Τρίτη 7 Απριλίου 2015

Οι ρίζες των ψυχών

Στην πρωτονεολιθική περίοδο, όταν ο άνθρωπος άρχισε να ανακαλύπτει τη γεωργία και να εγκαθίσταται μόνιμα σε έναν τόπο, δεν υπήρχε αυτό που λέμε σήμερα: ιδιοκτησία.
Η γη ανήκε στην κοινότητα.
Την καλλιεργούσαν όλοι μαζί και μοιραζόντουσαν το προϊόν της, ανάλογα με τις ανάγκες τους.
Τότε οι άνθρωποι πέρασαν και από την πατριά στο έθνος, μεγαλώνοντας τους συλλογικούς τους ορίζοντες, ανάλογα με το πως μεγάλωναν και οι προσδοκίες τους από τη ζωή... 

Μόνον ένα είδος ιδιοκτησίας επιτρέπονταν στην πρωτονεολιθική περίοδο και ήταν μαλιστα απολύτως θεμιτό.
Η ιδιοκτησια των ριζών!
Κάθε μέλος του έθνους, είχε δικαίωμα να φυτέψει ενα δέντρο, στην κοινοτική γη, που αν ρίζωνε και μεγαλωνε, λογίζονταν ως δικό του και το κληρονομούσε στους απογόνους του.
Κι αυτο γίνονταν, επειδή πίστευαν πως οι ψυχές έχουνε ριζες, σαν τα δέντρα και δεν χάνονται στο πρώτο φύσημα του ανέμου.
Οι απόγονοι του ιδιοκτήτη περιποιόντουσαν το δέντρο και συνέλεγαν τους καρπούς του, νιωθοντας πως και οι ιδιοι, οταν θα έρχονταν η ώρα να γίνουν ψυχές, θα κρατούσαν για πάντα ένα μερτικό κατω απο τον ήλιο, όπως ο πρόγονος που είχε φυτέψει το δέντρο...
Κι έτσι πληθύνονταν και τα έθνη. Όπως τα δέντρα. Όσο πιο βαθιά έσκαβαν οι ρίζες τους, τόσο πιο ψηλά απλώνονταν τα φυλλωματα τους...

Αποκτήσαμε τόσα πολλά πράγματα.
Γίναμε άρπαγες, ιδιοκτήτες, ψυχοπαθείς. Μάθαμε το δικό σου και το δικό μου.
Αλλά χάσαμε τις ρίζες των ψυχών μας.
Και μαζί χάσαμε και τα έθνη μας.

Α, και κατι ακόμα...
Οι αρχαιολόγοι και οι παλαιοντολόγοι, ανακαλύψανε έκπληκτοι στις ανασκαφές τους, ότι στην πρωτονεολιθική περίοδο, δεν υπήρχαν απομεινάρια από όπλα στους τάφους των νεκρων, οπως συνεβαινε σε ολες τις άλλες περιοδους του ανθρώπινου πολιτισμού.
Φαίνεται οτι εκείνοι οι άνθρωποι, εξόν από την ιδιοκτησία, αγνοούσαν και τον πόλεμο!

Κι ύστερα τι να την κάμουν τη βία;
Αφού γνώριζαν πως για να ψηλώσουν αυτοί, έπρεπε να απλώσουν πιο βαθιά τις δικές τους ρίζες. Όχι να κόβουν τις ρίζες των άλλων...

Κακόμοιρη ανθρωπότητα. Έμαθες να κλέβεις αλλά λησμόνησες να φυλάσσεις τα δικά σου...

Λευτέρης Πανούσης / panusis

0 comments:

Δημοσίευση σχολίου