Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

Φόρος βλακείας...


Η εικόνα του τσιπραίϊκου σύριζα («τσύπριζα») αποτελεί εν πολλοίς την εικόνα της σημερινής κοινωνίας μας, αν οι δημοσκοπήσεις που συνεχίζουν να του δίνουν σαφές προβάδισμα έναντι των λοιπών κομματικών δυνάμεων (αδυναμιών θα ήταν η καταλληλότερη λέξη) είναι όντως αληθείς. Το ρεντίκολο, το ρεζίλι και τα σούργελα την στιγμή της αποθέωσής τους από μια κοινωνία με αντανακλαστικά βοδιού, αργά νωχελικά, νωθρά. Μέχρις ότου σημάνουν οι καμπάνες (της εφορίας, των απολύσεων, της ανεργίας, των περικοπών). Έχει ο Θεός των ζωντανών μέχρι τότε. Πιστοί στην αρχή της αδρανείας και της αυτοδικαίωσης, έτσι και ξαναγίνουν εκλογές πριν το μήνυμα φθάσει στους εγκεφάλους των βοοειδών, πριν δηλαδή παρέλθει ένα τρίμηνο από τώρα, η αγέλη θα εξακολουθεί να βόσκει μουγκανίζοντας στα φαντασιακά «πράσινα λειβάδια με τα κόκκινα άλογα» του τσύπριζα. Αναμένοντας μακαρίως (και ματαίως), όπως οι χιλιαστές, τις παραισθησιογόνες και ψυχεδελικές υποσχέσεις από την «δευτέρα παρουσία» τής για πρώτη φορά αριστερής διακυβέρνησης της χώρας. Μιας διακυβέρνησης απαλλαγμένης αυτή τη φορά από τα πρόθυμα υπάκουα τετράποδα (ΝΑΙ σε όλα και με τη γλώσσα έξω), μια και το ελευθέρας βοσκής (χάϊ-χάϊ καλέ μου κυρ Μέντιε) και ελλαδίτικης ανεξαρτησίας κόμμα των τελευταίων (τελευταίων από πάσης απόψεως) θα το ’χουν κάνει Κούγκι!

Στο μεταξύ, οι επιχειρηματίες παντός είδους σκούζουν για την κατάντια τους, ξεχνώντας ότι μεγάλο μέρος από αυτούς ψήφισαν σύριζα για να τους απαλλάξει από τον ένφια, τους φόρους και ότι άλλο είχαν στο κερδοσκοπικό μυαλό τους. Είναι και κάποιοι πάντως που την βγάζουν μια χαρά, όπως την έβγαζαν πάντοτε, καθότι η χώρα μας στην οικονομική της πραγματικότητα είναι δύο χώρες σε συσκευασία της μιας. Η μικρή χώρα των «κορόϊδων» που πληρώνουν, και η μεγάλη χώρα των «έξυπνων» της μαύρης εργασίας των λαθραίων, που ζούσαν και ζουν πίνοντας εις υγείαν των «κορόϊδων». Τους «έξυπνους» δεν τους αφορούν οι φόροι και το φπα, ποτέ τους δεν δήλωναν τα εισοδήματά τους και ποτέ δεν πλήρωναν το κράτος, όλοι τους, οι λίγοι μεγαλοκαρχαρίες, τα πολλά σκυλόψαρα, και το απέραντο βασίλειο της μαρίδας. Ψηφίζουν όμως όλοι αυτοί οι «ευφυέστατοι», δυστυχώς για μας τα «κορόϊδα». Ο «τσύπριζα» είναι μια χαρά γι’ αυτούς, ως ο κατ’ εξοχήν πάροχος της φτηνής και αδήλωτης μαύρης εργασίας των λάθρο στους οποίους άνοιξε διάπλατα τις πύλες της εισόδου. Όλοι αυτοί που ζούνε στο παράλληλο ελληνικό σύμπαν του «δεν πληρώνω», δεν νοιάζονται για το αν οι τσυπριζαίοι ψεύδονταν προεκλογικά, για το αν άλλα έλεγαν και άλλα κάνουν, για την ασυνέπεια, την έλλειψη εθνικής αξιοπρέπειας, το ξεδιάντροπο της κωλοτούμπας τους, παρέα στα τέσσερα με τους ανέλους. Όχι μόνον δεν νοιάζονται, αλλά τα επικροτούν, γιατί έτσι συμπεριφέρονται και αυτοί οι ίδιοι στην προσωπική τους ζωή.

Είτε μας αρέσει είτε όχι, η χώρα της αναξιοπιστίας, της ρεμούλας, της εξάχνωσης, της παπαρολογίας, των καταλήψεων, του ξεσαλώματος, του ετσιθελισμού, των μπάφων, και της πολιτικής επιληψίας, ψηφίζει «τσύπριζα». Και οι «κουτόφραγκοι» κάθε φορά που βλέπουν τις μούρες των τσιπραίων που ζητιανεύουν με τουπέ, κι ακούνε το απύλωτο στόμα τους να δικαιολογείται στο δικό του πόπολο ότι «μας εκβιάζουν οι ευρωπαίοι τοκογλύφοι», προσθέτουν και από μία επί πλέον ποινή, και από ένα ακόμη πρόστιμο, και από έναν επιπρόσθετο «φόρο τσυπριζαίϊκης βλακείας», που οι ευφυείς τσιπραίοι μετακυλούν στις πλάτες όλων ημών των «κορόϊδων». Και καλούμεθα να πληρώνουμε εμείς τα σπασμένα τους, τους παχυλούς μισθούς τους, τα αρχοντικά τους προνόμια και τα κοινοβο(υ)λευτικά τους αυτοκίνητα. Εις δόξαν της ελλαδίτικης σαπροφυτικής «δημοκρατίας» τους. Και τα πληρώνουμε. Ως πότε όμως;

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου