Τελευταίες Ειδήσεις :

29 Μαΐου 2015

Το τέλος των ψευδαισθήσεων

Τα ψέματα τελείωσαν, οι ψευδαισθήσεις σκορπίσανε, οι υπεκφυγές εξαντλήθηκαν. Τώρα είναι η ώρα της αλήθειας και των αποφάσεων για τον κ. πρωθυπουργό. Το δίλημμα απλό κ σκληρό. Επώδυνος συμβιβασμός κ συμφωνία ή πιστωτικό γεγονός, ρήξη κ έξοδος από την Ευρωζώνη!

O κ. Τσίπρας πηγαίνει όλο αυτόν τον καιρό μετά την εκλογική του νίκη, από συνάντηση σε συνάντηση κορυφής και σε κατ΄ιδίαν συνομιλίες με τους Ευρωπαίους ηγέτες, χωρίς σαφή στρατηγική, χωρίς ισχυρή θέληση και απόφαση να επιτύχει μια συμβιβαστική λύση, που είναι φανερό πως είναι αδύνατον να συμμορφώνεται με το πρόγραμμα του Σύριζα, έρμαιο των εσωτερικών συσχετισμών του κόμματος του, με μόνο επιχείρημα το «δώστε κ σώστε»!

28 Μαΐου 2015

ΣΥΡΙΖΑ: Ένας σπουδαίος σατιρικός θίασος…


Όπως οι περισσότεροι από σας, έχω γελάσει πολλές φορές με πολιτικούς.
Συνήθως με εκείνο το είδος του γέλιου που ταιριάζει στη συνειδητοποίηση πως το αστείο είναι σε βάρος σου, αλλά έχω γελάσει.

Δεν θυμάμαι όμως ποτέ κυβέρνηση στην οποία να είναι μαζεμένο τόσο κωμικό ταλέντο το οποίο να κατευθύνεται με τόση ορμή στην προσπάθεια να αποδειχθεί πως οι μόνες διαφορές που έχουν οι εξουσίες είναι χρωματικής φύσεως: Σε άλλες αρέσει το μπλε, σε άλλες το πράσινο και σε άλλες το κόκκινο, αλλά όλες είναι αλαζονικές, αυταρχικές και έχουν και μια κρυφή αγάπη για το μαύρο...

Ο Ηγέτης

Η κινητήρια δύναμη του θιάσου.
Θα θυμάστε το πώς εξευτέλισε το σάπιο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας όταν, όντας απόφοιτος του Πολυτεχνείου, παράστησε πως νομίζει πως το έτος φωτός μετρά χρόνο και όχι απόσταση.
Και αποκλείεται να έχετε ξεχάσει τον εμπνευσμένο τρόπο με τον οποίο αποκάλυπτε την ανεπάρκεια των πολιτικών πρώτης γραμμής, όταν παρίστανε πως έχει ολοκληρωμένη άποψη για παγκόσμια ζητήματα χωρίς να ξέρει στοιχειωδώς ούτε μια ξένη γλώσσα.

Οι "ιεροεξεταστές" στην εξουσία – πρώτη φορά αριστερά...

37 ημέρες χωρίς καράβι ο Άγιος Ευστράτιος. Φυσικά, κανείς δεν μιλάει. Κανείς. 270 ψυχές αφημένες στο έλεος των δύσκολων συνθηκών. Και είναι καλοκαίρι… Ο κ. Δρίτσας ακούει; Πρώτη φορά αριστερά…

Η κυβέρνηση σφυρίζει αδιάφορα και οι «προοδευτικοί», ούτε κουβέντα. Στα παλαιότερα των υποδημάτων τους γράφουν τους ακρίτες μας… Ασχολούνται με τη δημιουργία συνθηκών «Ιεράς Εξέτασης» για όλους όσοι προαλείφονται για πόστα και δεν εγκρίνονται από το βαθύ πρώην ΠΑΣΟΚικό και νυν αριστεριστικό παρακράτος. 
Ναι, αυτό το παρακράτος που θέλει απόλυτα ελεγχόμενη ενημέρωση, αυτό το παρακράτος που θέλει να κλείσει όλα τα μη αριστερά μέσα μαζικής επικοινωνίας, αυτό το παρακράτος που κλαίγεται για «διαπλοκή», προκαλώντας τη θυμηδία. Πρώτη φορά αριστερά…

Το πνεύμα της Ελλάδας...

Για ακόμη μία φορά στη ζωή μου είδα τον Μανώλη Γλέζο. Μιλούσε στο Ευρωκοινοβούλιο για ψάρια. Δεν τον είδα στον ύπνο μου. Τον είδα στην τηλεόραση. Eλεγε πως έχει ζήσει μια ζωή με τα ψάρια και ξέρει πως το λαβράκι είναι κανίβαλος. Αποκομμένη από τα συμφραζόμενα η δήλωσή του θυμίζει κάπως Νταλί που έλεγε πως δεν του αρέσουν τα μπαρμπούνια γιατί δεν τρώει κανένα ζώο που αφήνει μούσι.

Υποθέτω όμως ότι θα ήταν παρέμβαση σε κάποια απ’ αυτές τις επιτροπές που μεταφράζουν τις μεγάλες ιδέες του ευρωπαϊκού πολιτισμού στην αλιεία της ρέγκας ή, στην περίπτωση, στις διατροφικές συνήθειες της οικογενείας των Μορονιδών όπου ανήκει και το λαβράκι ή στο ποσοστό ω3 που πρέπει να περιέχει κάθε λαβράκι για να θεωρείται «ευρωπαϊκό».

Εκτός στόχου...

Ι. Ζητούμενο δεν είναι λίγο ή πολύ μνημόνιο. Είναι αποκλειστικά η ανάδειξη βιώσιμης οικονομίας. Αν αυτό επιτευχθεί θα έχει – αυτομάτως – καταργηθεί (και) οιαδήποτε μνημονιακή κηδεμονία.


ΙΙ. Από Οκτωβρίου 1981, κυρίως, το κράτος διογκώνεται. Η οικονομία μας υπερχρεώνεται. Η ανταγωνιστικότητά μας υποχωρεί … «… Έχουμε περίπου το διπλάσιο προσωπικό εκείνου που απαιτείται για να παράγουμε τις απαιτούμενες δημόσιες υπηρεσίες…»… Η διαπίστωση είναι πρωτοσέλιδη, στο κυριακάτικο “Βήμα” της 25.10.87. Και: ανήκει στον Ανδρέα Παπανδρέου. Εκεί υποσχέθηκε αποκατάσταση της κεντρικής αυτής ανισορροπίας. Αυτό μάλιστα, το αργότερο, μέχρι του 2002. Ουδέν έγινε. Το κακό συνεχίσθηκε. Το δημόσιο κατέστη – κατά κοινή συνείδηση -υποκατάστημα του κόμματος.

27 Μαΐου 2015

Αφήστε τις … λαφαζανίες και δουλέψτε….

Το 36% του ελληνικού λαού που ψήφισε Σύριζα το έκανε κυρίως για να γλιτώσει φόρους, να πάρει αυξήσεις, και να ξαναζήσει το όνειρο της προ κρίσης επίπλαστης ευδαιμονίας μας.
Δεν το έκανε επειδή άξαφνα οι Έλληνες έγιναν κομμουνιστές, και μάλιστα σε μια χρονική ιστορική φάση όπου ο κομμουνισμός (ως θεωρία και πρακτική) έχει απαξιωθεί παντού και παντελώς.
Παράλληλα, οι του Σύριζα υποσχέθηκαν ότι μπορούσαν στον κάθε πικραμένο, με σκοπό να ξεγελάσουν τον λαό και να πάρουν ψήφους από παντού.
Μέχρι και την Ραχήλ δέχθηκαν στο κόμμα τους… τι να λέμε;
Όσους όμως και να παρέσυραν στη κάλπη, για όποιο λόγο και να το πέτυχαν, ένα είναι σίγουρο: Ελάχιστοι είναι οι ψηφοφόροι του Σύριζα που θέλουν τη δραχμή.
Γι αυτό, και παρόλα τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, ουδείς εκ των συριζαίων (πλην των ακροαριστερών συνιστωσών) δεν διαφήμισε ποτέ προεκλογικά το πάθος του για την επιστροφή στο (απαξιωμένο) εθνικό νόμισμα.