2015: Το τέλος των παραισθήσεων και των ψευδαισθήσεων

To 2015 ήταν δραματικό, καταστροφικό, ένας πολιτικός και οικονομικός Αρμαγεδδών που μας γύρισε πολλά χρόνια πίσω. Η Ελλάδα δεν είναι όπως ήταν πέρυσι και σίγουρα είναι σε πολύ χειρότερη κατάσταση ακόμη και από το 2010 και το πρώτο μνημόνιο.

Όλη τη χρονιά που πέρασε ούτε μια φορά δεν γέλασε το χειλάκι μας για κάποιο αισιόδοξο γεγονός, για ένα καλό νέο. Και αυτό ισχύει και για τους Συριζαίους που κέρδισαν τρεις εκλογικές αναμετρήσεις. Διότι άλλο να χορεύεις ξυπόλυτος στο Σύνταγμα γιατί είπες «όχι» που έγινε «ναι» κι άλλο να σε εξευτελίζει ο πρωθυπουργός που πίστεψες και να μην κάνει ούτε ένα από αυτά που σου υποσχέθηκε.

Το 2015 θα μείνει στην ιστορία για τη μεγαλύτερη πολιτική απάτη που έγινε ποτέ. Ούτε οι… μανούλες σ’ αυτά, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ δηλαδή δεν εξαπάτησαν σε τόσο μεγάλη κλίμακα τους πολίτες. Το 2015 θα μείνει στην ιστορία γιατί κάποια στιγμή θα διδάσκεται στα σχολεία (όσα απομείνουν όρθια) ως η χειρότερη διακυβέρνηση που έγινε ποτέ και που οδήγησε σε καταστροφικά αποτελέσματα.

Μπορεί να υπάρξει κάτι χειρότερο από το 2015;

Όταν έχεις συναντήσει μία δύσκολη χρονιά, όπως ήταν το 2015, έχεις δικαίωμα να αναρωτηθείς τι άλλο χειρότερο μπορεί να σε βρει! Μία συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ.; Μία νέα δήλωση του Προκόπη Παυλόπουλου για το ασφαλιστικό; Τα στρατιωτικά λύκεια του Πάνου του Καμμένου; Τι άλλο; Μήπως το 2016 να είναι "δίδυμο αδερφάκι" του 2015;

Περάσαμε έξι πραγματικά δύσκολα χρόνια! Το ένα πιο δύσκολο από το άλλο. Έξι σκληρά χρόνια. Η απογοήτευση βρίσκεται στο ζενίθ. Λίγο καιρό πριν θα βρίσκατε μερικούς αισιόδοξους να σας πούνε ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς. Είτε επειδή πίστευαν στο success story του Αντώνη, είτε επειδή περίμεναν να έρθει ο Αλέξης και να επιστρέψει η ελπίδα. Τελικώς ο Αλέξης ήρθε και η ελπίδα δραπέτευσε έντρομη…

Ανεξόφλητος

Όσο κι αν θέλεις να βρεις μία στάλα ελπίδας μέσα στον σωρό με τα σκατά που έχουμε πέσει, ξέρεις ότι είναι ανώφελο. Στα ψιλά γράμματα των εφημερίδων οι ζωές και οι θάνατοί μας. Δεν αφορούν κανέναν.

Ο Ζορμπάς εκτελέστηκε και το κηδειόχαρτό του καρφώθηκε στις κολώνες της ΔΕΗ. Στεκόμαστε σαν χαμένοι μπροστά στην ανακοίνωση θανάτου και κάθε μέρα βλέπουμε ότι η κηδεία αλλάζει ημερομηνίες. Κάθε μέρα και μία καινούργια. Έχουμε ξεχάσει τα ονόματα των φίλων. Έχουν όλα εκτοπιστεί από ονόματα υπουργών, πρωθυπουργών, βουλευτών και άλλων αλητήριων. Μάθαμε ευρωπαϊκές γλώσσες τόσο γρήγορα μέσα από τα ονόματα βαρβάρων που σουλατσάρουν με παχιά γράμματα σε τίτλους ειδήσεων. Μπλέκεται η γλώσσα μας από το συνονθύλευμα συμφώνων στις λέξεις τους και εμείς εκεί να επιμένουμε να τα προφέρουμε σαν να κουβαλάμε μέσα στο στόμα μας χαλίκια.

Παράνοια!!!

Λίγες ώρες πριν εκπνεύσει η χειρότερη χρονιά της μεταπολίτευσης, μία λέξη χαρακτηρίζει την εικόνα της χώρας. ΠΑΡΑΝΟΙΑ.

Ένα απέραντο φρενοκομείο που έλεγε και ο Κ. Καραμανλής... ο κανονικός εννοούμε. Για τα τη Νέας Δημοκρατίας ας μην πούμε περισσότερα. Εκεί πάνε φιρί – φιρί να διαλύσουν το μαγαζί ή στην καλύτερη να το συρρικνώσουν.

Σε όλη τη χώρα, στην κοινωνία, την οικονομία, το πολιτικό σύστημα επικρατεί το απόλυτο μπάχαλο. Χιλιάδες άνθρωποι συνωστίζονται στις τράπεζες για να πληρώσουν ό,τι μπορούν ή στα δικαστήρια για να περισώσουν τα σπίτια τους από τα... αριστερά κοράκια που κάνουν βόλτες πάνω από την Ελλάδα. Όλα αυτά επί... αριστερής κυβέρνησης, αλλά έχει κι άλλα.

Όπως για παράδειγμα ότι στα μουλωχτά ο Τσίπρας πέρασε διάταξη που αυξάνει την ποινή για παρακώλυση συγκοινωνιών από 3 μήνες σε ένα χρόνο ή σε τρία υπό προϋποθέσεις κι αν η παρακώλυση είναι διαρκείας. Τι εννοεί ο ποιητής; Τις διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας; Τα μπλόκα στις εθνικές οδούς ή τα κλειστά διόδια από το «κίνημα δεν πληρώνω»; Μπράβο η πρώτη φορά αριστερά!

Αμ το πολιτικό σύστημα που κρέμεται από τον Βασίλη Λεβέντη; Κάθε μέρα πετάει και από μια «βόμβα» και θέτει εαυτόν ρυθμιστή της χώρας. Μπράβο Αλέξη που έκανες τον «πιτσαδόρο» τον πιο... σοβαρό πολιτικό αυτής της χώρας.

Στο ασφαλιστικό τι να πει κανείς. Ο Τσίπρας λέει όχι στη μείωση των κύριων συντάξεων αλλά τα νούμερα δε βγαίνουν και ποιος θα πληρώσει; Τα κορόιδα με νέους φόρους και οι εργαζόμενοι αφού θα αυξηθούν οι εισφορές τους. Μπράβο Αλέξη, η αναδιανομή του πλούτου πέτυχε.

Βεβαίως, όταν βλέπει κανείς ότι από πέρυσι τον Δεκέμβριο μέχρι τον περασμένο Ιούλιο έφυγαν σύμφωνα με τα στοιχεία της ΤτΕ 42 δισ. ευρώ από τις τράπεζες μπορεί να φωνάξει με αγαλλίαση. Μπράβο στην αριστερά. Διέλυσε τον καπιταλισμό εκ των έσω... Ήρωας ο Βαρουφάκης που έκλεισε τις τράπεζες με χορηγό τον Αλέξη... Και μερικά ξένα funds βεβαίως που θα κάνουν πάρτι στην αγορά.

Βεβαίως επειδή λεφτά υπάρχουν στην πρώτη φορά αριστερά αποφασίστηκε να διατεθεί το ευτελές ποσό των 100 και πλέον χιλιάδων ευρώ ως αναδρομικά σε συνταξιούχους βουλευτές. Είδες ο αριστερός υπουργός πώς πονάει την... εργατιά της Βουλής; Άλλο που θα πρέπει να κόψει το 200άρι που παίρνουν οι κακόμοιροι οι... άλλοι συνταξιούχοι. Ο Κατρούγκαλος που ξεκίνησε και από το ΚΚΕ κάτι θα ξέρει παραπάνω.

Μην ξεχάσουμε στην παράνοια της χώρας τον ακομβίωτο στρατηγό και τα στρατιωτικά... Λύκεια του.

Και βεβαίως μην ξεχάσουμε τον Φίλη, τον κολοσσό της δημοσιογραφίας που θα τα αλλάξει όλα στην Παιδεία, θα κάνει 14 χρόνια υποχρεωτικά, θα προσλάβει καμιά 100στή χιλιάδες εκπαιδευτικούς, θα αλλάξει το μάθημα των Θρησκευτικών, θα διδάσκει την ιστορία όπως της πρέπει, δηλαδή αριστερά και χωρίς εθνικές αναφορές. Ας τα κάνει όλα αυτά αλλά πρώτα ας αγοράσει κανένα πουκαμισάκι καθαρό. Ντροπή να εμφανίζεται έτσι όπως εμφανίζεται.

Καμένος αλλά καθόλου λεβέντης...

Είσαι ψηφοφόρος της αριστεράς ή και του ΠΑΣΟΚ που αυτοπροσδιορίζεσαι προοδευτικός, εκσυγχρονιστής, ευαίσθητος με τα ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα και άλλες τέτοιες ταμπέλες που βάζουν όσοι ανήκουν στο λεγόμενο... δημοκρατικό τόξο της κεντροαριστεράς.

Και βλέπεις τον μεγάλο ηγέτη, Αλέξη Τσίπρα, τον νέο Ανδρέα, να βρίσκεται μεταξύ Πάνου και Βασίλη. Ήτοι μεταξύ μιας δεξιάς φούσκας και ενός κεντρώου τηλεοπτικού κονφερανσιέ.

Τι σου κάνει η εξουσία; Να ικετεύεις πότε τον Καμμένο και πότε τον Λεβέντη. Να ανεβάζεις πριν μερικούς μήνες τον πρώτο στο βάθρο της δικής σου νίκης και τώρα να ετοιμάζεσαι να τον ξεφορτωθείς και ταυτόχρονα να βάζεις υπουργούς σου να εξυμνούν τον δεύτερο. Όχι, δεν έχει τίποτε ο Λεβέντης, αντιθέτως είναι πολύ πιο έξυπνος από πολλούς βλαμμένους που έχει αυτή η κυβέρνηση. Η κατάντια είναι της κεντροαριστεράς, είναι του Τσίπρα που είναι λαοπρόβλητος και θα αλλάξει την Ευρώπη αλλά πέφτει στα... τέσσερα παρακαλώντας πότε τον έναν και πότε τον άλλο.

Υφέρπων Εθνομηδενισμός: Η Σία στα ...χνάρια της Ρεπούση!

