8 Φεβρουαρίου 2016

Οργή της Κομισιόν για τους Συριζοφρουρούς

Με μεγάλη ανησυχία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρατηρεί την κατάλυση του κράτους από άσχετους συριζαίους «ημέτερους», μερικοί από τους οποίους αγνοούν ακόμα και σε ποια χώρα βρίσκονται …οι Βρυξέλλες!

«Αυτά που συμβαίνουν στην ελληνική δημόσια σφαίρα είναι πρωτοφανή για δημοκρατική χώρα. Δεν υπάρχει κανένας σεβασμός απέναντι στους θεσμούς και είναι πλέον απροκάλυπτη η κομματικοποίηση του κράτους. Είναι δε σκανδαλώδες να βλέπει κανείς πολύ ικανούς και υπεύθυνους ανθρώπους να αντικαθίστανται από άσχετους, με μοναδικό κριτήριο την κομματική τους ταυτότητα». Αυτά υπογραμμίζει κορυφαίος εξωτερικός σύμβουλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τονίζοντας επίσης ότι η πραγματοποίηση κυβερνητικού έργου στην Ελλάδα γίνεται όλο και πιο προβληματική, λόγω σοβαρών ενδοκυβερνητικών ερίδων, με γελοίο ιδεολογικό περιεχόμενο. 

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, η πλήρης δυσπιστία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής απέναντι στην ικανότητα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να κυβερνήσει πήρε σοβαρές διαστάσεις μετά την προσπάθεια των ανθρώπων του κ. Τσίπρα να εκτοπίσουν από την Επιτροπή Ανταγωνισμού τον αντιπρόεδρό της κ. Δημήτρη Λουκά, σύζυγο της βουλευτού της ΝΔ κυρίας Νίκης Κεραμέως. 

Το στρίβειν δια της κάλπης

Ο Πάνος Καμμένος απειλεί με εκλογές.
Μένει να μάθουμε ποιους απειλεί και φυσικά πώς...

Ο μέγας στρατηλάτης Πάνος Καμμένος ξέθαψε το τσεκούρι του πολέμου και απειλεί με νέες κάλπες. Είναι γελοίο βέβαια να μιλάμε ξανά για εκλογές σχεδόν 5 μήνες μετά τις προηγούμενες, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς ότι δεν βολεύουν κανέναν αλλά κυρίως δεν λύνουν κανένα πρόβλημα. Τουναντίον θα δημιουργήσουν νέα.

Με την περήφανη δήλωσή του, ο Πανος ο Καμμένος διευκρινίζει ότι όλα έχουν ένα όριο. Η Κυβέρνηση της δεύτερης φοράς Αριστερά δεν θα δεχτεί “παράλογες απαιτήσεις”, χωρίς να διευκρινίζει τι θεωρεί ο ίδιος παράλογο. Άλλωστε πολλά από όσα χαρακτήριζε παράλογα παλαιότερα, η Κυβέρνηση της οποίας είναι μέλος, αναγκάστηκε όχι μόνο να τα υλοποιήσει αλλά μερικά εξ’ αυτών να υποστηρίζει και ενθέρμως.

Δεν είναι άλλωστε ξεκάθαρο τι θα κληθεί να αποφασίσει ο Ελληνικός λαός. Για να συνέβαινε αυτό, θα έπρεπε να υπάρχει μια εναλλακτική πρόταση. Μετά από 7 χρόνια ύφεσης, ουδείς κατάφερε να παρουσιάσει μια εναλλακτική, πέραν αυτής του νομισματοκοπείου. Μια λύση που η δεύτερη φορά αριστερά (και η κοινωνία βεβαίως) απέρριψε, “εξοστρακίζοντας” μέσω κάλπης τους πρώην συντρόφους. Δεν είναι ώρα για πισωγυρίσματα.

Ακόμη δε και όταν ο περήφανος λαός εκλήθη να αποφασίσει για κάτι στο δημοψήφισμα, (την εφαρμογή του 3ου μνημονίου) άλλο διάλεξε και άλλο πήρε τελικά.

Θα πρέπει επίσης να διατηρήσουμε επιφυλάξεις σχετικά με το αν οι εταίροι μας εκλαμβάνουν τη φράση του Καμμένου ως απειλή ή ως ευκαιρία. Δεν μπορώ να φανταστώ τι θα τρομοκρατήσει τους εταίρους. Εκτός αν τα νταούλια έγιναν ξανά δημοφιλή. Αντίθετα, τέτοιες δηλώσεις ρίχνουν νερό στο μύλο του Σόιμπλε αλλά και όσων εκφράζουν ανθελληνικές τάσεις.

Αυτή η Ελλάδα δεν έχει καμιά τύχη

Οι κινητοποιήσεις είναι μεγάλες σε όλη την Ελλάδα. Αγρότες διαμαρτύρονται, αν και οι περισσότεροι δεν έχουν δίκιο. Ελεύθεροι επαγγελματίες έχουν βγει στους δρόμους και μάλλον έχουν δίκιο, αρκεί να φανέρωναν κάποτε τα πραγματικά τους εισοδήματα. Και κάτοικοι σε διάφορες περιοχές έχουν βγει στους δρόμους και συγκρούονται με αστυνομικούς γιατί δε θέλουν τα κέντρα συγκέντρωσης των προσφύγων. Να πάνε αλλού αρκεί να μην είναι στη γειτονιά τους, όπως έκαναν παλιότερα κάποιοι για τα σκουπίδια, για τον ΟΚΑΝΑ κ.λπ.

Είναι σίγουρο ότι πέραν της κυβέρνησης που βλέπει από πίσω ακροδεξιούς και συμφέροντα, ότι οι κινητοποιήσεις γίνονται από οικογενειάρχες. Άλλοτε έχουν δίκιο, άλλοτε έχουν άδικο. Άλλοτε είναι υπερβολικοί στα αιτήματά τους κι άλλοτε βγαίνουν στους δρόμους για το παραμικρό. Σίγουρα όμως δεν είναι ούτε Χρυσαυγίτες, ούτε Νεοδημοκράτες, ούτε ξενοφοβικοί και άλλες τέτοιες αριστερές ανοησίες που πλασάρονται προκειμένου να δικαιολογηθεί η λαϊκή οργή.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι απλά… Έλληνες. Γιατί αν θέλουμε να δούμε την πραγματικότητα και να πούμε ορισμένες αλήθειες, πρέπει να τονίσουμε το εξής: Στην Ελλάδα γίνεται υπερβολική χρήση της κινητοποίησης. Γίνεται μπάχαλο όλη η χώρα και σε περιπτώσεις που οι πολίτες δεν έχουν δίκιο. Όμως, να πούμε και μια άλλη αλήθεια; Ο ελληνικός λαός από τη Μεταπολίτευση και έπειτα γαλουχήθηκε να βγαίνει στους δρόμους. Δημιούργημα της Αριστεράς είναι όλο αυτό το μπάχαλο που βλέπουμε και σήμερα.

Κάποτε ο κόσμος διαμαρτυρόταν για θέματα όπως η Δημοκρατία, η ελευθερία του ανθρώπου και της έκφρασης. Κάποτε ο λαός έτρωγε σίδερα όταν ήθελε να διαμαρτυρηθεί σε φασιστικές κυβερνήσεις ή σε πολιτικές παρωδίες.

Φαίνεται ότι από τη Μεταπολίτευση κι έπειτα χορτάσαμε Δημοκρατία και την εκμεταλλευτήκαμε υπέρ το δέον. Και η Αριστερά έβαλε το χεράκι της. Ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ δημιουργήθηκε, διατηρήθηκε στο πολιτικό προσκήνιο και έφτασε μέχρι την εξουσία πατώντας πάνω στις πλάτες των διαδηλωτών. Πολλές φορές πρωτοστάτησε σε κινητοποιήσεις και τώρα τις πληρώνει με το ίδιο νόμισμα.

«Ζούμε σκηνές Κερατέας», είπε κάποιος αστυνομικός στην Κω. Ακριβώς αυτό. Η Κερατέα και η υπόθεση των σκουπιδιών. Όπως και τότε που κάηκε η περιοχή για να μη γίνει ο ΧΥΤΑ εκεί αλλά κάπου αλλού. Τα σκουπίδια των κατοίκων της περιοχής να πηγαίνουν αλλού, αρκεί να μην είναι δίπλα τους.

Ομοίως, τέτοιες δυναμικές κινητοποιήσεις έγιναν και από τους αγρότες με τη στήριξη και την ανοχή της Αριστεράς, κι όχι μόνο. Όταν στην εξουσία ήταν το ΠΑΣΟΚ έβγαιναν οι αγροτοπατέρες της ΝΔ, όταν ήταν η ΝΔ έβγαιναν οι αγροτοπατέρες του ΠΑΣΟΚ. Και στις δύο περιπτώσεις βεβαίως ο… Μπούτας που τον βλέπουμε και σήμερα.

Ολόκληρες γενιές από το 1974 και μετά έμαθαν ότι θα βγουν στους δρόμους, θα τα σπάσουν, θα ρίξουν και θα φάνε ξύλο, θα μαζέψουν δακρυγόνα, θα κλείσουν τις εθνικές και θα κερδίσουν στο τέλος αυτά που ζήτησαν… σε βάρος πάντα κάποιων άλλων κορόιδων. Δεν θέλουν οι Κερατιώτες τα σκουπίδια; Ας τα φάνε στα Άνω Λιόσια. Δεν θέλουν οι αγρότες επί χρόνια να πληρώνουν κανονικά φόρους; Ας πληρώσουν οι βλάκες οι δημόσιοι υπάλληλοι. Βγάζουμε τα τρακτέρ, πιέζουν την εκάστοτε κυβέρνηση και καθαρίσαμε.

Δεν θέλουν οι δημόσιοι υπάλληλοι περικοπές; Βάζουν λουκέτο στο Δημόσιο και πληρώνουν οι ιδιωτικοί υπάλληλοι.

Κάθε χρόνο, ειδικά μέσα στα χρόνια των Μνημονίων, αλλά και πριν όταν υπήρχαν λεφτά και οι εργαζόμενοι ζητούσαν 10% αυξήσεις, γίνονται στην Αθήνα και άλλες μεγάλες πόλεις δεκάδες διαδηλώσεις.

Κάθε χρόνο, από τον Γενάρη μέχρι τον Μάρτη, όταν τα χωράφια είναι σε αγρανάπαυση μόνιμος φόβος είναι μήπως οι αγρότες κλείσουν τους δρόμους.

Πάει κάποιος να πάρει μια απόφαση για μια επένδυση; Βγάζουν οι ινστρούχτορες τον κόσμο έξω. Θέλουν κάποιοι να αξιοποιηθεί το Ελληνικό; Βγαίνουν οι Συριζαίοι και λένε να γίνει… λαχανόκηπος.

Υπάρχει χωροταξικός σχεδιασμός για εργοστάσια απορριμμάτων; Βγαίνουν οι γνωστοί οικολόγοι της συμφοράς και ξεσηκώνουν τον κόσμο. Μέχρι και οι… κορμοράνοι κάποτε μπλόκαραν επένδυση στην Αθήνα.

Προσφυγικό ώρα μηδέν!

Περίπου χίλιοι ομαδοποιημένοι πρόσφυγες βρέθηκαν στην Κολωνία της Γερμανίας για τους εορτασμούς της πρωτοχρονιάς. Οι ομαδοποποιημένοι, ισλαμικής θρησκείας πρόσφυγες, ομαδικά προέβησαν σε παρενοχλήσεις δυτικών γυναικών και παρά τους ισχυρισμούς για δύο βιασμούς, παρά την απερίφραστη καταδίκη των συμβάντων από την καγκελάριο Μέρκελ, ο δήμαρχος της πόλεως ζήτησε από τον γυναικείο πληθυσμό να «ρυθμίσουν τον κώδικα συμπεριφοράς τους».

Το φιλελεύθερο φιλοσοφικό ερώτημα λοιπόν για το κατά πόσο η ανοχή έχει όρια δοκιμάζεται πλέον στην πράξη. Αυτό που συμβαίνει στην Γερμανία αντιπροσωπεύει την ηπειρωτική λογική κατά την οποία η ανοχή θριαμβεύει έναντι της ασφάλειας, ακόμα και της ίδιας της συλλογικής επιβιώσεως, αφού οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί αναπαράγονται με σφόδρα ταχύτερους ρυθμούς εν σχέσει με τους γερασμένους δημογραφικά ευρωπαϊκούς χριστιανικούς πληθυσμούς. Το χάος που προεκλήθη στην Γερμανία δεν ήταν κάτι και τόσο απρόβλεπτο. Δεν είναι άγνωστο ότι πολλοί Μουσουλμάνοι συμπεριφέρονται στις γυναίκες ώς κατώτερες, ως αντικείμενα για την σεξουαλική τους ευχαρίστηση. Άλλωστε, το Κοράνι διακηρύσσει ότι οι γυναίκες έχουν το ήμισυ των δικαιωμάτων των ανδρών.

Οι συνέπειες της μαζικής προσφυγικής ροής οδήγησαν και στους πρώτους τριγμούς του ευρωπαϊκού οικοδομήματος μέσω των σκέψεων αναστολής της συνθήκης Σένγκεν. Αρκετοί πλέον στην Ευρώπη έχουν συνειδητοποιήσει ότι εάν ενταθεί και άλλο το προσφυγικό φαινόμενο θα αποτελέσει ένα εν δυνάμει μεταστατικό καρκίνο σε όλη την ήπειρο. Η Ουγγαρία και η Πολωνία ήδη σήκωσαν κόκκινες σημαίες. Παραταύτα, οι πυρήνες του ριζοσπαστικού Ισλάμ φαίνεται ότι είναι ήδη εγκαταστημένοι σε πολλά σημεία της γηραιάς ηπείρου και εάν δεν υπάρξει συντονισμένη αντίδραση για να διασπαστούν οι αυτόνομες ισλαμικές κοινότητες από όλα τα κράτη-μέλη, οι δολοφονίες στο Παρίσι, οι βόμβες στο Λονδίνο και στην Μαδρίτη και οι αγριότητες στην Κολωνία θα επεκταθούν.

Πέρυσι, μία «θεόπνευστη», γερμανικής εμπνεύσεως κίνηση για την καταστολή τόσο των προσφυγικών όσο και των μεταναστευτικών κυμάτων ήταν η σύναψη συμφωνίας με την Τουρκία. Σε αντάλλαγμα οι Τούρκοι, μουσουλμάνοι και αυτοί, θα μπορούσαν να ταξιδέψουν ελευθέρως και χωρίς βίζα στην ΕΕ. Την ίδια περίοδο βέβαια ο Ερντογάν φυλάκιζε δημοσιογράφους, σαμπόταρε την αντιπολίτευση και κήρυττε πόλεμο εναντίον των Κούρδων συμμάχων της Δύσεως. Λέγεται ότι οι Γερμανοί για να κατοχυρώσουν την συμφωνία συνέβαλαν στο να ανασταλεί η επικριτική έκθεση της ΕΕ για την πρόοδο της Τουρκίας κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου μην τυχόν και ανακοπεί η πορεία του Ερντογάν προς τη νίκη. Έτσι, ενώ οι Γερμανοί υποδύονται ότι λειτουργούν επί τη βάσει της παγκοσμίου φιλελεύθερης διακυβερνήσεως (Weltinnenpolitik), επί της ουσίας εξυπηρετούν συμμαχώντας ακόμα και με τον διάβολο τα δικά τους συμφέροντα (Realpolitik).

Δεν λύνονται πάντως έτσι τα προβλήματα της Ευρώπης. Οι χώρες που έχουν θεσπίσει ισχυρή οικονομία με την εισαγωγή μεγάλου αριθμού μεταναστών - όπως οι ΗΠΑ ιστορικά - το έκανανμέσω αυστηρής, ενιαίας διαχείρισης και επιλογής. Οι αυστηροί ενιαίοι κανόνες, η πολιτισμική εγγύτητα και η οικονομική χρησιμότητα είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την παραμονή του οιουδήποτε μετανάστη.

Τεχνικές υποταγής των μαζών και έλεγχος της σκέψης

Ένα από τα θέματα που κυριαρχεί στις σύγχρονες συζητήσεις είναι η απάθεια του ελληνικού λαού ή έστω η υποτονική αντίδραση στα όσα συμβαίνουν. Η απάντηση μπορεί μερικώς να αποδοθεί στον έλεγχο της μάζας μέσω της υποταγής.

Ο στόχος της υποταγής των μαζών είναι ο έλεγχος της σκέψης και των συναισθημάτων. Ο έλεγχος της σκέψης οδηγεί στον αυταρχισμό γιατί ο άνθρωπος καθίσταται άβουλο πιόνι του όποιου έχει την εξουσία. Ακόμα και έξυπνοι άνθρωποι μπορούν να πέσουν θύματα αυτού του ελέγχου. 

Η μαζική ύπνωση μπορεί να επιτευχθεί με την ομοιομορφία της σκέψης που προάγεται από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, τα οποία έχουν ως στόχο την εξομοίωση των ανθρώπων και τη δημιουργία ατομικής άποψης που να είναι στερεοτυπική δηλαδή οι άνθρωποι να μην εκφράζουν διαφορετική άποψη αλλά να επικρατεί αυτή που τους επιβάλλουν τα ΜΜΕ. Τα ΜΜΕ επιβάλλουν και αξίες τις οποίες ο σύγχρονος άνθρωπος αποδέχεται πιο εύκολα λόγω της παθητικότητας που έχει αποκτήσει από τη σύγχρονη μηχανοποιημένη ζωή. Ακόμα και εάν θέλει να αποφύγει τη φωνή των ΜΜΕ είναι δύσκολο γιατί αυτά βρίσκονται παντού.

Οι μηχανικοί της κοινής γνώμης είναι αυτοί που χειρίζονται τις τεχνικές της μαζικής επικοινωνίας και γνωρίζουν πολύ καλά όλες τις σύγχρονες εξελίξεις για τον έλεγχο της σκέψης. Οι μάζες συνηθίζουν πλέον την εξαπάτηση αλλά όταν σταματήσουν πλέον να πιστεύουν τον οποιονδήποτε πολιτικό τότε είναι πιο εύκολο να παρασυρθούν από έναν, εν δυνάμει, δικτάτορα ο οποίος θα καλύψει τη δυσαρέσκεια που νοιώθουν.

Οι τεχνικές κάμψης της αντίστασης της θέλησης των μαζών ακολουθούν τις τεχνικές του μάρκετινγκ οι οποίες έχουν ως σκοπό τη δημιουργία αναγκών στον καταναλωτή προκειμένου να αυξηθούν οι αγορές που πραγματοποιεί. 

Η δημιουργία αυτή των αναγκών χρησιμοποιεί τεχνικές της ψυχολογίας όπως είναι η αύξηση των παρορμήσεων (όπως κάνει ένα παιδί), ο ανταγωνισμός, ο φθόνος για το γείτονα, η ανάγκη για επίδειξη της πολυτέλειας κτλ. Όλα αυτά επιτυγχάνονται με τη χρήση της διαφήμισης η οποία πρέπει να δημιουργεί θετικούς συνειρμούς για το προϊόν στον καταναλωτή και να τον πείθει ότι με την αγορά του προϊόντος θα μπορεί να γίνει επιτυχημένος, ευτυχισμένος κοκ. Χαρακτηριστικά της προσωπικότητας όπως είναι ο βαθμός αυτοεκτίμησης χρησιμοποιούνται κατά κόρον π.χ. με την αγορά ενός πολυτελούς προϊόντος, ο καταναλωτής καλύπτει τα αισθήματα κατωτερότητας που μπορεί να αισθάνεται. 

7 Φεβρουαρίου 2016

Φορολογία σοβιετικού τύπου

Όταν ο σοσιαλιστής Φρανσουά Ολάντ επιχείρησε να θεσπίσει ανώτατο φορολογικό συντελεστή 75% για τα εισοδήματα των Γάλλων, ξεσηκώθηκαν και οι πέτρες με αποτέλεσμα να τον αποσύρει. Κανένας πολίτης δεν αποδέχεται να εισφέρει στο κράτος τα ¾ του εισοδήματος του, από όπου και αν προέρχεται αυτό. Πολλώ δε μάλλον αν είναι προϊόν της προσωπικής εργασίας του.

Όμως αυτό που έχει σημασία εν προκειμένω, είναι ότι ο εν λόγω συντελεστής 75% θα ίσχυε για το εισόδημα άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ ετησίως! Ουδέποτε διενοήθη ο Γάλλος Πρόεδρος ή οιοσδήποτε άλλος σοσιαλιστής ηγέτης – τουλάχιστον στην Ευρώπη – να φορολογήσει με ποσοστό άνω του 50% το ετήσιο εισόδημα των 50 ή των 60 χιλιάδων ευρώ.

Στην Ελλάδα του κ. Τσίπρα, οι έχοντες μεσαία ή υψηλά εισοδήματα θα τα μοιράζονται υποχρεωτικώς με το κράτος. Και αυτό διακηρύσσεται με τρόπο απροκάλυπτο. «Οι πλούσιοι θα πληρώσουν», διαλαλούν οι κυβερνώντες με περισσή χαιρεκακία. Όπου «πλούσιοι» θεωρούνται όσοι έχουν ετήσιο εισόδημα άνω των 40.000 ευρώ, το οποίο ήδη φορολογείται με 42%.

Η πρόταση της Κυβέρνησης Τσίπρα, η οποία έχει κάνει τους εκπροσώπους της Τρόϊκα να τραβούν τα μαλλιά τους, ισοδυναμεί με δήμευση μεγάλου τμήματος του εισοδήματος που πραγματοποιούν οι Έλληνες πολίτες. Διότι εκτός από τους υψηλούς φορολογικούς συντελεστές, η Κυβέρνηση θέλει να προσθέσει και ασφαλιστικές εισφορές ανάλογες με το εισόδημα.

Έτσι, ένας επαγγελματίας που πραγματοποιεί ετήσιο εισόδημα 60.000 ευρώ, θα καλείται να καταβάλλει σε φόρους και εισφορές τα 40.000 ευρώ και θα του απομένουν μόνον τα 20.000. Αυτή είναι η λογική πάνω στην οποία στηρίζεται η Κυβέρνηση Τσίπρα. Να εργάζονται σκληρά περίπου 2 εκατομμύρια Έλληνες για να συντηρούνται 5 εκατομμύρια συνταξιούχοι και άνεργοι.

6 Φεβρουαρίου 2016

Έστω ότι ο Κατρούγκαλος παίρνει πίσω το ασφαλιστικό... Μετά, τι;


Κάποιοι τους μέτρησαν 45.000-50.000 τους διαδηλωτές που κατέβηκαν στους δρόμους της Αθήνας την περασμένη Πέμπτη, για να διαμαρτυρηθούν για το ασφαλιστικό, άλλοι τους βρήκαν περισσότερους από 100.000.

Όσο και αν τη διαφορά δεν τη λες αμελητέα, οι αριθμοί ελάχιστη σημασία έχουν. Αυτό στο οποίο αξίζει να σταθεί κανείς, είναι η μαζική συμμετοχή, ο δυναμισμός, η κοινή αγωνία όλων αυτών των ανθρώπων που σηκώθηκαν από τον καναπέ και βγήκαν να φωνάξουν και να διεκδικήσουν το δίκιο τους: αυτό το σχέδιο, που έφερε ο υπουργός Εργασίας, Γιώργος Κατρούγκαλος, δεν πρέπει να περάσει. Δεν πρέπει να εφαρμοστεί, δεν πρέπει να γίνει νόμος του κράτους.

Υπό αυτήν την έννοια, και αν βάλουμε στην εξίσωση και τους αγρότες, που παραμένουν στα μπλόκα και καθημερινά ενισχύουν τις δυνάμεις τους, ζητώντας επίσης, μεταξύ άλλων, την απόσυρση του ασφαλιστικού, το σχέδιο Κατρούγκαλου έχει ήδη πετύχει κάτι πολύ σημαντικό -έστω κι αν δεν είναι ακριβώς αυτό, που οραματιζόταν ίσως ο εμπνευστής του: ένωσε -εναντίον του, βεβαίως- μια μεγάλη μερίδα ετερόκλητων μεταξύ τους ανθρώπων, κοινωνικών τάξεων και επαγγελματικών ομάδων. Όταν οι επιστημονικοί φορείς με τις γραβάτες βαδίζουν δίπλα σε άνεργους και συνταξιούχους, αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί καμία κυβέρνηση να αγνοήσει και να υποτιμήσει.

Οι αναλυτές προειδοποιούν για κίνδυνο πλήρους εκτροχιασμού

Μία κυβέρνηση που δυσκολεύεται να πείσει... τον ίδιο της τον εαυτό ότι θα περάσει -και κυρίως θα εφαρμόσει- τα πολύ σκληρά μέτρα που η ίδια ξόρκιζε στο παρελθόν και μία κοινωνία που οι αντοχές της μοιάζουν με κλωστές έτοιμες να σπάσουν από το δυσβάσταχτο βάρος της εξαετούς ύφεσης.

Αυτή είναι η εικόνα που έχουν για την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα αναλυτές που βρίσκονται σε καίριες θέσεις ξένων επενδυτικών οίκων, με τους οποίους επικοινώνησε το Liberal.gr. Η βασική τους πρόβλεψη είναι απογοητευτική: ακόμη και αν ολοκληρωθεί επιτυχώς η αξιολόγηση και «ξεκλειδώσουν» κάποιες πολύ σημαντικές εξελίξεις για την Ελλάδα, ο κίνδυνος της πολιτικής αστάθειας και η αδυναμία των πολιτών να αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους απειλούν να επαναφέρουν τη χώρα στο θανατηφόρο σπιράλ που ήταν εγκλωβισμένη τόσα χρόνια.