Τελευταίες Ειδήσεις :

5 Ιουλίου 2015

Τράπεζες, καταθέσεις, ρευστότητα, χρέος: η κόλαση, τη Δευτέρα


Θα ανοίξουν οι τράπεζες την Τρίτη; Υπό ποίες προϋποθέσεις και πότε θα μπορούσαν να ξανανοίξουν; Υπάρχει φόβος για κούρεμα καταθέσεων; Θα υπάρχει ρευστότητα την άλλη εβδομάδα, τον άλλο μήνα; Μας συμφέρει η χρεοκοπία και η διαφυγή της χώρας στη δραχμή; Μπορεί να σωθεί η παρτίδα; Όλα όσα θα θέλατε να ξέρετε για την οικονομία και δεν είχατε ποιον να ρωτήσετε για τι θα συμβεί από την επομένη του Δημοψηφίσματος.

4 Ιουλίου 2015

Τέλος εποχής;


Η όλως παρακμιακή για την Ελλάδα περίοδος της μεταπολιτεύσεως εγκαινιάστηκε, ως γνωστόν, με την διενέργεια του ενός και μοναδικού δημοψηφίσματος που πραγματοποιήθηκε τα τελευταία 41 χρόνια. Το διακύβευμα του τότε δημοψηφίσματος αφορούσε το λεγόμενο «πολιτειακό ζήτημα», το ερώτημα δηλαδή ήταν εάν το πολίτευμα της Ελλάδος θα παρέμενε «Βασιλευόμενη Δημοκρατία» (όπως ήταν πριν την επιβολή του στρατιωτικού καθεστώτος της 21ης Απριλίου 1967) ή αν θα άλλαζε σε «Προεδρευόμενη Δημοκρατία», όπως βάσει του Συντάγματος ισχύει μέχρι σήμερα, σύμφωνα δηλαδή με την έκβαση του δημοψηφίσματος του 1974.

Μόνο το "Ναι" θα σώσει ό,τι ακόμα σώζεται από την καταστροφή

Η τυχόν νίκη του Όχι στο δημοψήφισμα της Κυριακής 5 Ιουλίου ισοδυναμεί κατ’ απόλυτο βεβαιότητα με την έξοδο της Ελλάδας από την ενωμένη Ευρώπη, με μια τρομακτική οικονομική καταστροφή και μια φρικτή πολιτιστική οπισθοδρόμηση.

Κάποιοι από τους οπαδούς του Όχι, στον πανεπιστημιακό ιδίως χώρο, ισχυρίζονται (και ενδεχομένως πιστεύουν) ότι μάχονται για τις ευρωπαϊκές αξίες του Διαφωτισμού και της αλληλεγγύης. Δεν αμφισβητώ προθέσεις.

Όμως το πολιτικό κίνημα με το οποίο συντάσσονται και οι μάζες που κινητοποιεί διακατέχονται από έναν βίαιο και φανατικό αντιευρωπαϊσμό. Είναι ποτισμένο με τα πιο πρωτόγονα συμπλέγματα προγονόπληκτου φυλετισμού, συνωμοσιολογικού μεσσιανισμού και βέβαια του πάντα εύκαιρου αντισημιτισμού. Τα κατεξοχήν χαρακτηριστικά της αντιδραστικής, αντιδιαφωτιστικής ιδεολογίας. Αν οι εκλεκτοί συνάδελφοι παρουσιάζονταν μπροστά στο «αγανακτισμένο» αυτό πλήθος για να υπερασπιστούν τις διαφωτιστικές τους απόψεις δύσκολα θα ξέφευγαν με την σωματική τους ακεραιότητα αλώβητη.

Γι’ αυτό άλλωστε ήταν τόσο εύκολη, ακόμα και πριν τις εκλογές, η ερωτική περίπτυξη αριστερού δήθεν κόμματος με τα γνωστά ακροδεξιά περιτρίμματα, μια ιερή ένωση στην οποία εσχάτως προσχώρησε και το νεοναζιστικό μόρφωμα, για μία «ενισχυμένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία» όπως υπερηφανεύεται ο αρχηγός τους.

Αυτόν τον έμφυτο αντιευρωπαϊσμό διακήρυξε και χθες στο διάγγελμά του: οι ευρωπαϊκοί λαοί δεν έχουν δημοκρατία, ισχυρίσθηκε αναισχύντως, την οποία λενινιστικώ τω τρόπω θα τους την εμφυσήσει εκ των άνω αυτός και το ευτράπελο «τσούρμο» του. Που σήμερα φιγουράρουν ως παλιάτσοι στα πρωτοσέλιδα της Ευρώπης. Αγωνίζεται λέει, χωρίς να τους ρωτήσει, και για τους λαούς της ηπείρου μας.

Δεν προκαλεί έκπληξη που ακόμα και οι ισπανοί φίλοι του έσπευσαν να διαμαρτυρηθούν ότι δεν πρόκειται ποτέ να συμπεριφερθούν προς τον λαό τους με τον τρόπο που αυτός κακοποίησε τον ελληνικό. Εμείς, βροντοφώναξαν εκείνοι, είμαστε και θα μείνουμε μέσα στο ευρωπαϊκό και θεσμικό κεκτημένο.

Το έχουμε γράψει πολλάκις από τις στήλες αυτού του περιοδικού: η Ενωμένη Ευρώπη είναι το πιο προοδευτικό, το πιο κοινωνικό, δηλαδή αριστερό, εγχείρημα που δοκιμάσθηκε ποτέ στην ιστορία. Τις ατέλειές του πρώτοι εμείς, η Athens Review ofBooks, όχι μόνο τις αναγνωρίσαμε, αλλά και συντασσόμενοι με επιφανείς ευρωπαίους συναδέλφους όπως ο P. Ροζανβαλλόν και T. Πικεττύ, πήραμε την πρωτοβουλία να ενεργοποιήσουμε το ελληνικό πνευματικό δυναμικό για να συνεισφέρουμε στην διόρθωσή τους.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, όμως, υπήρξε όλα αυτά τα χρόνια η πρωτοπορία στην μάχη κατά του εθνικού εγωισμού και της συμφιλίωσης των λαών, με καίρια συμβολή και μεγάλων γερμανών ηγετών όπως ο Αντενάουερ, ο Μπραντ, ο Σμιτ και ο Κολ. Και πρωτοστάτησε σε μια γιγαντιαία μεταφορά πόρων από τον πλούσιο Βορρά στον Νότο.

Ε Χ Θ Ρ Ο Ι

Ο υπουργός Άμυνας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ--ΑΝΕΛ, Πάνος Καμμένος.
Γνώριμη η ρητορική του, ότι οι ευρωπαίοι εταίροι μας είναι εχθροί της Ελλάδας.
Το όχι συνιστά κήρυξη πολέμου προς την υπόλοιπη Ευρώπη, το όχι δηλώνει σαφώς ότι ο Χώρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης δεν μας είναι οικείος αλλά άξενος και εχθρικός. Ακόμα κι αν ο πόλεμος αυτός δεν συνεπάγεται χρήση πολεμικών μέσων και παραμένει συμβολικός, δεν παύει ως τέτοιος να συνιστά πράξη πολιτικής παραφροσύνης που άλλα κράτη μπορεί να επιχείρησαν στην Ευρώπη τους περασμένους αιώνες, η Ελλάδα όμως ποτέ. Το όχι επομένως όχι μόνο δεν είναι αντάξιο των παραδόσεών μας, αλλά, κρατώντας το γράμμα, προδίδει το πνεύμα τους.

«Έχουμε πόλεμο. Όποιος δεν αντέχει φεύγει», ανέκραξε προχθές ο κ. Καμμένος, αιτιολογώντας έτσι τη διαγραφή του λιπόψυχου και ρίψασπι βουλευτή του. Δυό μέρες πριν, η κα Κωνσταντοπούλου, σε ένα εμπρηστικό τηλεοπτικό δρώμενο με τη Σία Κοσιώνη στο Σκάι, δίκαζε λεκτικά τη δημοσιογράφο και το κανάλι αναγορεύοντάς τους σε φερέφωνα των ευρωπαίων δανειστών, κάτι σαν πράκτορες του εχθρού δηλαδή. Αλλά και η ίδια η κυβέρνηση, ταυτόχρονα με την προκήρυξη του δημοψηφίσματος, ομόφωνα και με τον πιο επίσημο τρόπο αιτιολόγησε την «ορθή» απάντηση θυμίζοντας ότι οι Έλληνες σε όλες τις κορυφαίες στιγμές της ιστορίας μας είπαμε πάντα το μεγάλο όχι, ότι αυτά τα όχι είναι που σφράγισαν την ιστορία μας και διασφάλισαν την ύπαρξή μας μέχρι σήμερα. Ότι αυτό που πρέπει και τώρα να κάνουμε είναι να φανούμε αντάξιοι των προγόνων και της ιστορίας μας, αντάξιοι των παραδόσεων του όχι.

Αξίζει νομίζω να σταθούμε στην παραπάνω αυθεντική αιτιολόγηση του περιεχομένου του δημοψηφίσματος και της ορθής απάντησης, άσχετα αν κάθε δημοψήφισμα έχει πάντα πολλαπλά περιεχόμενα και ο ψηφοφόρος τοποθετείται τελικώς ανάλογα με το διακύβευμα που θέτει ο ίδιος στον εαυτό του. Αξίζει όχι μόνο γιατί είναι η κυβέρνηση που μας υπέβαλε το ερώτημα, αλλά και γιατί είναι αυτή που, σύμφωνα με το πνεύμα της, θα κληθεί να διαχειριστεί την απάντηση, ιδίως αν αυτή είναι το όχι.

Τι σημαίνει το ΟΧΙ…

Η αυριανή «μάχη» θα είναι δύσκολη.
Το στρατόπεδο του ΟΧΙ είναι ισχυρό, με εκατομμύρια να εντάσσονται σε αυτό, κι αυτό συμβαίνει διότι παραδοσιακά ο Έλληνας θέλει να τον δουλεύουν.
Γι αυτό εξάλλου βγήκε ο Σύριζα κυβέρνηση, και γι αυτό ζούμε το χάλι που ζούμε.
Ο Έλληνας θέλει εύπεπτα σλόγκαν και συνθήματα, απλά πράγματα δηλαδή, για να μπορεί να τα καταλάβει, και βέβαια για να ρίξει το φταίξιμο στους άλλους,
Οι άλλοι πάντα φταίνε. Ποτέ εμείς!
Κι αυτό το πιστεύουν πάρα πολλοί, ειδικά όλοι όσοι τις προηγούμενες δεκαετίες ζούσαν το όνειρο εις υγείαν των κορόιδων, δεν πλήρωναν φόρους, τέλη, εισφορές, χρέη, κλπ κλπ…
Καλά ήταν όσο ζούσαμε σαν μπρούκληδες με δανεικά από τους χαχόλους Ευρωπαίους, αλλά μόλις μπήκε το αυγό στον κώλο, οι εταίροι μας έγιναν ναζί, τοκογλύφοι, κλπ, που απεργάζονται το κακό μας διότι μας ζηλεύουν… μπλα μπλα.

3 Ιουλίου 2015

Άντε και καλή τύχη, βλάκες

Όταν σε καλούν τα απόλυτα εργαλεία ενός σάπιου συστήματος να πεις ΝΑΙ, θα είσαι βλάκας αν πεις ΟΧΙ. Όταν σε καλούν τα απόλυτα εργαλεία της λαμογιάς και της ρεμούλας του ιδίου συστήματος να πεις ΟΧΙ, θα είσαι βλάκας αν πεις ΝΑΙ. Πρέπει να αποδείξεις πως δεν είσαι βλάκας επιλέγοντας ανάμεσα σε ένα ΝΑΙ και ένα ΟΧΙ που σημαίνουν το απόλυτο ΒΕΒΑΙΩΣ. Κι αυτό διότι οι "σύμμαχοί" σου είναι πάνω απ' όλα δημοκράτες και σου αφήνουν επιλογή στον τρόπο εκτέλεσης που θα σε στείλει να δεις τα ραπανάκια ανάποδα.

Με παντιέρα την Ελλάδα εργάζονται πυρετωδώς υπηρετώντας την νέα πατρίδα τους την Ευρώπη προσκυνώντας το κουρελόπανο που επέβαλαν για σημαία. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που ευτέλισαν τόσα χρόνια κάθε έννοια ανθρώπινης υπόστασης εκμαυλισμένοι χαϊδεύοντας φιλάρεσκα το τομάρι πολυτελείας, το οποίο απέκτησαν εις βάρος ανθρώπων, ιδανικών, ιερών και όσιων.