Σία Αναγνωστοπούλου, Μαρία Ρεπούση. Δύο γυναίκες που κατά καιρούς προκαλούν το εθνικό αίσθημα με τις άκρως ανιστόρητες, αντιεπιστημονικές και ανθελληνικές δηλώσεις τους.

Η μία προκλητική δήλωση διαδέχεται την άλλη, λες και έχουν βάλει ως στόχο οι δύο… κυρίες για το ποια θα πάρει χρυσό μετάλλιο για την πιο εθνομηδενιστική δήλωση.

Πρόσφατα σε συνέντευξη της, στην «Καθημερινή», η αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας Σία Αναγνωστοπούλου δήλωσε πως πρέπει να αλλάξουν τα σχολικά βιβλία της ιστορίας χωρίς τη χρήση «εθνόμετρου», και να μετατραπούν σε γνωμοδοτικά τα συμβούλια στα ΑΕΙ.

Η υπουργός για τα σχολικά ιστορικά βιβλία δήλωσε, ότι «πρέπει να πάψει να μπαίνει σε καλούπια εθνόμετρου η έρευνα και η άποψη των επιστημόνων για την Ιστορία και όπως αυτή διδάσκεται στο σχολείο».

Γρηγόρης Λαμποβιτιάδης: Τό παλικάρι από τήν Πρεμετή που δέν λύγισε...

«….Στίς 28 Δεκεμβρίου 1945 συνελήφθη ὁ ὀδοντίατρος Γρηγόρης Λαμποβητιάδης, ὁ ἡρωικός ἱερέας Ἀλέξανδρος Καλούδης ἀπό Πρεμετή, ……κ.ά. Μᾶς ἔκλεισαν ἀπανωτούς στήν τότε καθολική ἐκκλησία τῆς πόλης καί τό ἴδιο ἀπόγευμα μᾶς ἄρχισαν τά φρικτά βασανιστήρια. Γιά νά σπάσουν τό ἠθικό μας, μᾶς ἔκαναν ὁμαδικά βασανιστήρια. Θυμᾶμαι τόν μέγα βασανιστή τῶν Δροπολιτῶν τόν «Xhemal», ὁ ὁποῖος ζητοῦσε νά πιεῖ αἷμα ἀπό μας. Ἐπίσης πολύ αὐστηρός καί μέ πέτρινη ψυχή ἦταν ὁ Jashar Kasimati, διευθυντής τῆς ἀσφάλειας. 

Ὁ ἀδικοκρατούμενος Γρηγόρης Λαμποβητιάδης τυραννίστηκε μέ μανία ἀπό τόν δήμιο τοῦ βορειοηπειρωτικοῦ ἑλληνισμοῦ, τόν εἰσαγγελέα Γιῶργο Κώτσια.. Θυμᾶμαι, μία καταραμένη ἡμέρα ἀφοῦ τόν ξεγύμνωσαν, τόν ἔδεσαν ἀπό τά γεννητικά του ὄργανα καί τόν τραβοῦσαν στόν δεύτερο ὄροφο τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας μέ σκοπό νά τοῦ ἀποσπάσουν μαρτυρία καί νά ἐνοχοποιήσει τούς ὑπόλοιπους συνεργάτες του. Τό παλικάρι ὅμως δέν λύγισε. Τό μόνον ποῦ ἔκανε, φώναζε τή μάνα του τή Γιαννούλα καί ἔλεγε : «Εἴμαστε ἀθῶοι». Ὁ Γρηγόρης καί ὅλοι ἐμεῖς ἤμασταν ἀθῶοι, τό μόνο «ἁμάρτημά» μας ἦταν ἡ ἑλληνική μας καταγωγή…. 

Στη γλώσσα των μπαμπουϊνων

Λοιπόν, ο καλός φίλος DCHRIST είχε γράψει κάποτε το εξής αμίμητο...

Φανταστείτε λέει ένα αρσενικό, που ενώ βρίσκεται ανάμεσα σε πολλά χαριτωμένα θηλυκά, αντί να πιάσει τις γαλιφιές και τα σέξυ χαμόγελα, αυτός αρχίζει να μουγκρίζει, να αλλοιθωρίζει, να βαράει παλαμάκια και να ξύνει τον κώλο του.

Προφανώς θα κρίνετε ότι πιο μαλάκας άντρας απ' αυτόν δεν γίνεται να υπάρχει.

Κι όμως...

Το σφάλμα ειναι ότι βάνετε με τον νου σας ένα ανθρώπινο ον!

Αρσενικά και θηλυκα όμως που καμακώνονται, δεν υπάρχουν μοναχά στο ανθρώπινο είδος...

Για υποθέστε τώρα ότι δεν πρόκειται για ανθρώπους αλλά για έναν αρσενικό μπαμπουϊνο και ότι οι θηλυκές στις οποίες απευθύνεται δεν είναι κυρίες αλλά τριχωτές μπαμπουϊνες.Γνωρίζοντας ότι στη γλώσσα των μπαμπουϊνων όλα αυτά τα φρικαλέα σκέρτσα αποτελούν το σύνηθες ερωτικό κάλεσμα, προφανώς θα συγχωρέσετε τον εραστή μας, για όλες τις [κατά την ανθρώπινη γλώσσα] ασχημίες του.Διότι μπορεί για τους ανθρώπους όλα αυτά να φαίνονται ανάρμοστα αλλά οι μπαμπουϊνοι μεταξύ τους συνεννοούνται μια χαρά 

Ε, το ίδιο συμβαίνει και με τους συριζαίους.

Όλα αυτά που για έναν λογικό άνθρωπο φαίνονται εντελώς ανάρμοστα, η διγλωσία, το ψέμα, η κοροϊδία, οι φόροι απάνω στους φόρους, το πελατειακό κράτος, το ρημαδιό στην οικονομία, το άνοιγμα των συνόρων, η μεταναστολαγνεία, ο εθνομηδενισμός, τα πουστιρλίκια, τα καραγκιοζιλίκια, οι αρπαχτές και δεν ξερω γω τι άλλο, στη γλώσσα των ροζ μπαμπουϊνων ακούονται μια χαρά...

Κατι προσπαθεί να πει ο κ. Φλαμπουράρης για τα μνημόνια...

Και μην κοιτάτε που οι μπαμπουϊνοι του συριζα, ζώντας υποχρεωτικά ανάμεσα σε ανθρώπους, καμώνονται τάχα μου ότι ανήκουν και αυτοί στο ανθρώπινο είδος.

Κάθε άλλο. Απλώς το μιμούνται, όπως πράττουν όλοι οι πίθηκοι, είτε στο φυσικό τους περιβάλλον, είτε στον ζωολογικό κήπο.

Γι αυτό και μπορεί να τους ακούσετε καμιά φορά να πιθηκίζουν την ανθρώπινη γλώσσα, παριστάνοντας τάχα μου τους αθώους για το έγκλημα. Όπως παραδείγματος χάριν οι συριζαίοι που βγαίνουν και διαμαρτύρονται κατά των φόρων, κατά των ρουσφετιών, κατά των συσσιτίων, κατά των αυτοκτονιών, κατά της παιδικής πείνας, κατά της μείωσης των μισθών και των συντάξεων, κατά των λαμόγιων, κατά πάντων των μνημονίων αλλά μετά μπαίνουν στη βουλή και ψηφίζουν αυτά ακριβώς για τα οποία διαμαρτυρόντουσαν έξω απο τη βουλή. 

Όχι!

Μην δίδετε πίστη σε κανέναν από αυτούς τους ροζ μπαμπουϊνους, που απαιτούν να αναγνωρίζονται ως ανθρώπινα όντα, πιθηκίζοντας απλώς τις λαλιές και τα φερσίματα των ανθρώπων.

Όταν βρεθούν αναμεταξύ τους θα επιστρέψουν πίσω, στο δικό τους εξελικτικό στάδιο της μαϊμούς και θα αρχίσουν πάλι να αλλοιθωρίζουν δεξιά κι αριστερά, να βαράνε παλαμάκια στον αρχηγό, να γλείφουν για να τους διορίσουν στο δημόσιο, να καθαρίζουν τη μύτη τους με τα δάχτυλα και να ξύνουν τον κώλο τους, προκειμένου να τραβήξουν το βλέμμα του κομματάρχη, για να τους δώσει ηλεχτρικό στο αυθαίρετο της Λούτσας.

Μεταναστολάγνα συριζαία υποδέχεται τζιχαντιστή σφαγέα στη Λέσβο

Στη γλώσσα των μπαμπουϊνων της αριστεράς, όλα αυτά που προκαλούν τη αγανάκτηση των λογικών ανθρώπων, είναι απολύτως θεμιτά και επιθυμητά.

Εσείς μπορεί να κατανοείτε ότι κάθε καινούριος φόρος που βάνουν οι φορομπήχτες των μαϊμούδων, έχει ως μόνον αποτέλεσμα να μειώνονται τα δημόσια εσοδα και να αυξάνεται η ανεργία κι έτσι να απαιτείται μετά καινούριος φόρος, που θα επιφέρει με τη σειρά του νέους φόρους και πάει λέγοντας αλλά στη γλώσσα των κρατικοδίαιτων μπαμπουίνων, αυτό σημαίνει ότι θα τη βολέψουν κανα-δυο χρονάκια ακόμα στις πολυθρόνες του δημοσίου τομέα, τρώγοντας φυσικά τα λεφτά των άλλων.

Για μετά έχει ο Θεός [ή ο Μαρξ...]

Καλπάζοντας στον όλεθρό του ο...Στρατάρχης

Του Παναγιώτη Αποστόλου

Το πολιτικό τέλος του Πάνου Καμμένου

Έρχεται με την λήξη της παρούσας Βουλής. Αυτός ο πολιτικός σαλτιμπάγκος δίνει τον “υπέρ πάντων αγώνα” ώστε να παρατείνει τη διάρκεια της παρούσας κυβέρνησης. Καταβάλλει την ύστατη προσπάθεια για να δώσει την ελάχιστη αναβολή στο πολιτικό του τέλος. Καταβάλλει την ύστατη προσπάθεια για να επιβιώσει πολιτικά, ακόμη και με την μεταπήδησή του σε κάποιο άλλο κόμμα - ΣΥΡΙΖΑ ή Ν.Δ. - όπως οι “κακές γλώσσες” διαδίδουν για τις σκέψεις που κάνει ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ. Με κάθε μέσο, με κάθε τρόπο, ο Πάνος Καμμένος προσπαθεί να μειώσει τις ήδη τεράστιες απώλειες του πολιτικού του διαμετρήματος. Τα δείγματα αυταρχισμού του άλλωστε, έχουν φτάσει σε επικίνδυνο βαθμό τόσο για το εσωτερικό του κόμματός του, όσο και για την εικόνα που εξάγει για το προσωπικό του “αφήγημα” ως προς την αντίληψη και την εφαρμογή της Δημοκρατίας. Βέβαια, ο Πάνος Καμμένος ζει τον προσωπικό του μύθο από την καρέκλα του υπουργού Εθνικής Άμυνας. Και έχει τεράστιες ευθύνες για τα διαπραττόμενα εγκλήματα κατά του Έθνους των Ελλήνων. Ο “Εφιάλτης” της δεξιάς, αφού πρώτα ακύρωσε τον ίδιο του τον εαυτό ποδοπατώντας την ιδρυτική διακήρυξη του κόμματός του με όλες τις βαρύγδουπες εξαγγελίες του για ανυποχώρητη στάση στις “κόκκινες γραμμές”, στη συνέχεια εκ του ασφαλούς “παίζει” το παιχνίδι της Εξουσίας. Το παίζει επαναστάτης και δεν ψηφίζει το νομοσχέδιο για την απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας σε αλλοδαπούς μετανάστες, αφού πρώτα εξασφάλισε πως θα υπάρξει στη Βουλή πλειοψηφία από άλλους καλοθελητές του Συστήματος και έτσι δεν θα κινδυνεύσει με πτώση η Κυβέρνηση. Αφήνει ελεύθερους κατά συνείδηση τους βο(υ)λευτές του να ψηφίσουν το νομοσχέδιο που αφορά στη συμβίωση των ομόφυλων ζευγαριών. Αφού πρώτα εξασφάλισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε την πλειοψηφία στη Βουλή, με τη σύμφωνη γνώμη επί του νομοσχεδίου, του ΠΑΣΟΚ, του “Ποταμιού” και της “Ένωσης Κεντρώων”.

Τώρα έχουμε … έννομη τάξη!

Διαβάζουμε πολλά και ωραία πράγματα στις μέρες μας. Αλλά το καλύτερο και μάλιστα με διαφορά το είπε ο γίγαντας της πρώτης αριστερής κυβέρνησης, ο ηγέτης των παλαιοπασόκων, ο Παναγιώτης ο Κουρουμπλής: 

«Ήταν ένα Κίνημα που ήθελε να στείλει ένα μήνυμα και νομίζω ότι το έστειλε. Τώρα υπάρχει μία έννομη τάξη ένα κράτος που λειτουργεί. Θα πρέπει, λοιπόν, οι κανόνες και οι νόμοι να τηρούνται»!

Ευχαριστούμε τους κυρίους στο Ράδιο Αρβύλα που ανέδειξαν τη μεγαλύτερη κωλοτούμπα του 2015. Κίνημα, το "Δεν Πληρώνω" υπουργέ μας; Και τι ήθελε να κάνει το Κίνημα; Να φέρει τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ στην εξουσία. Άρα, είναι απόλυτα θεμιτό να ξεκινήσει αύριο ένα άλλο Κίνημα που θα φέρει κάποιους άλλους στην εξουσία. Ας πούμε το Κίνημα της κατσαρόλας. Να κατέβουν κάτω μερικές δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι και να κτυπούν δαιμονισμένα τις κατσαρόλες τους μέχρι να πάνε στα σπίτια τους οι διάφοροι Κουρουμπλήδες και μερικές Φιλιππινέζες του Άκη που σήμερα έχουν βρει καταφύγιο στον ΣΥΡΙΖΑ.

Προσωπικά πιστεύω στη Δημοκρατία και θα εξακολουθήσω να πιστεύω στον διάλογο. Θα είμαι απέναντι στον λαϊκισμό του «δεν πληρώνω», των «αγανακτισμένων της πλατείας» και της «κατσαρόλας». Ορισμένοι πίστεψαν ότι ήταν θεμιτό να συμμαχήσουν με τον διάβολο, για να κερδίσουν την εξουσία. Κάνανε λάθος! Οι συμμαχίες αυτού του είδους έχουν κόστος και τις περισσότερες φορές είναι δυσβάστακτο. Δεν έχουν καλό τέλος…

Μια χώρα, και ένας λαός … στα τέσσερα!

Το 2015 τείνει προς το τέλος του. Ίσως η χειρότερη χρονιά των τελευταίων δεκαετιών. Παρότι, όταν ξεκίνησε, η συντριπτική πλειοψηφία των συμπατριωτών μας έπλεε σε πελάγη αισιοδοξίας, πίνοντας νερό στο όνομα του Αλέξη, που θα μας έσωζε από τους ξένους τοκογλύφους και τους ντόπιους υποτακτικούς τους.

Ήταν μια χρονιά που τα είχε όλα, και μάλιστα σε χρονικές συνθήκες fast forward. Με τον χρόνο συμπυκνωμένο, και με εξελίξεις που σε άλλες πιο ανέμελες εποχές θα χρειάζονταν τριπλάσιο ή τετραπλάσιο χρόνο για να τις ζήσουμε…

Τώρα μας κάνουν και πλάκα

Ο Αλέξης Τσίπρας και η παρέα του, ως φαίνεται από την περιφρόνησή τους προς τα πάντα, μάς θεωρούν λαό της πλάκας. Γι αυτό και το δούλεμα πάει σύννεφο..

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλα τα πολιτικά συστήματα εμπεριέχουν αρκετά στοιχεία φαρσοκωμωδίας, τα οποία, ενίοτε, σε υπερβολικές δόσεις, καταλήγουν σε τραγωδίες. Κατά κύριο δε λόγο, οι εξουσιομανείς πολιτικοί εφαρμόζουν, ενστικτωδώς ή όχι, αρκετές από τις αρχές του σοφού Νικολό Πιέρρο Μικέλι Μακιαβέλλι (1469-1527) –γνήσιου τέκνου της Αναγέννησης, που πολλά προσέφερε στην δικαίωση της υποκρισίας στην ηθικολογούσα ρητορική της εξουσίας και στην ωραιοποιημένη εξαπάτηση του όχλου κατά Γουστάβο Λεμπόν.

Όπως αναφέρει στο θαυμάσιο βιβλίο του Πορεία προς τον Φιλελευθερισμό ο Μάρκος Δραγούμης, «στο οπλοστάσιο των μακιαβελλικών μέσων, εκτός από την «εν μέτρω» βία, πονηριά και απάτη, έχει την θέση της και η παραδοσιακή ηθική. Ο άξιος ηγεμόνας πρέπει να είναι κάποιος τον οποίο επαινούν οι άνθρωποι, διότι τούτο θα τον διευκολύνει στο κυρίως έργο του –να φροντίζει, δηλαδή, για το κοινό καλό. Η δικαίωση της καλής συμπεριφοράς είναι κοσμική, εργαλειακή, και όχι μεταφυσική, θεολογική. 

»Αν συμβαίνει ο ηγεμόνας να μην κατέχει τα παραδοσιακά ηθικά γνωρίσματα που αναμένουν από τον ηγέτη τους οι υπήκοοι, ή, να τα κατέχει μεν αλλά να μην μπορεί –λόγω καταστάσεως ανάγκης– να τα εφαρμόσει στην πράξη, τότε θα πρέπει να υποκριθεί ότι τα κατέχει και τα σέβεται. Η ρητορική της συμβατικής αρετής είναι απαραίτητη για την άσκηση της εξουσίας και οι καλοί ηγεμόνες, όπως ο Φερδινάνδος της Αραγωνίας, εκστομίζουν λόγια «όλο συμπόνια, ανθρωπιά και θρησκεία». Η ηθικολογούσα ρητορική της εξουσίας προστατεύει έτσι –στο μέτρο που γίνεται πειστική– τον ηγεμόνα από την κατακραυγή των φίλων, οπαδών και υπηκόων του. Βεβαίως, δεν τον προστατεύει από την δική του συνείδηση, η οποία πρέπει να διατηρείται μεν σε επιφυλακή, αλλά να μην τον τύπτει και αναστέλλει τις αποφάσεις του».

Ο Μακιαβέλλι επισημαίνει και τον ρόλο της πολιτικής-θέατρο στον δρόμο προς την κατάκτηση της εξουσίας –και δίνει μάλιστα πολύ μεγάλη έμφαση στην ανάγκη ο «πρίγκηπας» να έχει ισχυρά υποκριτικά προσόντα. Όπως επίσης είναι καθοριστικό να προσέχει με περισσή σχολαστικότητα την εμφάνισή του, το ντύσιμό του και τις χειρονομίες του. Με τις απόψεις του αυτές, 500 σχεδόν χρόνια πριν την υποταγή της πολιτικής στην επικοινωνία, ο Μακιαβέλλι έδειχνε τον δρόμο προσφέροντας αφειδώς τις συμβουλές του. Ταυτοχρόνως όμως τόνιζε ότι η πολιτική τέχνη έγκειται στην διαυγή εκτίμηση μιας καταστάσεως και όχι σε δήθεν οράματα που ακυρώνουν την δράση. Συνεπώς, η ανάλυση της τελευταίας υπερέχει των αρχών.

Ο Μακιαβέλλι δεν προσπαθεί να πείσει τον ηγεμόνα ότι δεν υπάρχει στην ουσία διαφορά μεταξύ καλού και κακού, ούτε ότι, αν υπάρχει διαφορά, αυτή είναι πάντως μικρή και αμελητέα, ούτε ότι ο ηγεμόνας είναι υπεράνω του καλού και του κακού ή ότι μπορεί να «αμαρτάνει» χωρίς φόβο διότι έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει μεταθανάτια ζωή. Ο Μακιαβέλλι παραμερίζει με μια πλατειά χειρονομία όλα αυτά τα ζητήματα και τονίζει στον ηγεμόνα ότι μοναδική του μέριμνα είναι να εξασφαλίζει το «κοινό καλό» των υπηκόων του, οι οποίοι είναι ο μόνος λόγος ύπαρξης της πολιτείας και του ιδίου. Όλα τα άλλα έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Για να επιτευχθεί ο σκοπός αυτός, απαιτούνται τα πρόσφορα, κάθε φορά –μέσα στα οποία δεν περιλαμβάνεται ούτε η άνευ λόγου συμπόνια, ούτε η άνευ λόγου σκληρότης. Κριτής, πάντως, του βαθμού συμπόνιας ή σκληρότητος που απαιτείται κάθε φορά είναι ο ηγεμών.

Ως φαίνεται, ο κ. Αλέξης Τσίπρας και η παρέα του εφαρμόζουν όλες τις παραπάνω μακιαβελικές συνταγές, εμπλουτισμένες με αριστερή σάλτσα, και στην ουσία κάνουν πλάκα με ένα κοινό που τελεί υπό ημιπληγικές συνθήκες. Γουστάρει, έτσι, νε το δουλεύουν ψιλό γαζί, αρκεί αυτοί που το κάνουν να πουλάνε αριστερά φούμαρα και τζάμπα εθνικοφροσύνη. Μέσα σε αυτό το κλίμα, στην χώρα συμβαίνουν ουκ ολίγα «ευτράπελα» που είναι πολύ περισσότερο για κλάμματα παρά για γέλια. 

Για παράδειγμα, όπως έγραψε και ο Νότης Παπαδόπουλος στο Βήμα της 18ης Δεκεμβρίου:

«Σε ποια χώρα της Ευρώπης υπάρχει υπουργός - γιατρός στο επάγγελμα - που αποκαλεί τον ιό του AIDS (HIV) με ελληνοποίηση των αρχικών, δηλαδή ΧΙΒ, και όταν οι δημοσιογράφοι του το επισημαίνουν εκείνος τους επιτίθεται - "αυτό είναι το πρόβλημά σας τώρα;" - κατηγορώντας τους μάλιστα "ως μαντρόσκυλα της διαπλοκής".

Σε ποια χώρα της Ευρώπης μια καινούργια κυβέρνηση που ευαγγελίζεται την αξιοκρατία αλλάζει με συνοπτικές διαδικασίας και χωρίς καμία επί της ουσίας αξιολόγηση 111 διοικητές και αναπληρωτές διοικητές νοσοκομείων διατηρώντας τη θέση τους μόνον 16 από αυτούς που είχαν τοποθετήσει προηγούμενες κυβερνήσεις.

Σε ποια χώρα της Ευρώπης βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν τολμάει να πάει για φαγητό στο κέντρο της πόλης - το λεγόμενο άβατο τον Εξαρχείων - αφού καταλήγει στο νοσοκομείο από επίθεση αναρχοαυτόνομων κουκουλοφόρων;

Σε ποια χώρα της Ευρώπης η κυβέρνηση αποφασίζει αντί να στηρίξει οικονομικά τους άνεργους και τους μικροσυνταξιούχους να προχωρήσει σε αυξήσεις μισθών σε 314.000 δημοσίους υπαλλήλους - τους λιγότερο θιγμένους από τα Μνημόνια;

Σε ποια χώρα της Ευρώπης η κυβέρνηση φέρνει στη Βουλή με τυμπανοκρουσίες το λεγόμενο "παράλληλό πρόγραμμα" με το οποίο υποτίθεται ότι θα αμβλύνει τις επιπτώσεις της λιτότητας και μέσα σε μία ώρα μετά από «βέτο» της τρόικας αναγκάζεται να το αποσύρει κατηγορώντας μάλιστα την αντιπολίτευση για ανεύθυνη κριτική;

Σε ποια χώρα της Ευρώπης η κυβέρνηση αποφασίζει την μετεγκατάσταση 1000 μεταναστών από τη μία πλευρά της πόλης (γήπεδο Τάι Κβο Ντο) στο Παλαιό Φάληρο, σε μιαν άλλη (γήπεδο Χόκεϊ) στο Ελληνικό και πάνω από 750 χάνονται στο δρόμο;

Πούτιν: "Η βασιλική οικογένεια του Μπάκιγχαμ έχει αίμα στα χέρια της".

Κατά τη διάρκεια του Χριστουγεννιάτικου γεύματος στο Κρεμλίνο, ο Πούτιν κατηγόρησε τη βασίλισσα Ελισάβετ, την αείμνηστη βασιλομήτωρα, τον πρίγκιπα Φίλιππο και τον πρίγκιπα Κάρολο για την οργάνωση της δολοφονίας της πριγκίπισσας Νταϊάνα, μέσω της MI6 στο Παρίσι.

Μάλιστα, όπως αναφέρει, μετά την ομιλία του στο τηλέφωνο με τον Elton John τον περασμένο μήνα, σιγουρεύτηκε ότι η βασιλική οικογένεια έχει αίμα στα χέρια της.

Η πριγκίπισσα Νταϊάνα ήταν μια διαρκής απειλή για το διεφθαρμένο βρετανικό κατεστημένο, γιατί ήξερε πάρα πολλά για την σχέση της Βασιλικής οικογένειας με τους Illuminati, δήλωσε ο Πούτιν.

Συνάδελφε, μόλις έκλεισα το μουσείο!

Αυτό το Σαββατοκύριακο αλλά και το προηγούμενο, τα περισσότερα μουσεία και οι αρχαιολογικοί χώροι παρέμεναν κλειστοί. Οι υπάλληλοι σύμφωνα με απόφαση του συνδικάτου τους (ΠΕΥΦΑ), αντιδρούν στην ένταξη τους, στο νομοσχέδιο για το «Νέο Μισθολόγιο».

Πιο συγκεκριμένα η ανακοίνωσή τους, από 16ης Δεκεμβρίου, αναφέρει: 

«Συνάδελφοι, Η απόφαση της ΠΕΥΦΑ είναι, κλειστά και μη επισκέψιμα επ’ αόριστον για το κοινό, τα Μουσεία και οι Αρχαιολογικοί χώροι τα Σαββατοκύριακα και Αργίες, αρχής γενομένης από το Σάββατο 19 και Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2015, μέχρι να λύσουν τα προβλήματα που μόνοι τους και χωρίς λόγο δημιούργησαν… Αντισταθήκαμε σε αυτούς που το έλεγαν και δεν πρόλαβαν να το κάνουν, αντισταθείτε και σε αυτούς που θέλουν να το κάνουν χωρίς να το λένε. Οι αρχαιοφύλακες, όλοι μαζί ενωμένοι θα νικήσουμε, γιατί πολύ απλά δεν είμαστε διατεθειμένοι να αποδεχτούμε καμία περαιτέρω μείωση στα εισοδήματά μας. Παρακαλούνται οι Αρχιφύλακες του κάθε χώρου να φροντίσουν, όπως πάντα , για το απαραίτητο προσωπικό ασφαλείας.»

Όλα χτες ήταν κλειστά. Τα μαγαζιά ανοιχτά αλλά οι αρχαιολογικοί χώροι κλειστοί! Όλος αυτός ο κόσμος που έσπευσε να απολαύσει την ηλιόλουστη μέρα και να επισκεφτεί τα μνημεία, βρήκε τις πόρτες σφραγισμένες και τους υπαλλήλους άφαντους. Γιατί; Επειδή κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι έκαναν χρήση της προνομιακής θέσης που το κράτος τους εξασφάλισε, έναντι των άλλων Ελλήνων.

Δύσκολο να κρίνεις αν έχουν δίκιο ή άδικο. Και προφανώς, δεν θα σου απαντήσει κάποιος άνεργος κάτοχος διδακτορικού, «ανάξιος» ιδιώτης. Το βέβαιο είναι ότι χιλιάδες άνθρωποι ταλαιπωρούνται από μειοψηφίες κλειστών συμφερόντων. Ότι χάνονται εκατομμύρια ευρώ από το δημόσιο ταμείο και ότι πάρα πολλές περιοχές της χώρας μένουν αναξιοποίητες εξαιτίας της αδιαφορίας του κράτους να συνδέσει τον πολιτισμό με την τουριστική ανάπτυξη.

Τι έκαναν οι Ιταλοί τον προηγούμενο Ιούλιο, για να λύσουν τα δικά τους προβλήματα; Πήραν σκληρές αποφάσεις με μια παρόμοια αφορμή: Tα συνδικάτα των εργαζομένων αποφάσισαν να συνεδριάσουν εκτάκτως στις 24 Ιουλίου και έτσι έπαυσαν τη λειτουργία του χωρίς καμιά απολύτως προειδοποίηση στο κοινό. Oυρές χιλιάδων τουριστών σχηματίστηκαν κάτω από τον καυτό ήλιο, μπροστά από την είσοδο του αρχαιολογικού χώρου της Πομπηίας. Και τότε ήταν που ο Ιταλός υπουργός Πολιτισμού Ντάριο Φραντσεσκίνι αποφάσισε να προκηρύξει έναν διεθνή διαγωνισμό και να προσλάβει ιδιώτες διευθυντές, χωρίς να είναι απαραίτητα Ιταλοί! Η Ιταλία άλλαξε πολιτιστική πολιτική με τον Ρέντζη και τα μουσεία της εκσυγχρονίστηκαν ακόμα περισσότερο. «Η ιδεολογία του άνευ ορίων κρατισμού, της παντοκρατορίας των μαρξιστών διανοουμένων και των συνδικαλιστών καθώς και της απέχθειας προς τις ιδιωτικές χορηγίες έχει υποχωρήσει αισθητά, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης αλλά και του μετασχηματισμού της κεντροαριστεράς σε κυβερνώσα δύναμη υπό τον πραγματιστή Ρέντσι. Ο κόσμος αλλάζει και εμείς δεν μπορούμε να μείνουμε πίσω. Ο μέσος Ιταλός, το έχει συνειδητοποιήσει αυτό. Ξέρει ότι ο πολιτισμός είναι η ταυτότητά του, η εικόνα της χώρας του, ακόμα και μια ευκαιρία οικονομικής ανάπτυξης που δεν πρέπει να πάει χαμένη» δηλώνει ο βετεράνος πολιτιστικός συντάκτης της Κοριέρε Ντε Λα Σέρα, Πάολο Κόντι.

Ποιος αλήθεια είναι ο "περιζήτητος" κύριος Λεβέντης;

Στην αρχή της δεκαετίας του 1990, δεκάδες χιλιάδες Αθηναίοι, κυρίως φοιτητές και πιτσιρικάδες από τα φροντιστήρια της πλατείας Κάνιγγος, συμμετέχουν σε μια αυθόρμητη λαϊκή συγκέντρωση στην οδό Χαλκοκονδύλη στο κέντρο της Αθήνας.

Το 1992, όταν κινητά τηλέφωνα δεν υπήρχαν και το Ίντερνετ ακόμα χρησιμοποιείτο πειραματικά στις ΗΠΑ, και ούτε λόγος για social media, το νέο διαδόθηκε γρήγορα, από στόμα σε στόμα: Ο τύπος που έχει καταλάβει τη δημόσια τηλεοπτική συχνότητα 67, ο τύπος με τα παχιά γυαλιά που καταριέται τα παιδιά του Μητσοτάκη ευχόμενος καρκίνο, ο πολιτικός με σήμα κατατεθέν τον φραπέ, ο Βασίλης Λεβέντης, έχει κεντρική προεκλογική συγκέντρωση κάτω από τα γραφεία του κόμματός του, στην οδό Χαλκοκονδύλη.

Όσοι πήγαν από περιέργεια, αντίκρισαν ένα τεράστιο πλήθος, που συμμετείχε ενθουσιωδώς στη συγκέντρωση κρατώντας ακόμα και φωτοβολίδες, να περιπαίζει και να υβρίζει τον «φέρελπι» πολιτικό, μέσω συνθημάτων που περιλάμβαναν τη γνωστή νεοελληνική αργκό. Και στο μπαλκόνι, δακρυσμένο τον Βασίλη Λεβέντη, να ευχαριστεί από καρδιάς το κοινό του για τη μεγαλειώδη συγκέντρωση και τις «ενθαρρυντικές» παροτρύνσεις που νόμιζε ότι του απηύθυνε το μέγα πλήθος…

Ήταν οι εκλογές του 1992 για την πλήρωση της έδρας του Δημήτρη Τσοβόλα στη Β΄ Αθηνών, που την είχε χάσει λόγω της σχετικής απόφασης του ειδικού δικαστηρίου. Η Ν.Δ. αποφασίζει να μην την διεκδικήσει, να αφήσει ελεύθερους τους ψηφοφόρους της και να γελοιοποιήσει τη διαδικασία. Οι περισσότεροι οπαδοί της επιλέγουν να ψηφίσουν τον Βασίλη Λεβέντη αφού ήταν γνώριμος του κόμματος από τις εκλογές του 1989. Ο Βασίλης Λεβέντης είχε προηγουμένως ενταχθεί στα ψηφοδέλτια της Β΄Αθήνας της Ν.Δ., ανταλλάσσοντας το ουράνιο τόξο - σήμα του (τότε) κόμματός του, με μια θέση στην εκλογική λίστα. Το ουράνιο τόξο του Λεβέντη, χρησιμοποιήθηκε στις εκλογές του 1989 από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ως βασικό προεκλογικό σήμα της «φιλελεύθερης Ν.Δ.», ενώ ο Βασίλης Λεβέντης συμμετέχοντας στα ψηφοδέλτια του Μητσοτάκη, βγήκε τρίτος (από το τέλος) στην εκλογική περιφέρεια της Β’ Αθηνών. Για τους παλιότερους που το έχουν ήδη ξεχάσει, στο κόμμα του είχε θητεύσει, ως υπαρχηγός του Βασίλη Λεβέντη, ο πολιτικά προβληματικός (αλλά συμπαθέστατος) Γιωργάκης Παπανδρέου, ετεροθαλής αδελφός του Ανδρέα.

Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια, συνέβησαν πολλά, και ο Βασίλης Λεβέντης βρέθηκε στη Βουλή, αφού ψηφίστηκε (κυρίως) από νέους ανθρώπους της Β. Ελλάδας. Οι περισσότεροι απ΄ όσους τον ψήφισαν, τον επέλεξαν ως «αντισυστημικό», αγνοώντας όμως την πολιτική του διαδρομή και ιστορία.

Η αφορμή για να γραφεί αυτή η ανασκόπηση είναι η ξαφνική αγάπη του καταρρέοντος ΣΥΡΙΖΑ προς τον κ. Λεβέντη. Τις ημέρες που μας πέρασαν, τόσο το δεξί χέρι του κ. Τσίπρα, ο κ. Παππάς, όσο και το αριστερό του, ο κ. Φλαμπουράρης, έκαναν επιθέσεις φιλίας στον Βασίλη Λεβέντη. Είχαν προηγηθεί οι μυστικές συναντήσεις και οι παραινέσεις του Γερμανού πρέσβη προς τον κ. Λεβέντη για να στηρίξει την κυβέρνηση του κ. Τσίπρα. Ο κ. Λεβέντης, άλλωστε, δεν το κρύβει ότι είναι πολιτικός υπό γερμανική επιρροή, έχοντας άλλωστε σπουδάσει και στη Γερμανία. Από την περίοδο των σπουδών του, άλλωστε «εμπνεύστηκε» το πρώτο του κόμμα, τους «Ελεύθερους» που μετέπειτα τους ονόμασε «οικολόγους». Κόμματα με τα οποία έκανε τα πρώτα του (αυτόνομα) βήματα στην πολιτική σκηνή μόλις το ΠΑΣΟΚ του έδειξε την πόρτα της εξόδου.

Ο Λεβέντης είναι ένας χρήσιμος ρολίστας της πολιτικής, που η πολιτική συγκυρία έφτασε να τον βάλει στη Βουλή, κατά την πιο κρίσιμη φάση της Ελληνικής Ιστορίας. Άλλωστε οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ γνωρίζουν ότι ο Λεβέντης είχε επιδιώξει να έχει ρόλο και το 2012, τηλεφωνώντας -μεταξύ των δύο εκλογικών αναμετρήσεων- ο ίδιος στη Ν.Δ., προσφέροντας τότε τη στήριξή του με το (πολιτικό) αζημίωτο, για να «αποφευχθεί πάση θυσία η επερχόμενη λαίλαπα Τσίπρα». Στήριξη που τότε αρνήθηκε (προς τιμήν του) ο Αντώνης Σαμαράς.

Ο σημερινός ρόλος του, προδιαγραμμένος: Να στηρίξει με νύχια και με δόντια την παραμονή της κυβέρνησης του κ. Τσίπρα στην εξουσία. Γι αυτό και δεν είναι τυχαίες οι συντονισμένες θετικές, τελευταίες αναφορές των κ.κ. Φλαμπουράρη και Νίκου Παππά που φτιάχνουν κλίμα για τον Βασίλη Λεβέντη: «Οι διακηρύξεις Λεβέντη για να σωθεί η χώρα μας βρίσκουν σύμφωνους», δηλώνει ο Αλέκος Φλαμπουράρης, ενώ «πολιτική ωριμότητα που διακρίνει τον πολιτικό του λόγο» διαπιστώνει ο Νίκος Παππάς!

Μάλιστα! Ο «μέντορας» και ο «κολλητός» του Αλέξη Τσίπρα υμνούν τον Βασίλη Λεβέντη, προαναγγέλλοντας ουσιαστικά συνεργασίες! Αλλά πριν τον «αμπαλάρουν» και μας εμφανίσουν τον κ. Λεβέντη, ως το νέο σωτήρα της αριστεράς οφείλουν να μας απαντήσουν:

Καλά, τελικά δεν ευθύνονται για την καταστροφή τη χώρας το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, όπου ο Βασίλης Λεβέντης ήταν στέλεχος και των δύο;

Πότε τελείωσε για την κυβέρνηση και δεν το μάθαμε, ο πόλεμος κατά των καταληψιών δημοσίων τηλεοπτικών συχνοτήτων, που είχαν εξαπολύσει ο κ. Τσίπρας με τον κ. Παππά; Ξέχασαν τόσο γρήγορα ότι ο κ. Λεβέντης είχε καταλάβει δύο τηλεοπτικές συχνότητες (την περίφημη συχνότητα 67, αλλά και τη συχνότητα 40) μεταπωλώντας τις μετά στον Γιώργο Κουρή; Ξέχασαν τόσο γρήγορα ότι δεν έδωσε ποτέ λογαριασμό ο κ. Λεβέντης από το κέρδη που αποκόμισε από την κατάληψη δημοσίων τηλεοπτικών συχνοτήτων; Ετοιμάζονται να στηριχθούν σε κάποιον που ποτέ δεν έδωσε λόγο (και φόρο) για το κανάλι που κατείχε και μάλιστα παρανόμως; Ας μας πουν επίσης, μέχρι πότε εμφανιζόταν ως μέτοχος του καναλιού του κ. Κουρή ο Β. Λεβέντης;

Ο κ. Φλαμπουράρης θα πρέπει, επίσης, να μας απαντήσει και σε τι ακριβώς συμφωνεί με τις σημερινές θέσεις του κ. Λεβέντη, που άλλωστε τίθενται και ως προϋπόθεση συνεργασίας:

Μήπως στην περικοπή όλων ανεξαιρέτως των συντάξεων;

Μήπως στην κατάργηση των συντάξεων για τους πιο εύπορους, παρότι αυτοί τις έχουν προκαταβάλει μέσω της εργασίας και των ενσήμων τους;

Μήπως στην απόλυση δημοσίων υπαλλήλων σε βάθος δεκαετίας ή μήπως στην απομάκρυνση όλων των συγγενών νυν και τέως πολιτικών από το Δημόσιο, μέτρο που θα πλήξει ιδιαίτερα τον ΣΥΡΙΖΑ;

Δυστυχώς οι νεώτεροι αγνοούν ότι ο Λεβέντης εμφανίζεται σήμερα εντελώς διαφορετικός από εκείνο που πραγματικά είναι:

Ψήφισε το σύμφωνο συμβίωσης, ενώ κατά τα προηγούμενα χρόνια εμφανιζόταν (από τηλεοράσεως) με ομοφοβικό και αντισιωνιστικό λόγο.

Σοσιαλιστικός παράδεισος...

Να είναι το πνεύμα των Χριστουγέννων; Να είναι η αισιοδοξία ότι η νέα χρονιά μπορεί να φέρει κάτι καλύτερο; Ή μήπως πράγματι μας ψεκάζουν και είμαστε εκτός τόπου και χρόνου; Τελικά μήπως η χώρα αυτή δεν έχει σωτηρία και γίνεται απλά αυτό που της αξίζει;

Πώς να εξηγήσει κανείς ότι η Ελλάδα που θα έπρεπε να είναι σε κοινωνικό αναβρασμό με τα όσα συμβαίνουν, αντιθέτως βρίσκεται σε απόλυτη αποχαύνωση; Κάτι σαν να έχει πέσει μια… αριστερίλα σε όλη την επικράτεια και κανείς δεν αντιδρά. Τον έχουν τσακίσει στους φόρους αλλά δεν λέει κουβέντα. Ετοιμάζονται να του κόψουν τη σύνταξή; Μούγκα. Βγαίνει ο μπάρμπα – Αλέκος με τα εκατομμύρια στα ταμεία της εταιρείας του και λέει «δεν θα μειωθούν οι κύριες συντάξεις αλλά θα μειωθούν 15%-20% οι επικουρικές», λες και τα 15-20 ευρώ το μήνα που θα χάσει ο συνταξιούχος είναι ψίχουλα. Και την ίδια ώρα οι δανειστές απειλούν ότι με τις προτάσεις του Μαξίμου δεν πρόκειται να ανοίξει το θέμα του χρέους.

Ο Τσίπρας κοροϊδεύει τον κόσμο αλλά ο κόσμος έχει πάθει… έρωτα με τον Τσίπρα. Του ξεφουρνίζουν απίστευτα ψέματα αλλά τα ανέχεται. Περνάνε το σύμφωνο συμβίωσης και το μόνο που συζητάμε τις τελευταίες ημέρες είναι αν ο Μπάμπης με τον Μήτσο θα ξυρίσουν τις γάμπες τους. Αλλά ο κόσμος που πεινάει, που είναι άνεργος, που χάνει την περιουσία του απλά ασχολείται με τα ομόφυλα ζευγάρια κι όχι με τα πραγματικά προβλήματα.

Έρχονται τα κοράκια για τα σπίτια του κοσμάκη αλλά δεν ακούγεται κιχ. Πέρυσι τέτοια εποχή είχαν ξεσηκωθεί οι πάντες με την υποψία και μόνο ότι μπορεί να απελευθερωθούν οι πλειστηριασμοί. Τώρα με την αριστερή κυβέρνηση όλα είναι μια χαρά. Δεν έγινε και τίποτε.

Μέχρι και ο ακομβίωτος στρατηγός θυμήθηκε τις γυναίκες στο χακί μιας και δεν έχουμε τι άλλο να κάνουμε και με τι άλλο να ασχοληθούμε.

Ο κόσμος βγαίνει στα μαγαζιά, ψωνίζει με τα θαμμένα στα μαξιλάρια λεφτά και τις κρυμμένες στον κήπο καταθέσεις, γελάει, παίζει, χαίρεται, ανέχεται, ξεχνάει.

Γιατί θα ψηφίσω τον Κυριάκο

Από μικροί ακούγαμε: “ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά”, αλλά στην ουσία των πραγμάτων ποτέ δεν ρώτησε κανείς μας το τι εννοεί ο ποιητής. Γενικότερα, η γενιά των σημερινών 40-ρηδων είμαστε ανιστόρητοι. Αν εξαιρέσεις κάποιους τριτοδεσμίτες ή τεταρτοδεσμίτες που έκαναν μια παπαγαλία την ιστορία της Δέσμης, οι υπόλοιποι “πέρα βρέχει”.

Φτάσαμε να διαβάζουμε από μόνοι μας όσοι θέλαμε για τον Σοσιαλισμό, τον Κομμουνισμό, τον Καπιταλισμό και στην πορεία βρεθήκαμε να μπερδεύουμε τους τίτλους των κομμάτων που μας κυβερνούσαν με το τι είχαμε διαβάσει. Μεγαλώσαμε με το να θεωρούμε ως “κακές λέξεις” το: “Πατρίδα – Θρησκεία – Οικογένεια”, και όσοι από εμάς τις είχαμε ως “Πιστεύω” ή ως “Αρχές” μας, μας κοιτούσαν με μισό μάτι, ως κρυφοχουντικούς.

Μετά βέβαια προέκυψε ο όμορφος τίτλος του: “πατριωτικού ΠΑΣΟΚ” κάτι σαν μια συνιστώσα στον Σοσιαλισμό, κι έτσι αποκτήσαμε τουλάχιστον μια πιο δημοκρατική εικόνα.

Φτάσαμε έτσι σιγά-σιγά στο ’89. Πέρασε κι αυτό και φτάσαμε στο 92-93, να ασχολούμαστε με το όνομα “Μακεδονία”. Εκτός από την Κυβέρνηση Μητσοτάκη, πέσαμε όλοι κι από τα σύννεφα για το πως “πουλάει” έτσι ένα δεξιό / πατριωτικό κόμμα το “όνομα” της Μακεδονίας. Οι πληροφορίες που περνούσαν τότε σε εμάς ήταν ότι ο Αντώνης Σαμαράς ως τίμιος πατριώτης “έριξε” την Κυβέρνηση κακού Μητσοτάκη εξαιτίας των διαφωνιών τους για την αναγνώριση των Σκοπίων, το όνομά τους και άλλα συναφή.

Και μετά ήρθε η ώρα της ευτυχίας. 16 χρόνια εικονικής δημιουργικότητας. Ανδρέας – Σημίτης – Καραμανλής – Ευρώ – Ολυμπιακοί Αγώνες – Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου – Έργα υποδομής. Ποιος μας έπιανε τους Έλληνες; Και φαντάσου να ειχαμε βγάλει έστω κι ένα βαρέλι πετρέλαιο. Ποια Σαουδική Αραβία και βλακείες; Ως νέοι Ωνάσηδες θα αγοράζαμε όλο τον κόσμο, και θα δίναμε free συμβουλές στον εκάστοτε πλανητάρχη.

Τη Νέα Δημοκρατία την ψήφιζα από το 2004 έως το 2009 σερί. Μου ταίριαζε το Σοσιαλιστικό προφίλ που είχε, σε συνδυασμό με την καπιταλιστική σπατάλη. Είχαμε καταφέρει ως Χώρα να εφαρμόσουμε έναν τύπο καπιταλοσοσιαλισμού όπου μπορούσες να εργάζεσαι στον Δημόσιο τομέα μεν, αλλά να μην έχεις Lada Niva, να μπορείς να αγοράσεις κι ένα Πορσικό για τα ΣΚ σου. Όσον αφορά την κατοικία σου, δεν μπορεί ο ;Eλληνας να είναι στο ενοίκιο. Είναι ντροπή. Κάτι σαν λέπρα. Έπρεπε να πάρεις δάνειο στο 100% της αξίας του σπιτιού που θέλεις, με το σλόγκαν: «αντί να πληρώνω ενοίκιο, πληρώνω την δόση και στο τέλος θα μου μείνει και το σπίτι».

Κι έτσι φτάσαμε κουτσά στραβά στην μεγάλη επιστροφή των Παπανδρέου. Ξεκινήσαμε με τον αγώνα που έτρεχε μόνος του ο Γιώργος για να βγει πρώτος. Μέλη, φίλοι και εχθροί όλοι μαζί χέρι χέρι να επιβεβαιώσουμε την κυριαρχία του Γιώργου. Του μοναδικού σωτήρα μας, που ενώ ο κακός Καραμανλής έλεγε πως θα μας βάλει φόρους και θα πιεστούμε, εκείνος μας είπε πως «Λεφτά υπάρχουν». Μονοκούκι ο Γιωργάκης. Μην ακούγαμε τίποτα για την κακιά δεξιά που ήθελε την δυστυχία μας.

Ο κίνδυνος είναι οι λαθρομετανάστες που πλημμυρίζουν την Ευρώπη

Μία συνηθισμένη ημέρα στο λιμάνι του Πειραιά επί κυβερνήσεως Τσίπρα.

Τι κοινό μπορεί να έχει η πλειοψηφία των 153 βουλευτών, στην οποία στηρίζεται η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με την τρομο-υστερία μετά τις επιθέσεις στη Γαλλία; Εκ πρώτης όψεως, καμία. Κι όμως, αυτό που χαρακτηρίζει και τις δύο περιπτώσεις είναι ότι οι περισσότεροι επικεντρώνουν την προσοχή τους σε λάθος σημείο.

Στην πρώτη περίπτωση, εστιάζουν στο ότι υπάρχει αυτή τη στιγμή μία πλειοψηφία επαρκής τόσο, ώστε να διασφαλίζεται μία κυβερνητική σταθερότητα. Δεν συνειδητοποιούν, όμως, ούτε σε ποιους στηρίζεται ουσιαστικά, ούτε και τι διασφαλίζει αυτή η «σταθερότητα». Όλοι τους ξεχνούν ότι οι τρεις «παραπανίσιοι» βουλευτές, που «διασφαλίζουν την κυβερνητική σταθερότητα», είναι οι τρεις τουρκόφρονες βουλευτέςτων νομών Ξάνθης και Ροδόπης. Το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, όμως, σίγουρα δεν το ξεχνά αυτό...

Άραγε, όταν ο «πατριώτης» Καμμένος προβλέπει σε πρόσφατες δηλώσεις του ότι η κυβερνητική πλειοψηφία θα αυξηθεί, εννοεί μήπως τον τέταρτο μουσουλμάνο βουλευτή, αυτόν του Ποταμιού, Αχμέτ Ιλχάν; Διόλου απίθανο! Ούτως ή άλλως, η έννοια της «πατριωτικής συμπεριφοράς» έχει αμβλυνθεί ιδιαιτέρως και ερμηνευθεί ποικιλοτρόπως από τους γερμανοτσολιάδες των καιρών μας.

Ξεχνούν επίσης, ότι αυτό που διασφαλίζει η «κυβερνητική σταθερότητα» δεν είναι τίποτε άλλο από το συνεχιζόμενο ξεζούμισμα των Ελλήνων, απότην σταδιακή αντικατάστασή τους στα πατρογονικά τους εδάφη, που κατακλύζονται καθημερινά από χιλιάδες λαθρομετανάστες, από την διασφάλιση των υπερκερδών τραπεζιτών και πάσης φύσεως αλλοδαπών κεφαλαιοκρατών, τα συμφέροντα των οποίων ούτε κατ’ ελάχιστον εθίγησαν, αλλά και την καθημερινή διακύβευση των εθνικών μας συμφερόντων που κατάντησε την πατρίδα μας ένα άθλιο προτεκτοράτο και παντελώς αναξιόπιστη και αναξιοπρεπή στη διεθνή κοινότητα.

Στην δεύτερη περίπτωση, η προσοχή των περισσοτέρων στρέφεται στο εντυπωσιακό κομμάτι των γεγονότων, δηλαδή σε αυτό των κομματιασμένων βομβιστών, των ακρωτηριασμένων ανυποψίαστων πολιτών και των αδόκητα δολοφονημένων ανθρώπων. Τα πρόσωπα των δολοφόνων «παίζουν» καθημερινά στους τηλεοπτικούς δέκτες μας, μαθαίνουμε λεπτομέρειες για την οικογένειά τους, για τις σπουδές τους, ακόμη και για τις σεξουαλικές τους δραστηριότητες, ώστε να ολοκληρωθεί το προφίλ του τρομοκράτη που απειλεί την ανθρωπότητα μέσα από την παραφροσύνη του.

Είναι όμως αυτός ο πραγματικός κίνδυνος; Αποτελεί κίνδυνο για την ύπαρξη των ευρωπαϊκών εθνών ένας, δύο, πέντε, εκατό, χίλιοι ίσως, βλαμμένοι ψυχοπαθείς του Ισλάμ, που σαν έτοιμοι από καιρό ανατινάζονται προσδοκώντας σε πιλάφια και ουρί του Παραδείσου, παρασέρνοντας στον θάνατο μαζί τους και κάποιες εκατοντάδες απίστους; Προφανώς, όχι! Δεν πρόκειται να χαθούν έτσι έθνη ιστορικά, με παρακαταθήκες αιώνων, με κληρονομιά και παράδοση που σφυρηλάτησαν αξίες και οράματα για την ανθρωπότητα.

Ο πραγματικός κίνδυνος είναι άλλος. Και αυτός δεν προέρχεται από τους λίγους φανατικούς, αλλά από τα εκατομμύρια αλλοεθνών και αλλοθρήσκων, που κατακλύζουν καθημερινώς τις ευρωπαϊκές πατρίδες. Αυτούς τους «φιλήσυχους», «εργατικούς», «ειρηνικούς», εκφραστές μιας θρησκείας «που αγαπά τον συνάνθρωπο», που γεννοβολούν όμως με ασύλληπτους ρυθμούς, μέσα σε μία Ευρώπη που φθίνει ραγδαία πληθυσμιακά, που θέλουν απλώς «κάποιους χώρους για να θρησκεύονται», που επιθυμούν απλώς κάποια «δικά τους σχολεία», που δεν θέλουν να «προσβάλλονται» από τον δημόσιο στολισμό τα Χριστούγεννα, που θεωρούν βεβαίως δικαίωμά τους να φορούν την μαντίλα δημοσίως, που η συμπεριφορά προς τις γυναίκες τους είναι φυσιολογικό να διαφοροποιείται «κάπως» από τις ευρωπαϊκές αντιλήψεις, που τέλος πάντων έχουν ανάγκη προστασίας ως «ευπαθείς ομάδες» που είναι!

Καταρρέουν, άλλο πλέον δεν μπορούν!

ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία παλεύουν δημοσκοπικά να ξεπεράσουν και οι δύο μαζί το 33%! Τα δύο κόμματα εξουσίας θα έχουν αργά ή η γρήγορα την τύχη του ΠΑΣΟΚ και θα βρεθούν σε μονοψήφια νούμερα. Χρειάζονται νέα πρόσωπα, σύγχρονες δομές και ρεαλιστικές προτάσεις για τα προβλήματα των πολιτών. Ή θα το κάνουν αυτοί ή κάποιοι άλλοι. Αν δεν αλλάξουν, Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ θα είναι τότε καταδικασμένοι να συγκυβερνήσουν!

Αυτή η δημοσκόπηση μπορεί να διαβαστεί με πολλούς τρόπους. Κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι πρόκειται για «νίκη» της Ν.Δ., επειδή κατορθώνει να συγκρατήσει ποσοστά και παρά το γεγονός ότι δεν έχει ακόμη εκλεγμένο αρχηγό. Αυτό το οποίο είναι σωστό, κατά την άποψή μας, είναι ότι η εκλογή νέου αρχηγού θα δώσει μία πρωτοπορία στη Ν.Δ. έναντι του ΣΥΡΙΖΑ. Χωρίς αυτό, όμως, να σημαίνει απαραίτητα και υψηλά ποσοστά. Τα ποσοστά αποδοχής της Νέας Δημοκρατίας στην κοινωνία θα εξαρτηθούν αποκλειστικά και μόνο από το αποτέλεσμα και από την πολιτική που θα ακολουθήσει ο νέος αρχηγός.

Podemos - Kammenos - Venceremos!

"Venceremos" αναφωνούσε η ΑΥΓΗ. «Η λιτότητα ηττήθηκε πολιτικά και στην Ισπανία» σχολίασε ο Αλέξης Τσίπρας για τα αποτελέσματα των ισπανικών εκλογών και πρόσθεσε: «Οι δυνάμεις που υπερασπίζονται την κοινωνία μπήκαν δυναμικά στο πολιτικό σκηνικό. Η προοπτική κυβέρνησης προοδευτικής πλειοψηφίας είναι πια ανοιχτή. Ο αγώνας μας δικαιώνεται. Η Ευρώπη αλλάζει!». Αυτή η αλλαγή αποτέλεσε μια προσδοκία στην οποία ο ΣΥΡΙΖΑ στήριξε μέρος των υποσχέσεών του. Αφού η Ευρώπη θα είχε απαρνηθεί τη λιτότητα, θα μπορούσε υποτίθεται και ο ΣΥΡΙΖΑ να δώσει όσα υποσχέθηκε.

Οι Ποδέμος ήρθαν τρίτοι και αν στην Ισπανία (ή στην Πορτογαλία) ίσχυε μπόνους ανάλογο με αυτό των 50 εδρών (που ο Τσίπρας το διατήρησε και του ξανάδωσε την εξουσία), τα κεντροδεξιά κόμματα θα είχαν σχηματίσει κυβερνήσεις και δεν θα μιλούσαμε για καταδίκη της λιτότητας. Εδώ μετά από αγώνες δεκαετιών για την απλή αναλογική ο ΣΥΡΙΖΑ είχε όλο τον χρόνο και την πλειοψηφία για να την εφαρμόσει. Δεν το έκανε γιατί είδε ότι δεν τον συνέφερε. Τόσο απλά.

Η κυβερνητική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ έριξε τους Ποδέμος από την πρώτη θέση των δημοσκοπήσεων στην τρίτη, όπως εκτιμούν σχεδόν όλοι οι αναλυτές. Ο ηγέτης τους άρχισε να παίρνει αποστάσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν ανέβηκε στην εξέδρα μαζί του για να ανταποδώσει την εμφάνιση του Ιγλέσιας στην προεκλογική συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο. Εκτιμήθηκε ότι η συσχέτιση με τους Έλληνες συντρόφους μόνο ζημιά μπορούσε να κάνει στους Ποδέμος.

Όπως σημειώνει το πρακτορείο Bloomberg στην Ισπανία τα τρία κόμματα (Λαϊκό, Σοσιαλιστές, Ciudadanos) που συγκέντρωσαν 253 από τις 350 έδρες στο κοινοβούλιο, έναντι 69 των Ποδέμος, είναι υπέρ των περιορισμών στις δαπάνες που ορίζει η Ευρωζώνη, οπότε η λιτότητα δεν φαίνεται να δέχτηκε κανένα φοβερό πλήγμα. Σίγουρα σε μια οικονομία που αναπτύσσεται με ρυθμό πάνω από 3%, όπως είναι η ισπανική, υπάρχουν περιθώρια για χαλάρωση. Άλλωστε και στην Ελλάδα το 2014, με τη μικρή ανάκαμψη, είχε μειωθεί ο ΦΠΑ στην εστίαση και ο φόρος στο πετρέλαιο θέρμανσης, ενώ είχαν δοθεί έκτακτα κοινωνικά επιδόματα ύψους 600 εκατομμυρίων ευρώ.

Ο Αλέξης Τσίπρας χαίρεται για το αμφίβολο πλήγμα στη λιτότητα στην Ισπανία τη στιγμή που ο ίδιος εφαρμόζει στην Ελλάδα μια σκληρή λιτότητα, που ήταν αχρείαστη πριν την πρωθυπουργία του. Τη στιγμή που χαίρεται για την Ισπανία, περικόπτει το επίδομα θέρμανσης, αυξάνει τον ΦΠΑ σε φάρμακα, αφού προηγουμένως τον έχει αυξήσει σε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης. Ο καλός επικοινωνιακός μύλος, που όλα τα αλέθει, θέλει να μας πει ότι ο Αλέξης είναι κατά των μέτρων που εφαρμόζει, αλλά είναι οι κακοί ξένοι που τον υποχρεώνουν και αυτός το κάνει με πόνο.

Πριν χαρεί για την Ισπανία και λυπηθεί για την Ελλάδα, θα πρέπει να μας πει αν είχε τα χρήματα για να καταργήσει τη λιτότητα. Αν τα είχε γιατί δεν την καταργεί, αν όχι γιατί το υποσχέθηκε; Ο Τσίπρας κλαίγεται γιατί δεν τον αφήνουν να μοιράσει λεφτά που δεν έχει και αυτό το ονομάζει μάχη κατά της λιτότητας. Σε αυτό τον πρωτότυπο αγώνα συγκροτεί το φαντασιακό μέτωπο του νότου. Στο μέτωπο αυτό περιλαμβάνει και τους σοσιαλιστές, αν και ο σοσιαλιστής νέος πρωθυπουργός της Πορτογαλίας δήλωσε: «Η Ευρώπη δεν χρειάζεται να ανησυχεί. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ».

Ο Κυριάκος είναι μόνο μία ελπίδα

Δεν φτάνει ποτέ μόνο ένα πρόσωπο ή μια ομάδα ατόμων. Χρειάζεται ρήξη με υποσυστήματα και νοοτροπίες δεκαετιών που δύσκολα θα αλλάξουν χωρίς παιδεία και συντονισμένες μικρές επαναστάσεις παντού.

Σε αυτή τη χώρα, οι άνθρωποι πάντα ελπίζουν. Ίσως ελπίζουν περισσότερο από κάθε άλλο λαό της Ευρώπης, μη έχοντας άλλη διέξοδο στα αλλεπάλληλα αδιέξοδα που εγκλωβίζονται. Κι αυτό γιατί πρόβλεψη και συνέπεια προγραμματισμού δεν υπάρχει σε καμία έκφανση του πολιτικού συστήματος.

Το σενάριο είναι περίπου γνωστό: Απογοήτευση, αδιέξοδο, ανάγκη, ελπίδα, προσδοκίες, ενθουσιασμός και πάλι διάψευση. Κάπου στη μέση, η ελπίδα στρέφει τον κύκλο της αέναης προσπάθειας, με σπανιότατες περιπτώσεις ευόδωσης. Κι αυτές περιστασιακές. Ας μου πει κάποιος ένα όριο πολιτικής αντίδρασης που λειτούργησε ως πρόταση ανάτασης και δεν διέψευσε τις «προφητείες» για αναγέννηση της κοινωνίας, στην μεταπολίτευση. Για να μην πάμε πιο πίσω, στα διακόσια χρόνια της ιστορίας μας.

Καλώς ήρθατε στην Ισλαμική Ελλάδα!

Και την ώρα που όλοι ασχολούνται με το σύμφωνο συμβίωσης των ομοφυλόφιλων (σαν να είναι αυτό το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ελλάδα), η Ισλαμοποίηση της Ελλάδας συνεχίζεται.

Οι αριθμοί είναι τρομακτικοί!

Δυστυχώς όμως, με Αριστερή κυβέρνηση, που κάνει δημοψηφίσματα για να κοροϊδεύει τον κόσμο, η Ελλάδα σύντομα θα ζήσει σκηνές Γαλλίας και Σουηδίας

(Αλήθεια, γιατί δεν κάνει ο Τσίπρας δημοψήφισμα για τη λαθρομετανάστευση; Να δούμε δηλαδή, οι Έλληνες τους θέλουν; Ή προτιμούν να κλείσουμε τα σύνορα; Αλλά, είπαμε, «δημοκρατικές» κυβερνήσεις κάνουν δημοψηφίσματα μόνο όταν ξέρουν ότι θα βγει αυτό που θέλουν. Όπως έκανε για το μνημόνιο, ασχέτως αν το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που περίμενε).

Η Σουηδία θεωρείτε αυτή τη στιγμή η πρωτεύουσα των βιασμών! Και η Γαλλία, όπως ξέρετε είναι το κέντρο Ισλαμιστών στην Ευρώπη. Γαλλικές πόλεις, όπως η Marseille, έχουν πάνω από 35% του πληθυσμού τους Μουσουλμάνους, και είναι απαγορευτικές περιοχές για την αστυνομία, αφού επικρατεί η Σαρία.

