΟ πρόσημο. Όλοι όσοι σκότωναν είχαν κρυμμένο κάτω από το πέτο τους το σφυροδρέπανο. Και το πρόσωπό τους κάτω από την κουκούλα. Διότι γνώριζαν πως είχαν πολλά να κρύψουν... Και πάνω απ’ όλα, την ασχήμια της ύπαρξής τους. Ψυχές κενές, χωρίς προσδοκίες, εγκλωβισμένες στα προφανή αδιέξοδα που δημιουργούν οι αποτυχίες προβληματικών χαρακτήρων που ρίχνουν συνήθως τις ευθύνες για τα δικά τους σφάλματα στην κοινωνία. Και προσπαθούν να την «τιμωρήσουν», αναλαμβάνοντας αυτόκλητα το ρόλο του Τσε Γκεβάρα των αστικών πεδίων.
Ευτυχώς αυτοί είναι λίγοι. Αλλά, εξακολουθούν να σκοτώνουν. Τα γεγονότα της Marfin, είναι ένα κλασικό παράδειγμα που οδηγούν οι «εξάρσεις» αυτές των παιδιών της «προόδου» που απέτυχαν και αποτυγχάνουν να δημιουργήσουν το ο,τιδήποτε και το έριξαν στην καταστροφή, διαδικασία την οποία γνωρίζουν καλά. Μολότοφ...
Για να κάψουν ζωντανούς ανθρώπους, όπως έκαναν στις 5 Μαΐου 2010, σπέρνοντας τον όλεθρο. Για να σκοτώσουν αδιακρίτως, όπως έκαναν δολοφονώντας τον ανήλικο μετανάστη σε συνοικία του κέντρου της Αθήνας, όπως έκαναν δολοφονώντας τον Θάνο Αξαρλιάν. Για να ζητήσουν την απελευθέρωση του αρχιδολοφόνου Σάββα Ξηρού, αλλά και να προστατεύσουν τους διωκόμενους για την υπόθεση της Marfin.
Για να καλύψουν κάθε πράξη βίας που σοκάρει την κοινωνία, ιδιαίτερα αν αυτή την διέπραξε μετανάστης. Θεωρούν πως ο κοινωνικός μετασχηματισμός, έχει «κόστος» και πως αυτό πρέπει να επιβληθεί. Αλλά, κατά το τροτσκιστικό πρότυπο, δεν πρέπει να σταματήσει. Η «επανάσταση» ή «εξέγερση», πρέπει να είναι διαρκής.
Έτσι νομίζουν κάποια πολιτικά θηρία, θιασώτες του «κόκκινου» ολοκληρωτισμού, του κατά ΣΥΡΙΖΑ ενδιαφέροντος πειράματος, που άφησε πίσω του 100.000.000 νεκρούς. Αλλά, όταν ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας για τον δολοφόνο Μάο είπε πως «μπορεί τα κομμουνιστικά καθεστώτα να είχαν αυτό το τεράστιο έλλειμμα ελευθερίας, αλλά τουλάχιστον είχαν στο κέντρο της σκέψης τους τον άνθρωπο», απαντώντας μάλιστα στην επισήμανση πως «απ’ αυτή την καλή πρόθεση πέθαναν 38 εκατομμύρια άνθρωποι!
Περισσότεροι απ’ όσους σκότωσε και ο Χίτλερ!», λέγοντας πριν πως «ο Μάο εκτιμούσε ότι αυτό που κάνει είναι ένα βήμα προς τη σοσιαλιστική κοινωνία. Και πίστευε ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Αλλά, ο σκοπός του, η πρόθεσή του ήταν καλή», τότε μάλλον δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από τον ΣΥΡΙΖΑ στο επίπεδο της, με πρακτικά μέτρα, καταπολέμησης της βίας, οπαδοί της οποίας κρύβονται στις συνιστώσες του κόμματος της Κουμουνδούρου και στις διάφορες «καταλήψεις» αναρχικών & αριστεριστών ανά την επικράτεια.
Για να τελειώνουμε: τα χέρια της κομμουνιστικής & ριζοσπαστικής αριστεράς στην Ελλάδα, στάζουν αίμα, αίμα ελληνικό. Στα καταγώγιά της εκκολάπτονται το μίσος, ο μηδενισμός, η αθεΐα, η ελευθεριότητα (που μετατρέπει τους ανθρώπους σε ερείπια), ο δογματικός ορθολογισμός (που μετατρέπει τους ανθρώπους σε μηχανές χωρίς αισθήματα), η βία, η αποξένωση, η διαίρεση, η απανθρωπιά, ο κυνισμός και ο ολοκληρωτισμός της πολιτικής ορθότητας και η χρήση ναρκωτικών (που καθιστά τους ανθρώπους έρμαια των διαθέσεων του κάθε Σόρος). Άνθρωπο ευτυχισμένο εκεί μέσα δεν θα συναντήσετε.
Το μόνο που θα συναντήσετε εκεί είναι οργή, μισαλλοδοξία, ζωές θρυμματισμένες, πρόσωπα σφιγμένα, κινητές τραγωδίες... Κι όμως, η ΟΠΛΑ ξαμολήθηκε και πάλι στους δρόμους των πόλεών μας. Χτυπά δημοσιογράφους, πολιτικά κόμματα, συγγενείς πολιτικών, ό,τι της κατέβει. Κάθε πολίτης με πατριωτικές απόψεις, κινδυνεύει να έχει την τύχη του Κίτσου Μαλτέζου, του ήρωα της περιόδου της Κατοχής.
Οι ύαινες της αριστεράς, είναι πάλι εδώ. Όμως, ας γνωρίζουν κάτι: η τρομοκρατία, δεν θα περάσει. Και αυτό, παρά το ότι κάποιοι προσπαθούν να χοντρύνουν το παιχνίδι, για να δημιουργήσουν εμφυλιοπολεμικές συνθήκες, αναζητώντας μια κάποια «ρεβάνς», καθώς αδυνατούν να συμβιβαστούν με τα της συμφωνίας της Βάρκιζας. Το ξαναλέω: η τρομοκρατία δεν θα περάσει.
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου