Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Ο λαϊκισμός της αγελάδας

Η συντρόφισσα καραμπουζουκλού του Νέου ΠΑΣΟΚ, που παίρνει σειρά και πλακώνει μπάτσους, βενζινάδες, φασίστες και σουβλατζήδες [όταν ξεχνούν να της βάνουν τζατζίκι] μπορεί να φέρνει στο φυζίκ με αγελάδα, αλλά οι πράξεις της θυμίζουν κόμπρα.
Χτυπάει ύπουλα, προμελετημένα και με ψυχρή αποφασιστικότητα.

Με απλά λόγια, η συντρόφισσα καραμπουμπού, έχει "πιάσει" τον ψυχισμό του μέσου συριζαίου χαχόλου και του προσφέρει αυτό που γουστάρει: την επιβεβαίωση της φαντασίωσης ότι είναι ένας Τσε Γκεβάρα εν αναμονή.Οι μαγκιές και οι σφαλιάρες, αποτελούν κραυγαλέα επίδειξη του παραφύσιν λαϊκισμού του σύριζα. Ενός λαϊκισμού ο οποίος στοχεύει να απαλλάξει τον μέσο συριζαίο από την ενοχή ότι είναι ένας θλιβερός μικροαστός, ενώ στις φαντασιώσεις του ζει τη Ζωή ενός μίνι Μπελογιάννη...
Εν ολίγοις η συντρόφισσα μπατάλω, έχει βγει στο σεργιάνι για ψήφους, ποντάροντας όπως όλοι οι καθεστωτικοί δελφίνοι, στην μετατσιπρανδρεϊκή εποχή, την οποία ενδεχομένως να την βλέπει να καταφθάνει πολύ σύντομα.
Κι όταν αποφασίσεις να γίνεις βεζύρης στη θέση του βεζύρη, πρέπει απαραιτήτως να δημιουργήσεις και τις ανάλογες ομάδες κλακαδόρων, χειροκροτητών, κολαούζων και ρουσφετολόγων, που θα σε στηρίξουν, ώστε να φτάσεις κάποτε κι εσύ να τάζεις διορισμούς, αν και όταν με το καλό θα αναλάβεις την ηγεσία της τοπικής συμμορίας.
Σύμφωνα λοιπόν με τα όσα θα την έχουν δασκαλέψει οι προσωπικού σύμβουλοι της σε ζητήματα ελέγχου των μαζών, αναλαμβάνει από τώρα να πασάρει στους ελληνόφωνους παπούα της αριστεράς, το προφίλ ενός θηλυκού Τσακ Νόρις, ο οποίος γαμάει και δέρνει την εξουσία, ασχέτως φυσικά από το ατυχές γεγονός ότι η εξουσία είναι η ίδια... 

Αυτή είναι με απλά λόγια η αληθινή ιστορία της ελληνικής πολιτικής, που επαναλαμβάνεται με κάθε νέο δελφίνο ή δελφίνα, από την πτώση του Γεωργίου Παπαδόπουλου, ίσαμε τις μέρες μας. Μια ιστορία που νομοτελειακά θα οδηγούσε στη χρεωκοπία και στη λεηλασία της Ελλάδος, όπως ακριβώς γίνεται σήμερα...


Σε πολύ αδρές γραμμές μπορούμε να διακρίνουμε τρεις γενικές κατηγορίες ανθρωπότυπων, στην ελληνόφωνη πανίδα του συριζα.

  • Τους εκ γενετής συριζαίους, οι οποίοι πέρασαν στον συριζα ως κληρονομία από τον παλιό συνασπισμό και το ακόμα παλιότερο ΚΚΕεσωτερικού.
  • Τους πασοκογενείς συριζαίους, οι οποίοι εντάχθηκαν στη ροζ συμμορία επειδή κατάλαβαν ότι η πράσινη συμμορία είχε ξοφλήσει πλέον και δεν θα ήταν εις θέσιν να τους εξασφαλίσει προνόμια στο δημόσιο.
  • Τέλος τους συριζαίους μιας χρήσεως, οι οποίοι πίστεψαν στα "σχήματα λόγου" του Τσιπρανδρέου, πως τάχα μου θα τους εξασφάλιζε άφθονα δανεικά για να απολαμβάνουν περισσότερα, δουλεύοντας λιγότερο...
Οι τρεις αυτές κατηγορίες ελληνόφωνων ψηφοφόρων, κατάφεραν να ανεβάσουν στην εξουσία μια παρεούλα ημιμαθών, ημινευρωτικών και ημιαλαζονικών τύπων, που ο μόνος συνδετικός κρίκος τους ήταν, πως για χρόνια τα έπιναν μαζί στις ταβέρνες, κάμοντας ταξίδια μακρινά ως τις Τζαμάϊκες της ημιεπαναστατικής, φαντασιωτικής τους ηπείρου. 
Η συντρόφισσα "Γαμάω και δέρνω" γνωρίζει από πρώτο χέρι τη δύναμη της φαντασίωσης η οποία κινεί τους εκ γενετής συριζαίους αλλά ταυτόχρονα έχει κατανοήσει εις βάθος και το τι ζητάνε οι υπόλοιπες μάζες, που εντάχθηκαν σ' αυτό τον θίασο κατα φαντασίαν επαναστατών.
Ο μέσος συριζαίος είναι ένα φοβισμένο ανθρωπάκι, για το οποίο η πραγματικότητα παρουσιάζεται πάντοτε, είτε ως αβάσταχτα τρομακτική, είτε ως αβάσταχτα ακατανόητη.
Κλεισμένος στο κουκούλι του: "εγώ να τη βγάλω καθαρή" ο εκ γενετής αλλά και ο πασοκογενής συριζαίος, προτάσσουν τη φαντασίωση τους περί πραγματικότητας, έναντι της Πραγματικότητας, εξορκίζοντας έτσι τις διαρκείς φοβίες των προσωπικών οικογενειακών, σεξουαλικών και υπαρξιακών τους αδιεξόδων.

Φαντασιωτικά πρότυπα όπως ο Τσε ή ο Στάλιν ή ο Ζορρό ή η Κοντσίτα, αναδιατάσσονται στο θολωμένο φαντασιακό του μέσου συριζαίου, ως οι από μηχανής Θεοί, που θα δώσουν διεξόδους στα ατομικά του αδιέξοδα, μεταθέτοντας έτσι την ατομική του σήψη, σε επίπεδο μαζικού προβλήματος.
Παραδείγματος χάριν, ο εκ γενετής συριζαίος που νιώθει να πνίγεται μέσα σε έναν ημιδιαλυμένο και αδιέξοδο γάμο, μεταθέτει το ατομικό του πρόβλημα, στο ότι φταίει η κοινωνία, επειδή φερειπείν δεν επιτρέπει τους γάμους των ομοφυλοφίλων ή επειδή δεν διαθέτει δωρεάν ρωσίδες, μαζί με το επίδομα θέρμανσης... 

Ο πάσας ένας Τσιπρανδρέου ή η πάσα μία Τασία για τον εκ γενετής συριζαϊκό ανθρωπότυπο, δεν είναι απλώς οι διαχειριστές της εξουσίας αλλά οι Ποπάυ που θα πολεμήσουν για πάρτη του, ώστε να απαλλαγεί από τον τρόμο της συζύγου του ή από τον τρόμο του αφεντικού του ή από τον τρόμο της ανέχειας.
Δεν τους ψηφίζουν μοναχά, τους εναποθέτουν τις ζωές τους πιστεύοντας ότι θα τους τις ξαναγυρίσουν ανανεωμένες, σαν τις πρώτες μέρες της νιότης τους [που έδειχνε πως θα γινόντουσαν άλλοι]
Γι αυτό και λίγη σημασία έχει το πόσες μαλακίες είναι ικανοί να διαπράξουν οι varufackers της αριστερής θολούρας. Το παιχνίδι για τον εκ γενετής συριζαίο παίζεται στο επίπεδο της φαντασίωσης και εκεί κρίνονται τα ψηφαλάκια.
Η συντρόφισσα αγελάδα γνωρίζοντας την πρωτοκαθεδρία της φαντασίωσης έναντι της πραγματικότητας στον νου και στην ψυχη του εκ γενετής συριζαίου, του παρέχει απλόχερα αυτή τη "χάρη" του να μετουσιώνεται μέσω αυτής σε έναν Τσε Γκεβάρα, την ίδια ώρα που τρώει βαριεστημένος στην κουζίνα του τα γεμιστά της πεθεράς του... 