Δύσκολες ώρες για τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη...

Τη μάχη με τον καρκίνο έχασε χθες η αδελφή του τέως Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας και υποψήφιου για την Αρχηγία, Ευάγγελου Μεϊμαράκη. 

Η Βάσω Μεϊμαράκη, τα τελευταία 24ώρα, νοσηλευόταν σε κλινική των Αθηνών. Η κηδεία της θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα από το κοιμητήριο Ζωγράφου.

Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κ. Γιάννης Πλακιωτάκης, για την απώλεια της Βάσως Μεϊμαράκη, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

Η σύγχρονη Γερμανία υμνεί τον Χίτλερ, κι' εμείς διαγράφουμε τις γενοκτονίες!

Έντονες αντιδράσεις έχουν ξεσπάσει στη Γερμανία μετά την απόφαση του ομοσπονδιακού υπουργείου Παιδείας να εισαχθεί στη διδακτέα ύλη των σχολείων το βιβλίο του Αδόλφου Χίτλερ, «ο Αγών μου».

Υπενθυμίζεται ότι σε λίγο καιρό θα κυκλοφορήσει έκδοση μιας κριτικής εκδοχής του βιβλίου αυτού, για πρώτη φορά μετά τον θάνατο του Χίτλερ.

Βαρύ πένθος για Συριζαίους και Κομμούνια: Σαν σήμερα (1991) καταρρέει η Σοβιετική Ένωση - Φωτορεπορτάζ...

Δεκαετίες ολόκληρες ένα βαθύ σκοτάδι είχε απλωθεί σε ολόκληρη την Ανατολική Ευρώπη, καταπιέζοντας τους Λαούς της. Ιδιαιτέρως στην περίοδο μετά τον Β’ Μεγάλο Πόλεμο, η μισή Ευρώπη βρισκόταν κάτω από την κυριαρχία των σχιζοφρενών κομμουνιστών.

Τεχνητοί λιμοί, μαζικές εκτελέσεις, αστυνομοκρατία και τρομοκρατία είχαν ως αποτέλεσμα εκατοντάδες εκατομμύρια νεκρούς στο βωμό της «λαοκρατίας». Μίας «λαοκρατίας» που εν τέλει υπήρξε η τρομοκρατία μίας στενής κομματικής κλίκας και των συγγενών τους έναντι ολόκληρων λαών.

Στο θέμα της εσωτερικής ελληνικής πολιτικής, όμως, υπήρχαν κάποιοι άνθρωποι που αρνούνταν να δούν το σκότος που κάλυπτε όλες αυτές τις περιοχές της Ευρώπης, επειδή χρηματοδοτούνταν από την Σοβιετική Ένωση. Έφταναν δε μέχρι του σημείου να δικαιολογούν την σταλινική γενοκτονία των Ποντίων, επειδή δήθεν ήταν «αντιδραστικά» στοιχεία.

26/12/2004… Σεισμός 9.3 ρίχτερ, τσουνάμι και θάνατος… Μαύρη σελίδα στην Ιστορία…

Ο σεισμός και το τσουνάμι της 26 Δεκεμβρίου 2004 στον Ινδικό Ωκεανό ήταν μια από τις χειρότερες φυσικές καταστροφές της σύγχρονης ιστορίας. Το πρωί εκείνης της ημέρας (00:58:53 UTC), ένας σεισμός μεγέθους 9,3 της κλίμακας Ρίχτερ χτύπησε βόρεια του νησιού Σουμάτρα της Ινδονησίας, ανάμεσα στο νησί Σιμεουλούε και τη Σουμάτρα. Είναι ο τρίτος ισχυρότερος σεισμός που καταγράφηκε ποτέ από σεισμογράφο.

Το σεισμό ακολούθησε τσουνάμι με κύματα ύψους μέχρι 30 μέτρων που έπληξε 15 χώρες και έφτασε μέχρι και τα παράλια της Ανατολικής Αφρικής. Ο τελικός απολογισμός θυμάτων του σεισμού και του τσουνάμι κυμαίνεται από 230.210 μέχρι 280.000 άτομα σε 14 χώρες, κατατάσσοντάς την ως την 6η μεγαλύτερη φυσική καταστροφή στην καταγεγραμένη ιστορία.

Γράφημα που απεικονίζει το τσουνάμι που προκλήθηκε από το σεισμό της
26ης Δεκεμβρίου 2004 και την εξάπλωσή του.

Το επίκεντρο του σεισμού εντοπίστηκε στη ζώνη καταβύθισης του ανατολικού Ινδικού Ωκεανού (Sunda Subduction Zone). Η διάρρηξη επεκτάθηκε προς βορράν και σύμφωνα με το επικρατέστερο σενάριο, είχε μήκος έως 1.300 km, υπερβαίνοντας σε μήκος και αυτήν ακόμη τη διάρρηξη του σεισμού της Χιλής το 1960 (Μ = 9,5). Ωστόσο, η εντονότερη ολίσθηση και συνεπώς, οι ισχυρότερες δονήσεις και το κυρίως κομμάτι του τσουνάμι, έλαβε χώρα στα πρώτα 400-500 km.

Προηγήθηκε σεισμός το 2002, που από κάποιους θεωρείται προσεισμός. Η μετασεισμική ακολουθία χαρακτηρίζεται όχι τόσο από τον, αναμενόμενο άλλωστε, τεράστιο αριθμό ισχυρών μετασεισμών μεγέθους πάνω από 6, αλλά κυρίως από την απουσία μετασεισμού μεγέθους 7 ή περισσότερο. Μόλις 3 μήνες αργότερα, το Μάρτιο του 2005, έγινε άλλος ένας γιγαντιαίος σεισμός μεγέθους 8,5 με επίκεντρο λίγο νοτιότερα, στη νήσο Νίας.

Ο Κυριάκος τους έχει ήδη αναστατώσει!

Το υψηλό ποσοστό που συγκέντρωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις εκλογές της Νέας Δημοκρατίας αναγκάζει τους πολιτικούς του αντιπάλους να αλλάξουν στρατηγική. Ο Αλέξης Τσίπρας απορρίπτει τα σενάρια της Οικουμενικής, σε μία προσπάθεια να θολώσει τα νερά και να διασκεδάσει τα σενάρια της συγκυβέρνησης. Να γιατί ο Αλέξης είναι μεγάλος πολιτικός! Έχει την πολιτική ευφυΐα που λείπει από κάποιους πρώην υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας…

Η αλήθεια είναι ότι ο Κυριάκος τους έχει ήδη αναστατώσει! Ξέρουν ότι αν κερδίσει τις εκλογές η Νέα Δημοκρατία, θα γίνει ένα σύγχρονο κεντροδεξιό κόμμα που θα διεκδικήσει και πάλι την εξουσία. Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου είναι ένας επικίνδυνος αντίπαλος. Επειδή θα απαιτήσει λύσεις για την Ελλάδα και όχι κάποια υπουργεία σε μία αδιέξοδη οικουμενική λύση.

Είναι σαφές ότι η πολιτική στήριξης που επέλεξαν οι πρώην συνεργάτες του κ. Καραμανλή έκαναν ζημιά στον κ. Μεϊμαράκη. Έγιναν δηλώσεις και διαρροές που επιβεβαίωναν το σενάριο της Συγκυβέρνησης και εμφάνιζαν στο τέλος τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη σαν μία μαριονέτα σε ένα έργο σκιών που θα παιζότανε από ένα αόρατο παρασκήνιο. Μία εικόνα τελείως άδικη για έναν πολιτικό σαν τον κ. Μεϊμαράκη.

Εν μέσω Χριστουγέννων, κυβέρνηση …κρεμάμενη επί ξύλου

Η ατμόσφαιρα των ημερών είναι χαλαρή και γιορταστική για πιστούς και απίστους, αλλά η ηγεσία της κυβέρνησης νιώθει …επί ξύλου κρεμάμενη.

Τα κακά μαντάτα για την ραγδαία δημοσκοπική αποδυνάμωση του κυβερνώντος κόμματος τα έφερε πριν μια βδομάδα η εταιρία prorata και η «Εφημερίδα των Συντακτών», με τον ΣΥΡΙΖΑ να συγκεντρώνει ποσοστό 20%, έναντι 19% της Ν. Δ. (την ώρα που η ΝΔ ήταν σε κακό χάλι, εν μέσω εσωτερικού προεκλογικού αγώνος και στον απόηχο του φιάσκου των αναβληθεισών εκλογών). Χθες τα επιβεβαίωσε η ΜΡΒ για την «Realnews»: Το κυβερνών κόμμα συγκεντρώνει το 17% των ψήφων και η αξιωματική αντιπολίτευση το 16,3%.

Λοβοτομημένα ρετάλια της ΚΝ€ ζητιανεύουν για το ...κώμα και κοροϊδεύουν τα κάλαντα! (βίντεο)

Όπου υπάρχουν ευρώ, υπάρχει ΚΚ€ – Κι όπως λέει ο θυμόσοφος λαός: «μάζευε κι ας είναι και ρώγες».

Για ακόμη μια χρονιά οι μαντράχαλοι της ΚΝ€ ξεχύθηκαν στους δρόμους της χώρας με σκοπό να μαζέψουν λεφτά για το κόμμα, λέγοντας τα ..."ειδικά" κάλαντα!

Κάποιος θα πει ότι τα λεφτά είναι λίγα, αλλά οι σπαγκοραμμένοι του ΚΚΕ πήραν σβάρνα πολλά δημαρχεία της χώρας όπου και πήραν καλό "μεροκάματο" από αριστερούς και δεξιούς.

Βέβαια τα "ειδικά" κάλαντα είναι ανάξια σχολιασμού και για να κάτσει να τα ακούσει κανείς θα πρέπει να έχει πολύ… κουράγιο!

Αιδώς ...γελοίοι ! Η "εφημερίδα" Αυγή αποκαλεί τον Τσίπρα διάδοχο του ...Ιησού!

Η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, η Άυγή, αυτή τη φορά το τερμάτισε! 

Με ένα άρθρο αναφορά στη γέννηση του Χριστού, παρομοιάζει τα Χριστούγεννα με την "Πρώτη φορά Αριστερά" και χρίζει τον Αλέξη Τσίπρα διάδοχο του Ιησού, με τις ίδιες ιδέες, τα ίδια οράματα, τα ίδια Πάθη.

Με άλλα λόγια, θεάνθρωπος ο Αλέξης Τσίπρας και γιατί όχι απεσταλμένος του Θεού, αν όχι και υιός Του!

Προκαλεί γέλιο ο ξεπεσμός της εφημερίδας, αλλά και κλάματα για την κυβέρνηση που εκπροσωπεί, την ελληνική κυβέρνηση!