Σε αντίθεση με τους εκ γενετής συριζαίους που βιώνουν στο φαντασιωτικό πεδίο τη Ζωή ενός Νετσάγεφ, οι πασοκογενείς συριζαίοι γνωρίζουν πολύ καλά τι θέλουν από τη ροζ συμμορία και είναι έτοιμοι να δώκουν την ψήφο τους σε όποιον/αν τους το προσφέρει.
Η εν λόγω θηλυκιά Ζαν Κλωντ Βαντάμ με το ύφος γκάγκστερ του Σικάγου, χειρίζεται εξίσου καλά τους κρατικοδίαιτους του Νέου ΠΑΣΟΚ, με τους ημιπληγικούς που γεννήθηκαν συριζαίοι.Η καλά μελετημένη δημόσια συμπεριφορά της αποτελεί μια σοφή μείξη μεταξύ Μένιου Κουτσόγιωργα και Λάρας Κροφτ, που δημιουργεί αμέσως-αμέσως την αίσθηση ότι: "μ' αυτήν μπροστά, θα γαμίσουμε την πλουτοκρατία!"
Ο πασοκογενής συριζαίος κοιμάται και ξυπνάει με τη νοσταλγια της παλιάς καλής εποχής των πρασινοφρουρών, όπου το κυρίαρχο αίτημα της πράσινης πανίδας ήταν το "Τσοβόλα δώστα όλα".
Είναι πολύ φυσικό λοιπόν αυτά τα ρεμάλια της κρατικοδίαιτης ληστοσυμμορίας, να αναγνωρίζουν στην αγριεμένη φάτσα της συντρόφισσας καραμπουμπούς, τον νέο Ανδρέα, που θα τα παίρνει από τα κορόιδα και θα τα δίνει στους έξυπνους της πρασινοροζ νομενκλαντούρας.
Κι είναι αλήθεια ότι κάτι φλωράδες σαν αυτούς τους τσακαλωτοπανουσαίους πολύ δύσκολα μπορούν να πείσουν τον μέσο νεοπασόκο ότι θα γδύσουν ολοσχερώς όλες τις άλλες κοινωνικές τάξεις για να τα δώκουν στους φαταούλες των ΔΕΚΟ και των κομματικών στρατών της αριστεράς.
Σε αντίθεση με τη soft εκδοχή του συριζα, η συντρόφισσα καραφοράδα τους προσφέρει τη βεβαιότητα πως αν και όταν αναλάβει αυτή, θα κρεμάσει ανάποδα όποιον φουκαρά δεν έχει να πληρώσει ΦΠΑ και θα χαρίσει την περιουσία του τη γυναίκα του και τα παιδιά του στο άγριο πλήθος των συριζοπαπούα που θα αλυχτούν από κάτου...Πως να μην βάνει μετά υποψηφιότητα για δελφίνα; 
Μην έχετε καμία αμφιβολία ότι η συντρόφισσα Λάρα Κροφτ [επί το πιο μπατάλικο] θα σαρώσει αν και όταν αρχίσουν να καταμετρούνται οι δημοτικότητες των υποψήφιων κάπο ντι τουτι καπι για την ηγεσία της ροζ μαφιας.
Ο μόνος ίσως που θα μπορούσε να τη συναγωνιστεί είναι ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης αλλά αυτός ανήκει σε άλλο ανέκδοτο.

Τώρα θα μου πεις ότι υπάρχει και ο κ. Γιάνις αλλά αυτός παρά τους κοιλιακούς του, δεν πείθει με τίποτα ότι παίρνει φόρα και δέρνει όποιον βρίσκει μπροστά του. Ύστερα είναι και σχετικά νοήμων άνθρωπος, οπότε πολύ δύσκολα μπορεί να ταυτιστεί μαζί του ο μέσος ημιηλίθιος του συριζα.
Όχι, φρονώ ότι πολύ σοφά πράττει η συντρόφισσα κόναν ο βάρβαρος και μοιράζει φάπες όπου βρεθεί κι όπου σταθεί.
Κι ακόμα καλύτερα που πλασάρει στους ψηφοφόρους της το προφίλ μιας πασιονάριας, που δεν διστάζει να ανοίξει τις πόρτες της Βο[υ]λής στα τάγματα των απλύτων, παρά τα τρομαγμένα κακαρίσματα του κ. Πανούση [όχι εμένα - του άλλου...]
Ο μέσος μογγόλος του συριζα, που τρώει κάθε μέρα καρπαζιές από το αφεντικό του, έχει την ανάγκη να αισθανθεί ότι έστω και δι αντιπροσώπου, μπορεί να παραστήσει τον Άρη Βελουθχιώτη των ονείρων του.Κι αυτή ακριβώς θα είναι η μεγάλη φαντασιωτική επιτυχία της συντρόφισσας καραζουζούς, στις λωβοτομημένες αριστερές ορδές - με τούτα και μ' εκείνα, να εξελιχθεί σε έναν θηλυκό καπετάν Άρη, που θα τον τρέμουν ακόμα και οι λάμιες των ευρωαμερικανοσιωνιστικών κογκλάβιων..

panusis

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου